II SA/Wa 2263/06
WyrokWSA w Warszawie2007-02-12
Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Joanna Kube, Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Obrony Narodowej był właściwy do przekazania wniosku o rozpatrzenie odwołania od decyzji Dowódcy jednostki wojskowej podległej Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, czy też właściwym organem był Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji?Ratio decidendi
Minister Obrony Narodowej nie był właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji Dowódcy jednostki wojskowej podległej Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zgodnie z przepisami, właściwym organem do rozpatrzenia takich odwołań pozostaje Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, nawet po likwidacji jednostek wojskowych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.Stan faktyczny
W. P. złożył odwołanie od decyzji Dowódcy jednostki wojskowej MSWiA w sprawie dodatku specjalnego. Minister Obrony Narodowej postanowieniem przekazał wniosek o rozpatrzenie odwołania do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, uznając go za organ właściwy. Następnie, postanowieniem z października 2006 r., utrzymał w mocy poprzednie postanowienie, uznając wniosek W. P. za zażalenie na bezczynność. W. P. zaskarżył postanowienia, kwestionując właściwość Ministra Obrony Narodowej i charakter swojego wniosku.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2007 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie przekazanie według właściwości oddala skargę
Minister Obrony Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r., na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością wniosek W. P. o rozpatrzenie jego odwołania z dnia [...] września 2000 r. od decyzji Dowódcy - [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2000 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego.
W wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Obrony Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2006 r., na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy wskazane wyżej postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w dniu [...] czerwca 2006 r. W. P. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o rozpoznanie jego odwołania z dnia [...] września 2000 r. od decyzji Dowódcy - [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2000 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego. Minister stwierdził, że adresatem odwołania od tej decyzji jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji i na tym organie ciąży obowiązek jego rozpoznania. Zdaniem Ministra Obrony Narodowej, wniosek W. P. z dnia [...] czerwca 2006 r. z uwagi na jego cechy należy uznać jako zażalenie na bezczynność.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. P. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia Ministra Obrony Narodowej oraz postanowienia go poprzedzającego. Skarżący podniósł, iż nie zgadza się z twierdzeniem organu, że wniosek z dnia [...] czerwca 2006 r. jest w istocie zażaleniem na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wyjaśnia, że jego wniosek dotyczył przekazania odwołania od decyzji Dowódcy - [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] września 2000 r. organowi I instancji. Jak wskazuje skarżący, bez wyznaczenia organu I instancji nie może być kontynuowane postępowanie administracyjne w tej sprawie. Zaznaczył również, że adresatem jego wniosku był Minister Obrony Narodowej, natomiast adresatem odwołania nie był Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji lecz w pierwszej kolejności Dowódca [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, który zobowiązany był przekazać odwołanie wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego w trybie art. 133 Kpa.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wskazał,
że odwołanie W. P. zostało złożone w dowództwie [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji i w ten sposób zostało wszczęte postępowanie odwoławcze. W takiej sytuacji organ pierwszej instancji zobligowany był do przekazania tego odwołania adresatowi, tj. Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, który w przypadku uznania się za organ niewłaściwy w sprawie, powinien je przekazać zgodnie z właściwością. Wyjaśnił również, że Minister Obrony Narodowej nie jest następcą prawnym [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) organy administracji publicznej są obowiązane z urzędu do przestrzegania właściwości rzeczowej i miejscowej. Jeżeli organ administracji, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, to w myśl art. 65 § 1 Kpa niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Ministra Obrony Narodowej dotyczy przekazania Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji jako organowi właściwemu wniosku W. P. o rozpatrzenie jego odwołania od decyzji Dowódcy - [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy art. 144 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712 ze zm.) jednostki wojskowe podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych podlegały likwidacji do dnia 31 grudnia 2001 r. Konsekwencją takiej regulacji było wykreślenie z poszczególnych aktów prawnych przepisów przyznających Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji określone uprawnienia w stosunku do likwidowanych jednostek.
W związku z tym na podstawie art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2001 r.
o zmianie ustawy o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz zakresie działania ministrów, ustawy o działach administracji rządowej oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 1800) z dniem 1 stycznia 2002 r. wykreślony został przepis art. 108 ustawy z dnia 30 czerwca 1997 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55), który stanowił dotychczas podstawę prawną wykonywania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji przewidzianych w ustawie uprawnień Ministra Obrony Narodowej, w stosunku do żołnierzy zawodowych pełniących służbę w podporządkowanych mu jednostkach oraz do kandydatów na żołnierzy zawodowych kształconych w nadzorowanych przez niego szkołach.
Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca odbierając Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji uprawnienia w stosunku do likwidowanych jednostek, nie ustanowił jednocześnie przepisu wyraźnie przenoszącego te uprawnienia na inny organ - Ministra Obrony Narodowej. Omawiane regulacje nie zawierają także przepisów przejściowych określających właściwe organy do rozpatrywania odwołań od decyzji dowódców likwidowanych jednostek.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy o Biurze Ochrony Rządu żołnierze zawodowi jednostek wojskowych, z którymi do dnia 31 grudnia
2001 r. nie rozwiązano stosunku służbowego, przeszli do dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Wymienieni w tym przepisie żołnierze mogli przejść do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej za jego zgodą (art. 146 ust. 2).
Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że intencją ustawodawcy było to, aby Minister Obrony Narodowej wykonywał przyznane mu ustawowo uprawnienia w stosunku do żołnierzy likwidowanych jednostek ale jedynie tych, którzy przeszli do jego dyspozycji za jego zgodą. Jest to uregulowanie o charakterze szczególnym. Brak zatem podstaw do twierdzenia, że to na Ministra Obrony Narodowej w sposób dorozumiany przeszły uprawnienia przysługujące dotychczas Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2003 r. sygn. akt II SA 3223/03, II SA 3381/02 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2004 r. sygn. akt OSK 465-44/04 oddalający skargę kasacyjną wniesioną w tej sprawie).
Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że organem właściwym do rozpatrywania odwołań od decyzji dowódców jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych pozostaje Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Stąd też Minister Obrony Narodowej przekazując, wniosek W. P. o rozpatrzenie jego odwołanie z dnia [...] września 2000 r. od decyzji Dowódcy - [...] Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2000 r. nr [...], nie naruszył prawa.
Zdaniem Sądu wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wadliwa ocena charakteru prawnego wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2006 r., jako zażalenia na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpatrzenia odwołania, nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż organ, który rozstrzygał będzie merytorycznie przekazany zgodnie z właściwością wniosek nie jest związany tą oceną.
Z przytoczonych powodów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło