II SA/Wa 2278/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Iwona Dąbrowska, Protokolant ref. staż. Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2012 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J.K. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu [...] czerwca 2011 r. M.S. złożył w Urzędzie Dzielnicowym [...] wniosek o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego. Prezydent W. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], na podstawie art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 10, art. 7 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), odmówił wnioskodawcy przyznania dodatku mieszkaniowego z uwagi na przekroczenie normatywnej powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu nr [...] przy ul. [...]. Po rozpoznaniu odwołania M.S. z dnia [...] lipca 2011 r. od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych, normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym, w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego zamieszkujących w lokalu, nie może przekraczać 40 m2 dla 2 osób. Po przekroczeniu tej powierzchni dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. Stosownie zaś do art. 5 ust. 5 tej ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż: 30 % (w tym wypadku 52 m2) albo 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %. W ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie zasadnie odmówiono wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego, bowiem powierzchnia zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego wynosi 61,20 m2 i o więcej niż 30 % przekracza normatywną powierzchnię przypadającą na 2 członków gospodarstwa domowego, tj. 52 m2 (norma wynosi 40 m2). W tej sytuacji nie można także zastosować zwiększonej normy o 50 %, ponieważ udział pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu przekracza ustaloną przez ustawę normę 60 %, tj. 36,72 m2 (powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 47,70 m2). Zdaniem organu, trudna sytuacja materialna rodziny nie może mieć wpływu na postępowanie dotyczące przyznawania dodatku mieszkaniowego. Ustawodawca nie przewidział bowiem żadnych wyjątków od regulacji prawnych zawartych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych, a organ jest związany przepisami tej ustawy oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia wykonawczego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.S. zakwestionował powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., uznając ją za krzywdzącą. Skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, bowiem podjęto ją biorąc pod uwagę wyłącznie jeden czynnik – powierzchnię, a pominięto, w jego ocenie, inne istotne elementy, tj. wysokość dochodów gospodarstwa domowego, liczbę osób niepełnosprawnych zamieszkujących lokal oraz wielkość wydatków. Podał, że wraz z żoną są osobami niepełnosprawnymi i do tej pory nie korzystali z pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. jak również utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2011 r., nie naruszają prawa. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa). Zgodnie z treścią art. 5 ust.1 pkt 2 ustawy, normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 40 m² dla 2 osób. Z kolei w myśl art. 5 ust. 5 ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30 % albo 50 % pod warunkiem, że w tym ostatnim przypadku udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %. Przepis art. 5 ust. 3 ustawy stanowi z kolei, iż normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m², jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. O wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.). Z wymienionych wyżej przepisów wynika, iż jedną z przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego jest to, aby normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekraczała powierzchni określonej w art. 5 ust. 1 ustawy. W przypadku gospodarstwa dwuosobowego norma ta wynosi 40 m². M.S. składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego wskazał, że powierzchnia użytkowa zajmowanego przez niego lokalu wynosi 61,20 m2, w tym łączna powierzchnia pokoi i kuchni - 47,70, m2. Dane te zostały potwierdzone przez administratora osiedla. Uwzględniając zatem dane wskazane we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, należy stwierdzić, że powierzchnia użytkowa lokalu skarżącego (61,20 m2) przekracza normatywną powierzchnię mieszkaniową (40 m2) o więcej niż 30 % - 52 m2. W związku z tym, że udział powierzchni pokoi i kuchni (47,70 m2) w powierzchni użytkowej lokalu (61,20 m2) przekracza ustaloną przez ustawę normę 60 %, tj. 36,72 m2 nie można także zastosować zwiększonej normy o 50 %. Z załączonej do wniosku dokumentacji, w szczególności orzeczeń o stopniu niepełnosprawności M.S. z dnia [...] sierpnia 2011 r. a także jego żony H.S. z dnia [...] lutego 2011 r. nie wynika, aby powierzchnię normatywną można było powiększyć o 15% na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Reasumując należy stwierdzić, że organy orzekające w przedmiotowej sprawie prawidłowo przyjęły, że dodatek mieszkaniowy skarżącemu nie przysługuje. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na mocy art. 250 wskazanej wyżej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).