II SA/Wa 2294/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w trybie wznowienia postępowania oddala skargę Minister Spraw Wewnętrznych decyzją nr [...] z dnia [...] października 2013 r. wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania W.K. od decyzji nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2013 r. w sprawie odmowy uchylenia decyzji nr [...] tego organu z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż Komendant Główny PSP decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. zwolnił W.K. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 5 oraz art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r., Nr 12, poz. 68 z późn.zm.), z dniem [...] czerwca 2012 r. Wobec niezłożenia odwołania decyzja stała się prawomocna. W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Komendanta Głównego PSP wpłynęło orzeczenie Wojewódzkiej Komisji lekarskiej MSW w W. z dnia [...] lipca 2012 r. z którego wynikało, że W.K. jest całkowicie niezdolny do służby w PSP. Orzeczenie to zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w W. w dniu [...] sierpnia 2012 r. W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Komendanta Głównego PSP wpłynęło pismo W.K. określone jako "wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, ewentualnie wniosek o zmianę decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby". Z uzasadnienia wniosku wynikało. iż zainteresowany żąda wznowienia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa i zmiany decyzji o zwolnieniu ze służby poprzez zmianę podstawy prawnej zwolnienia ze służby z art. 43 ust. 2 pkt 5 na art. 43 ust 2 pkt 1 ustawy o PSP. Wobec powyższego organ wezwał stronę pismem z dnia [...] września 2012 r. do sprecyzowania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. w zakresie wskazania żądania, trybu i podstawy prawnej rozpatrzenia. W dniu [...] września 2012 r. do Komendanta Głównego PSP wpłynęły trzy pisma strony oznaczone datą [...] września 2012 r. Pierwsze pismo - wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w PSP i zmianę decyzji zwalniającej poprzez zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 1 ustawy o PSP. Drugie pismo - wniosek o zmianę decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby na podstawie art. 155 kpa, którym strona wniosła o zmianę podstawy zwolnienia z art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o PSP na art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP. W trzecim piśmie zainteresowany wyjaśnił, że pismo z dnia [...] sierpnia 2012 r. zawierało wnioski o wszczęcie dwóch postępowań oraz winno być rozpatrzone zgodnie z jego treścią, jednak celem uniknięcia wątpliwości składa dwa wnioski oraz prosi o uwzględnienie również argumentów zawartych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej uwzględniając wnioski W.K. z dnia [...] sierpnia 2012 r. oraz z dnia [...] września 2012 r., postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2012 r. wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego Komendant Główny PSP decyzją nr [...] z dnia [...] października 2012 r. odmówił zmiany decyzji [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał m. in., że orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW z dnia [...] lipca 2012 r. nie spełnia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, ponieważ orzeczenie to nie istniało w dniu wydania decyzji. Podkreślono, że fakt całkowitej niezdolności do służby nie jest okolicznością faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji. Z orzeczenia WKL wynika, że całkowita niezdolność do służby istnieje od dnia wydania orzeczenia, czyli od dnia [...] lipca 2012 r. Zatem w dniu wydania decyzji nie istniały przesłanki do zwolnienia W.K. ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP, ponieważ orzeczenie stwierdzające całkowitą niezdolność do służby zostało wydane po podjęciu decyzji o zwolnieniu ze służby. Podkreślono, że orzeczenie to nie jest nową okolicznością faktyczną ani nowym dowodem istniejącym w dniu wydania. decyzji o zwolnieniu. Minister Spraw Wewnętrznych, po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...]Komendanta Głównego PSP z dnia [...] października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpatrując skargę W.K. na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych, wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 262/13 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji oraz stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził m. in., że kwestia stanu zdrowia strony i jej zdolność do służby na dzień wydania decyzji o zwolnieniu ze służby jest istotną dla sprawy nową okolicznością faktyczną. Wydanie decyzji z dnia [...] października 2012 r. było przedwczesne. Toczyło się bowiem w tym czasie postępowanie, w wyniku którego mógł zostać wygenerowany nowy dowód w sprawie, potwierdzający nowe okoliczności faktyczne, istotne dla sprawy i nieznane organowi, a istniejące przed wydaniem decyzji o zwolnieniu ze służby. Wobec faktu, że toczyło się postępowanie przed Centralną Komisją Lekarską MSW dotyczące ustalenia daty wystąpienia u skarżącego niezdolności do służby, organ nie miał podstaw ku temu, aby kategorycznie przesądzić o braku nowych okoliczności faktycznych, istotnych dla sprawy, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, rozpatrując sprawę ponownie z uwzgIędnieniem wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. odmówił uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie zwolnienia W.K. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. Uzasadniając decyzję, organ I instancji stwierdził, iż z analizy orzeczeń o stanie zdrowia W.K. wynika wprawdzie, że inwalidztwo strażaka istnieje od kwietnia 2012 r., ale nie można jednoznacznie stwierdzić, iż od tej daty istnieje całkowita niezdolność do służby. Czym innym jest bowiem orzeczenie o zdolności do służby (część A orzeczenia), a czym innym zaliczenie do jednej z grup inwalidów (część B orzeczenia). Organ podkreślił, iż podstawą zwolnienia ze służby w trybie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP może być tylko stwierdzenie w (części A orzeczenia), że strażak jest całkowicie niezdolny do służby, a nie może nią być ewentualne inwalidztwo określone w części B orzeczenia. Ustalenie grupy inwalidztwa jest podstawą do ustalenia wysokości renty inwalidzkiej (art. 22 ustawy z dnia z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin Dz. U. z 2013 r., poz. 667 j. t.), a nie może stanowić podstawy do zwolnienia strażaka ze służby. Organ podkreślił także, że wobec zgłoszenia pisemnego żądania zwolnienia ze służby był zobowiązany do wydania decyzji zgodnie z wnioskiem strażaka. Wobec powyższego stan faktyczny sprawy nie spełnia wymogów określonych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła organowi I instancji, niezastosowanie się do zaleceń sądu, naruszenie art. 10 § 1 kpa oraz art. 40 kpa poprzez kierowanie decyzji do strony, a nie do jej pełnomocnika. Skarżący podkreślił, że po dniu wydania decyzji wyszły na jaw nowe okoliczności istotne dla sprawy. Stosownie do tych okoliczności strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie i zmianę trybu zwolnienia ze służby (bez zmiany daty). Podobnie jak w przypadku zwolnienia na wniosek strażaka, również w przypadku stwierdzenia niezdolności do służby strażak może określić datę odejścia ze służby, a więc to, że zwolnienie nastąpiło z określoną datą nie może stanowić negatywnej przesłanki wznowienia postępowania i zmiany decyzji zgodnie z wnioskiem strony. Nadto skarżący wniósł o dołączenie do materiału dowodowego sprawy raportów złożonych przez skarżącego w dniu [...] marca 2012 r., a także skierowania na komisję lekarską wystawionego przez Komendanta Głównego PSP. Analizując przedmiotową sprawę Minister Spraw Wewnętrznych wyjaśnił, iż wznowienie postępowania w przypadku przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa jest możliwe w sytuacji kumulatywnego wystąpienia trzech warunków: - zaistnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, - przedmiotowe okoliczności faktyczne lub dowody winny istnieć w dniu wydania decyzji i nie być znane organowi, - przedmiotowe okoliczności faktyczne lub dowody muszą być istotne dla sprawy. Organ przyjął, iż w niniejszej sprawie bezspornym jest, że W.K. raportem z dnia [...] marca 2012 r. wystąpił do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej o zwolnienie ze służby w PSP na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm.) z dniem [...] czerwca 2012 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. zrealizował wniosek strony, będąc do tego zobligowanym przepisem prawa. Zgodnie z ww. regulacją, strażaka zwalnia się ze służby w terminie do trzech miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego takiego wystąpienia. Organ podkreślił, iż użycie zwrotu "zwalnia się" wskazuje obligatoryjność zwolnienia ze służby w przypadku pisemnego zgłoszenia przez strażaka wystąpienia ze służby. Rozkaz taki nie ma zatem charakteru fakultatywnego, a organ nie ma innej możliwości niż wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem strażaka. W ocenie organu odwoławczego, wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe, bowiem nie wystąpiły kumulatywnie warunki wskazane w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Jak wynika z akt sprawy Centralna Komisja Lekarska MSW, rozpatrując wniosek strony uchyliła orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w W. z dnia [...] lipca 2012 r. Rozpatrując sprawę ponownie, Wojewódzka Komisja Lekarska MSW w dniu [...] stycznia 2013 r. orzekła, że W.K. jest całkowicie niezdolny do służby w PSP oraz, że inwalidztwo istnieje od dnia [...] kwietnia 2012 r. Orzeczenie to zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w W. w dniu [...] stycznia 2013 r. Zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP, strażaka zwalnia się ze służby w przypadku orzeczenia przez komisję lekarską całkowitej niezdolności do służby. Minister Spraw Wewnętrznych, mając na uwadze powyższe fakty, stwierdził, iż dopiero w dniu [...] stycznia 2013 r., czyli w dniu wydania ostatecznego orzeczenia właściwej komisji lekarskiej odnośnie całkowitego braku zdolności strony do służby, istniałaby ewentualnie podstawa do zwolnienia W.K. ze służby w PSP w trybie art. 43 ust 2 pkt 1 ustawy o PSP, pod warunkiem jednak, że skarżący przed tą datą nie wystąpiłby z wnioskiem do KG PSP o zwolnienie ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o PSP. Tym samym sytuacja, w której wobec strony można byłoby zastosować ww. przesłankę do zwolnienia ze służby w PSP wystąpiła de facto dopiero po sześciu miesiącach po wydaniu ostatecznej decyzji o zwolnieniu strony ze służby w PSP dokonanej na wniosek skarżącego. Organ odwoławczy uznał za trafne stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym ustalenie przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSW w dniu [...] stycznia 2013 r., iż inwalidztwo strony istnieje od dnia [...] kwietnia 2012 r., nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Ta okoliczność jest ważna wyłącznie w kontekście ustalenia wysokości renty inwalidzkiej dla strony. Sam fakt ustalenia grupy inwalidztwa nie jest okolicznością uprawniającą właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP. Zatem nie można w tej sprawie mówić o wystąpieniu nowej okoliczności istniejącej w dniu wydania decyzji o zwolnieniu strony ze służby w PSP, nieznanej organowi, która byłaby istotna dla sprawy. Organ I instancji po otrzymaniu od strony raportu o zwolnienie ze służby nie był zobowiązany do zweryfikowania podstaw zwolnienia i wydania decyzji w oparciu o art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że nawet w przypadku zbiegu przepisów art. 43 ust. 2 pkt 5 i art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP zdecydowane pierwszeństwo ma ten pierwszy przepis. W analizowanej sprawie nie mamy jednak nawet do czynienia z takim zbiegiem podstaw zwolnienia, gdyż decyzję o zwolnieniu strażaka ze służby wydano wcześniej niż ostateczne orzeczenie komisji lekarskiej o całkowitej niezdolności do służby, a samo złożenie przez stronę, równocześnie z wnioskiem o zwolnienie ze służby, wniosku o skierowanie na komisję lekarską z uwagi na pogarszający się stan zdrowia nie powodowało obowiązku wszczęcia przez właściwy organ administracyjny postępowania w przedmiocie zwolnienia strony ze służby w oparciu o art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP. W swoim raporcie dot. prośby o zwolnienie ze służby strażak nie warunkował zwolnienia ze służby od uzyskania orzeczenia lekarskiego, natomiast konkretnie podawał żądaną datę oraz podstawę prawną zwolnienia. Wola strony w złożonym raporcie nie pozostawiała żadnych wątpliwości, a organ był zobowiązany do zastosowania automatyzmu przewidzianego w art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o PSP. Odnosząc się do pozostałych argumentów zawartych w uzasadnieniu odwołania organ odwoławczy stwierdził, że nie zasługują one na uznanie. Zarzut skarżącego odnośnie naruszenia art. 10 § 1 kpa uznał za nieuzasadniony, gdyż cały materiał dowodowy zebrany w sprawie zwolnienia ze służby był stronie znany. To raport strony z dnia [...] marca 2012 r. wszczął postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby. Z kolei z pisma Centralnej Komisji Lekarskiej MSW z dnia [...] stycznia 2013 r. wynika, że W.K. był informowany o przekazaniu Komendantowi Głównemu PSP skargi z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz kserokopii prawomocnego orzeczenia WKL w W. Skarżący nie wykazał w żaden sposób, iż został pozbawiony możliwości udowodnienia swoich twierdzeń czy możliwości złożenia wyjaśnień by uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Natomiast zarzut kierowania pism do strony, pomimo istnienia pełnomocnictwa nie jest uzasadniony, bowiem pełnomocnik strony powiadomił organ o istnieniu pełnomocnictwa dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r. Jeśli zaś chodzi o wniosek skarżącego o dołączenie do materiału dowodowego sprawy raportów złożonych przez skarżącego w dniu [...] marca 2012 r., a także skierowania na komisję lekarską wystawionego przez Komendanta Głównego PSP w sytuacji organ wskazał, iż raporty te i skierowania stanowią integralną część akt sprawy. Tym samym Minister Spraw Wewnętrznych uznał, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami i znajduje pełne uzasadnienie w ustalonym, stanie faktycznym sprawy, zaś argumenty strony nie znajdują uzasadnienia. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. W.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] października 2013 nr. Skarżący zarzucił przedmiotowej decyzji: 1. naruszenie prawa procesowego – art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na niezastosowaniu się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, 2. naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wynikające z całkowitego pominięcia stanowiska co do sposobu prowadzenia sprawy zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2012 r. II SA/Wa 262/13, a polegające na przyjęciu, że nie wystąpiły kumulatywne przesłanki wznowienia postępowania wskazane w tym przepisie, 3. naruszenie prawa materialnego art. 45 ust. 1 ustawy o PSP, poprzez jego niezastosowanie do oceny stanu faktycznego, 4. naruszenie art. 10 kpa poprzez uznanie za prawidłową sytuacji, w której strona nie jest informowana o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, 5. naruszenie art. 40 § 2 kpa poprzez uznanie za prawidłową sytuacji, w której doręczenia w sprawie dokonuje się bezpośrednio stronie w sytuacji, gdy strona działa przez pełnomocnika. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, iż organy nie uwzględniły stanowiska Sądu wyrażonego w powołanym wyżej wyroku, konsekwentnie zaprzeczając istnieniu przesłanki wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W odpowiedzi na skargę organu wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec podniesionego w niej zarzutu naruszenia art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy wskazać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonując kontroli legalności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2012 r. w wyroku z 19 marca 2012 r. sygn. .akt II SA/Wa 262/13 przyjął, iż skarżona decyzja oraz decyzja utrzymana nią w mocy zostały wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Wobec bowiem faktu, że toczyło się postępowanie przez Centralną Komisją Lekarską MSW dotyczące ustalenia daty wystąpienia u skarżącego niezdolności do służby, organ nie miał podstaw ku temu, aby kategorycznie przesądzić o braku nowych okoliczności faktycznych, istotnych dla sprawy, o jakich nowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Powyższe stanowiło podstawę uchylenia wydanych w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zwolnieniu skarżącego ze służby w trybie wznowienia. W dalszym postępowaniu prowadzonym w sprawie organ ustalił, iż Centralna Komisja Lekarska MSW w trybie nadzoru uchyliła orzeczenie Wojewódzkiej Komisji L:ekarskiej MSW z dnia [...] lipca 2012 r. Ponownie rozstrzygając w sprawie, Wojewódzka Komisja Lekarska MSW w dniu [...] stycznia 2013 r. orzekła, że W.K. jest całkowicie niezdolny do służby w Państwowej Straży Pożarnej oraz, że inwalidztwo istnieje od dnia [...] kwietnia 2012 r. Orzeczenie to zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w W. w dniu [...] stycznia 2013 r. Wobec powyższego zgodzić się należy z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wniosek strony o zwolnienie ze służby w PSP na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej obligował organ do zwolnienia strażaka ze służby z zastosowaniem powołanego przepisu. W czasie realizacji wniosku w zwolnienie, nie istniały podstawy do zwolnienia skarżącego ze służby w oparciu o art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP i nie toczyło się postępowanie w przedmiocie zwolnienia na tej podstawie. Zasadnie organ podnosi, iż dopiero w dniu [...] stycznia 2013 r., czyli w dniu wydania ostatecznego orzeczenia Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW stwierdzającego brak zdolności strony do służby, istniałaby podstawa do zwolnienia skarżącego ze służby w PSP w trybie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP. Ustalenie przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSW w dniu [...] stycznia 2013 r., iż inwalidztwo strony istnieje od [...] kwietnia 2012 r. możliwości do zwolnienia nie stwarzało. Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP, strażaka zwalnia się ze służby w przypadku przeczenia przez komisję lekarską całkowitej niezdolności do służby. Z powyższego wynika, iż organ po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wcześniej wydanych decyzji, w dalszym postępowaniu uwzględnił wskazania Sądu i orzekając w sprawie opierał się na orzeczeniach właściwych komisji lekarskich wydanych po uchyleniu orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW z [...] lipca 2012 r. Orzeczenia te potwierdziły, iż niezdolność skarżącego do służby wystąpiła po zwolnieniu ze służby. Przedmiotem postępowania prowadzonego po wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 kpa było ustalenie, czy w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o zwolnieniu skarżącego ze służby ujawniły się istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Ustalenie organu, iż w sprawie nie występuje wskazana w art. 145 § 1 pkt 5 kpa przesłanka wznowieniowa znajduje potwierdzenie w materiale sprawy, w związku z czym decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej znajduje podstawę w art. 145 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi procesowemu skarżącego w dniu [...] października 2013 r., zaś decyzja organu pierwszej instancji dnia [...] sierpnia 2013 r. Zatem zarzut skargi naruszenia art. 40 § 2 kpa nie mógł odnieść skutku. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również, że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).