II SA/Wa 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Komendanta Głównego Straży Granicznej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu udostępnienia danych osobowych postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, 2. zwrócić Komendantowi Głównemu Straży Granicznej kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2010 r. odrzucił skargę Komendanta Głównego Straży Granicznej na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu udostępnienia danych osobowych, w związku z nieuiszczeniem w terminie wpisu od przedmiotowej skargi. Postanowienie to zostało odebrane przez skarżącego w dniu 9 kwietnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych). Wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. złożonym osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. Komendant Główny Straży Granicznej zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący podniósł, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł wpłynęło do Komendy Głównej Straży Granicznej w dniu 15 lutego 2010 r., zaś jego realizację Komendant Główny zlecił Dyrektorowi Biura Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Głównej Straży Granicznej. Wskazany Dyrektor w dniu 17 lutego 2010 r. niezwłocznie przesłał faksem pismo z wnioskiem o pilne dokonanie przelewu kwoty 200 zł na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Brak niezwłocznej realizacji przedmiotowego pisma, a co za tym idzie dokonanie wpłaty 1 dzień po terminie, skutkowało odrzuceniem skargi przez Sąd. Jednocześnie skarżący nadmienił, że Komenda Główna Straży Granicznej pozostaje na finansowym zaopatrzeniu [...] Oddziału Straży Granicznej, który realizuje czynności finansowe na rzecz Komendanta Głównego, zaś w sprawie podjęto czynności zmierzające do wyjaśnienia przyczyn braku terminowej realizacji przelewu przez [...] Oddział Straży Granicznej. Z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego zawartego w skardze ma kapitalne znaczenie dla sposobu prawidłowego procedowania przez Straż Graniczną w przyszłości w sprawach rodzajowo podobnych, a także z uwagi na brak winy Komendanta w nieznacznym uchybieniu terminu, skarżący wniósł o jego przywrócenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 2 powołanej ustawy przywrócenie terminu podlega ocenie pod kątem uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz zachowania wymogów formalnych do złożenia tego wniosku. Przez brak winy o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Kryterium braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Nawet niewielkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość uwzględnienia żądania. Przy ocenie rodzaju uchybienia należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 575/98 LEX 36221). Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, iż okoliczności związane z wewnętrzną organizacją obsługi finansowej Komendanta Głównego Straży Granicznej w żaden sposób nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie ulega wątpliwości, że Komendant Główny Straży Granicznej, realizując wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, posługiwać się będzie podległymi sobie pracownikami. Jednak to na nim spoczywać będzie ostateczna odpowiedzialność za dokonane przez tychże pracowników zaniedbania, a w konsekwencji ponosić on będzie winę w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie SN z dnia 5 lutego 1999 r., III CKN 1052/98, LEX nr 50719; wyrok NSA z dnia 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99, LEX nr 44331). Argumenty Komendanta Głównego Straży Granicznej dotyczące wagi poruszanego w skardze zagadnienia, a także nieznacznego uchybienia terminu, wynoszącego zaledwie jeden dzień, nie mogły być wzięte przez Sąd pod uwagę, gdyż, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, zarówno charakter sprawy, jak i rozmiar przekroczenia terminu, nie należą do okoliczności warunkujących przywrócenie terminu. Konkludując, zdaniem Sądu, wskazane przez skarżącego okoliczności nie stanowią o braku jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.