II SA/Wa 230/14

WyrokWSA w Warszawie2014-05-06

Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Ewa Grochowska – Jung, Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie o wznowienie postępowania administracyjnego, gdy sprawa dotycząca ostatecznej decyzji administracyjnej była jednocześnie zawisła przed sądem administracyjnym, a sąd ten zawiesił postępowanie sądowe z powodu wszczęcia postępowania o wznowienie?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nieprawidłowo umorzył postępowanie o wznowienie postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny, który zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ostatecznej decyzji administracyjnej z powodu wszczęcia postępowania o wznowienie, powinien być rozpatrzony w pierwszej kolejności. Umorzenie postępowania o wznowienie przez organ uniemożliwia właściwe rozpatrzenie sprawy i jest sprzeczne z art. 105 § 1 Kpa.
Stan faktyczny
Skarżąca J. D. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. umorzył postępowanie o wznowienie, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na zbieg postępowań sądowego i administracyjnego. Skarżąca zaskarżyła to postanowienie, zarzucając naruszenie art. 105 § 1 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013 r. Stwierdzono, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Zasądzono od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz skarżącej J. D. kwotę 257 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Adam Lipiński (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013 r.; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz skarżącej J. D. kwotę 257 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., działając na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy poprzedzające postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013 r. umarzające na podstawie art., 105 § 1 Kpa postępowanie administracyjne, wszczęte postanowieniem tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie odmowy nadania J. D. stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż wniesienie przez J. D. wniosku o wznowienie postępowania oraz złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Edukacji Narodowej dnia [...] grudnia 2012 r. spowodowało, że nastąpił zbieg uprawnień do weryfikacji ostatecznej decyzji w trybie postępowania sądowego oraz w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Rodzi to niekorzystne skutki ze względu na zasadę ekonomii postępowania organów państwa, a także z uwagi na ochronę powagi rozstrzygnięć tych organów (uniknięcie możliwości wydania przez organ administracji i przez sąd administracyjny sprzecznych orzeczeń w tej samej sprawie). Minister Edukacji Narodowej stwierdził, iż utracił kompetencje do załatwienia sprawy, ponieważ w dacie wydania postanowienia o wznowieniu postępowania sprawa zawisła przed sądem i dlatego postępowanie wznowione należało umorzyć, jako bezprzedmiotowe. Zatem w ocenie organu, rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2013 r. było zasadne. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucając Ministrowi Edukacji Narodowej naruszenie art. 105 § 1 w zw. z art. 126 Kpa, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe ze względu na stan zawisłości sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie a przez to poprzez jego umorzenie. Wskazując na powyższy zarzut, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniosła, między innymi, iż w postępowaniu zainicjowanym skargą na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2012 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. na zasadzie art. 56 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesił to postępowanie, wobec wszczęcia postępowania o wznowienie przedmiotowego postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2012 r. Zatem umorzenie w tej sytuacji przez organ postępowania o wznowienie było nie zasadne. W dalszej części uzasadnienia wskazywała, że przepis art. 105 § 1 Kpa ma zastosowanie tylko w tych sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego. Natomiast zawisłość sprawy przed sądem administracyjnym nie stanowi o niedopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją, jeżeli jako podstawę wznowienia wskazano ujawnienie się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Taka właśnie sytuacja w pełni zachodzi w niniejszej sprawie. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej do sądu decyzji, w wyniku wznowienia postępowania, będzie implikowało umorzenie postępowania sądowego z uwagi na brak w postępowaniu sądowym przedmiotu zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wnosił o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga jest zasadna. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 415/13, zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, dotyczącej skargi J. D. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2012 w sprawie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego – postanowieniem tegoż Sądu z dnia 12 sierpnia 2013 r. postępowanie w sprawie rozpatrzenia niniejszej skargi zostało zawieszone, w związku ze wznowieniem przez Ministra Edukacji Narodowej postępowania administracyjnego w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, iż w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja wskazana w art. 124 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 56 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem organ podczas ponownego rozpatrywania niniejszej sprawy, dotyczącej zasadności umorzenia postępowania, dysponując rzeczonym i prawomocnym postanowieniem Sądu, powinien skonstatować, iż umarzając postępowania o wznowienie uniemożliwia w istocie właściwe rozpatrzenie sprawy. Oczywistym jest, iż w takiej sytuacji, gdy od ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego wniesiona jest jednocześnie skarga do sadu administracyjnego i wniosek, skutkujący wznowieniem tego ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego, to w pierwszej kolejności należy rozpatrzyć sprawę w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego. Nawet jeżeli organ miał w tym przedmiocie jakieś wątpliwości, to po otrzymaniu wskazanego wyżej postanowienia Sądu, sprawa w niniejszej materii powinna być oczywista i wcześniejsze postanowienie organu z dnia [...] sierpnia 2013 r. o umorzeniu postępowania wznowieniowego powinno zostać uchylone, jako powzięte z naruszeniem przepisu art. 105 Kpa, zaś organ powinien przystąpić do rozpatrywania przedmiotowej sprawy administracyjnej w trybie postępowania o wznowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podzielił argumentację zawartą w niniejszej materii w uzasadnieniu skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 i art. 200 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło