II SA/Wa 2307/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie odszkodowania postanawia: odrzucić skargę Dnia 16 czerwca 2010r. [...] Straży Granicznej M. K. doznał uszczerbku na zdrowiu w wyniku kolizji drogowej, której sprawcą był skarżący R. O. W związku z powyższym, w dniu [...] czerwca 2011r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] przyznał, decyzją nr [...], funkcjonariuszowi tego oddziału M. K. jednorazowe odszkodowanie z tytułu powstałego uszczerbku na zdrowiu- w kwocie 7.740 zł, które zostało wypłacone dnia 7 lipca 2011r. W dniu [...] lutego 2013r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wezwał (pismem nr [...]) skarżącego do zapłaty na rzecz organu ww. kwoty odszkodowania. R. O. w odpowiedzi, pismem z dnia 12 lutego 2013r., odmówił zapłaty. W dniu 6 maja 2013r. –reprezentujący Skarb Państwa- Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej skierował przeciwko R. O., do Sądu Rejonowego [...] , pozew o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. Sąd Rejonowy [...] wydał w dniu [...] marca 2014r. (sygn. akt [...]) nakaz zapłaty, w którym zasądził od R. O. na rzecz powoda dochodzoną kwotę 7.740 zł. W dniu 9 czerwca, skarżący wniósł do Sądu Rejonowego [...] sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty. Pismem z dnia 25 czerwca 2014r. pełnomocnik R. O., skierował do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...], przyznającą M. K. jednorazowe odszkodowanie z tytułu powstałego uszczerbku na zdrowiu, w związku z wypadkiem zaistniałym w dniu 16 czerwca 2010r. Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), gdyż zdaniem wnioskodawcy poszkodowany [...] Straży Granicznej M. K. jeszcze przed zdarzeniem z dnia 16 czerwca 2010r. uległ wypadkowi, co mogło mieć znaczący wpływ na rozległość uszczerbku na zdrowiu powstałego w wyniku kolizji z udziałem skarżącego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r., nr [...] Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W dniu [...] lipca 2014r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Komendanta Głównego Straży Granicznej zażalenie na powyższe postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego, które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2014r., nr[...]. W uzasadnieniu postanowienia Komendant Główny Straży Granicznej wskazał, że R. O. nie przysługuje w przedmiotowej sprawie przymiot strony, a ponadto uchybił on terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 14 października 2014r. pełnomocnik R. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2014r., nr [...]. W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj: - art. 148 § 1 k.p.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania; - art. 149 § 3 k.p.a. w zw. z art. 28 i art. 148 § 1 k.p.a. poprzez ich błędną wykładnię i w związku z tym błędne uznanie, że skarżącemu nie przysługuje w niniejszej sprawie przymiot strony, -ewentualnie naruszenie art. 149 § 3 k.p.a. w zw. z art. 148 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące ustaleniem, że wnoszącemu podanie o wznowienie postępowania nie przysługuje przymiot strony, gdyż ta okoliczność badana jest dopiero na etapie postępowania toczącego się w wyniku wznowienia. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów. W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Są to sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych (art. 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres przedmiotowy kontroli administracji publicznej wyznaczają przepisy określone w art. 3 P.p.s.a., wśród których w art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 P.p.s.a. wskazuje się, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a) oraz na bezczynność organów w tychże sprawach (pkt 8). W świetle cytowanych wyżej przepisów, jest oczywiste, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania innych spraw niż sprawy sądowoadministracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, które należą do właściwości sądów powszechnych. Do właściwości zaś sądów powszechnych należą, stosownie do treści art. 1 i art. 2 § 1 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz.101) sprawy cywilne, o ile przepisy szczególne nie przekazują ich do właściwości sądów szczególnych. Sprawami cywilnymi są sprawy ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy (sprawa cywilna w znaczeniu materialnym), jak również sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych i inne sprawy, do których przepisy Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne w znaczeniu formalnym). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż przedmiotem skargi R. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2014r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia[...] lipca 2014r., nr [...], którym odmówił on wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania funkcjonariuszowi tego oddziału M. K. odszkodowania z tytułu powstałego uszczerbku na zdrowiu w związku z kolizją samochodową, której sprawcą był skarżący. Sprawy o odszkodowanie są sprawami cywilnymi w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.), zgodnie z którym kodeks postępowania cywilnego normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). W świetle art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Kognicja sądu administracyjnego w sprawie objętej przedmiotową skargą, nie wynika z przepisów szczególnych. W związku z powyższym skargę R. O. z dnia 14 października 2014 r. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.