II SA/Wa 2314/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Waldemar Śledzik, Protokolant Asystent sędziego Bożena Dąbkowska-Mastalerek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie aktu mianowania w Służbie Celnej oddala skargę Szef Służby Celnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2009 r., o mianowaniu D. B. z dniem [...] listopada 2009 r. na stopień [...] w korpusie [...] Służby Celnej w zakresie określenia korpusu. W uzasadnieniu organ wskazał na następujący stan faktyczny i prawny w sprawie. W dniu [...] listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. działając na podstawie art 223 ust. 1 i 4 oraz art. 115 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej mianował D. B. z dniem [...] listopada 2009 r. na stopień służbowy [...] w korpusie [...] Służby Celnej. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. D. B. odwołał się od ww. aktu mianowania do Szefa Służby Celnej za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez mianowanie na stopień [...] w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz wskazania, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy wziąć pod uwagę dyspozycję art. 223 ust 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej. Szef Służby Celnej pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wyjaśnił odwołującemu, że mianowanie na stopień służbowy nie ma charakteru decyzji administracyjnej, a zatem nie przysługuje od niego odwołanie w trybie administracyjnym. Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. D. B. skierował do Szefa Służby Celnej żądanie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wniesionego odwołania od aktu mianowania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej co do istoty. Szef Służby Celnej w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie mianowania na stopień, powołując się na orzeczenie NSA z dnia 28 maja 2009 r. (sygn. akt I OSK 961/08), zawierające pogląd odnośnie rozgraniczenia właściwości roszczeń funkcjonariuszy celnych, które zachowało aktualność w odniesieniu do obecnie obowiązujących przepisów art. 188 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 189 ustawy o Służbie Celnej. W dniu [...] listopada 2010 r. pełnomocnik D. B. wystosował do Szefa Służby Celnej wniosek o rozpoznanie odwołania z dnia [...] grudnia 2009 r. od aktu mianowania i wydanie na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. decyzji administracyjnej co do istoty sprawy w terminie przewidzianym przepisami prawa. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. Szef Służby Celnej poinformował odwołującego, że odwołanie z dnia [...] grudnia 2009 r. zostanie rozpatrzone w trybie administracyjnym w terminie do dnia [...] czerwca 2011 r. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. termin ten przedłużony został do dnia [...] października 2011 r. Niezależnie od odwołania z dnia [...] grudnia 2009 r., w dniu [...] lutego 2010 r. pełnomocnik D. B. skierował do Sądu Okręgowego w W. pozew przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w W. o nadanie stopnia [...] w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Następnie w dniu [...] września 2010 r. pełnomocnik D. B. skierował do Sądu Okręgowego w W. pismo procesowe, wnosząc o potraktowanie wniesionego powództwa jako skargi na bezczynność organu celnego II instancji tj. Szefa Służby Celnej i przekazanie sprawy do rozstrzygnięcia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę zgodnie z wnioskiem strony powodowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego II Wydział w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pismem z dnia [...] lipca 2011 r. - sygn. akt II SAB/Wa 271/11, przesłał m.in. odpis pozwu D. B. z dnia [...] lutego 2010 r. z załącznikami oraz odpis postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., wzywając jednocześnie Szefa Służby Celnej do nadesłania odpowiedzi na skargę w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie wpłynęło do Sekretariatu Podsekretarza Stanu Szefa Służby Celnej w dniu [...] sierpnia 2011 r. Po rozpatrzeniu odwołania Szef Służby Celnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w zakresie określenia korpusu. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że obowiązek nadania nowego stopnia służbowego funkcjonariuszom Służby Celnej w terminie do dnia 30 listopada 2009 r. wynikał z przepisu art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323), stanowiącego, że w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy kierownik urzędu dokona mianowań funkcjonariuszy na stopnie służbowe. Regulacja ta była wyrazem wpływu nowej ustawy o Służbie Celnej w zakresie stopnia służbowego na stosunek służbowy funkcjonariusza celnego powstały pod rządami dotychczasowej ustawy. Mechanizm przypisywania funkcjonariuszom stopni w poszczególnych korpusach, uregulowany został w art. 223 ust. 2-6 ustawy. W świetle powyższych przepisów zadaniem organu było umieścić danego funkcjonariusza w odpowiednim korpusie, precyzyjnie wskazanym w ustawie, w zależności od dotychczasowego stopnia lub zajmowanego stanowiska bądź pełnionych obowiązków. Dalej organ stwierdził, że badając zasadność żądania funkcjonariusza dotyczącego mianowania na stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej, doszedł do przekonania, że w jego przypadku przepis art. 223 ust. 3 pkt. 2 ustawy nie mógł mieć zastosowania. Powołany przepis dotyczy bowiem funkcjonariusza, który spełniał wskazane w nim wymogi w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej tj. dzień 31 października 2009 r. Z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych wynika zaś jednoznacznie, że w dacie tej strona zajmowała stanowisko [...] i posiadała stopień służbowy [...] nie pełniąc przy tym obowiązków na żadnym ze stanowisk związanych z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Stanowisko [...] nie zostało natomiast zaliczone do kategorii stanowisk kierowniczych, o których mowa w art. 17 ust. 1 i ust. 13 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej. Mając na względzie przepisy powołanego artykułu, mianowanie do korpusu oficerów młodszych Służby Celnej, o którym mowa w art. 223 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r., dotyczyło wyłącznie funkcjonariuszy zajmujących bądź wyższe stanowiska kierownicze, bądź stanowisko: kierownika zmiany, referatu, oddziału oraz naczelnika wydziału w izbie celnej. Również posiadany przez odwołującego stopień służbowy [...], nie upoważniał do określenia stopnia w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Wobec powyższego obowiązkiem Dyrektora Izby Celnej w W. było mianowanie odwołującego na stopień w korpusie [...] Służby Celnej - zgodnie z dyspozycją art. 223 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Przy czym organ wyjaśnił, że nie kwestionuje faktu zajmowania w przeszłości przez odwołującego stanowisk związanych z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, co znajduje potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Jednak przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 mianowanie na stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej uzależnia od zajmowania, bezpośrednio przed dniem wejścia w życie ustawy, stanowiska związanego z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników lub pełnienia obowiązków na tym stanowisku. Mając na uwadze, że we wskazanym okresie, tj. w dniu [...] października 2009 r. odwołujący zajmował stanowisko [...] i posiadał stopień [...], przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy nie mógł mieć zastosowania. Organ nie zgodził się z argumentacją funkcjonariusza, że użyty w przepisie art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" powinien być rozumiany jako dowolny okres poprzedzający jej wejście w życie. Zwrócił uwagę, że przepis art. 223 ustawy umiejscowiony został w rozdziale 14 zatytułowanym "Przepisy przejściowe", a to oznacza, że mianowanie na stopień służbowy na podstawie art. 223 generalnie miało na celu mianowanie na stopień odpowiadający dotychczasowej pozycji w hierarchii katalogu stopni służbowych, a tylko w ściśle określonych przypadkach, wskazanych w art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy, stanowiło awans. W świetle powyższego, w ocenie Szefa Służby Celnej, zasadne jest rozumienie art. 223 ustawy o Służbie Celnej i określonych w tym przepisie zasad określania stopni służbowych jako przepisów, które za podstawę do ustalenia nowego stopnia służbowego przyjmują stan zastany z chwili utraty mocy obowiązującej ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej. Odmienna interpretacja omawianego zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy", prowadziłaby do skutków nie dających się pogodzić z zasadami logiki. Na takie rozumienie wyrażenia "przed dniem wejścia w życie ustawy" wskazuje również wykładnia językowa. Należy bowiem zwrócić uwagę, że gdyby uznać, iż przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, odnosi się do stanu istniejącego w dowolnym czasie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, a nie wyłącznie do stanu bezpośrednio poprzedzającego ten dzień, doszłoby do wypaczenia sensu tej regulacji i prowadziłoby do rozwiązań, które nie dają się pogodzić z zasadami logiki, zważywszy, że jedną z zasad wykładni prawa jest założenie racjonalności prawodawcy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] sierpnia 2011 r. pełnomocnik D. B. wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2009 rl i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 8 k.p.a., poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej, przejawiające się w zawężającej i dowolnej wykładni art. 223 ustawy o Służbie Celnej, a w szczególności zamieszczonego w nim zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" co stoi w sprzeczności z wykładnią literalną powyższego zwrotu dokonaną przez Sąd Najwyższy i Naczelny Sąd Administracyjny wskazującą że zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" odnosi się do każdego przedziału czasowego poprzedzającego tę datę, a nie tylko do samego dnia wejścia w życie ustawy, 2. art. 9 k.p.a. i art. 11 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie mianowania na stopień służbowy, naruszenie przepisu prawa materialnego, tj.: 1. art. 223 ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że mianowani na stopień w korpusie oficerów młodszych w Służbie Celnej mogą być jedynie ci funkcjonariusze, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pozostawali w służbie stałej i zajmowali stanowiska wiążące się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych bądź pracowników w sytuacji, gdy wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, iż chodzi tu o każdy przedział czasowy poprzedzający tę datę, a nie tylko dzień wejścia w życie ustawy o Służbie Celnej. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że podstawowym kryterium kwalifikującym funkcjonariusza do korpusu oficerów młodszych było uprzednie zajmowanie stanowiska wiążącego się z podporządkowaniem służbowym lub pełnieniem obowiązków na stanowisku związanym z podporządkowaniem służbowym i pozostawanie w stopniu innym niż wskazany w art. 223 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o Służbie Celnej. Zatem w ocenie pełnomocnika skarżącego, D. B. spełniał warunki do mianowania na stopień w korpusie oficerów młodszych, zważywszy, że z arkusza klasyfikacyjnego określającego kryteria punktowe mianowania na stopień służbowy wynika, że skarżący uzyskał 16 punktów, a zgodnie z wytycznymi Szefa Służby Celnej, do korpusu oficerów młodszych kwalifikują się te osoby, które uzyskały od 16 do 18 punktów. W ocenie pełnomocnika skarżącego obowiązek mianowania funkcjonariusza do korpusu oficerów młodszych odnosił się do tych wszystkich osób, które spełniały przewidziane w nim przesłanki "przed dniem wejścia w życie ustawy" , a zatem w dowolnym momencie poprzedzającym wejście w życie ustawy o Służbie Celnej. Na poparcie swego stanowiska przywołał orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, które jednoznacznie i spójnie interpretują zapis "przed dniem wejścia w życie ustawy" jako czas istniejący przed wejściem w życie ustawy, a niekoniecznie istniejący w dniu wejścia ustawy w życie. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe argument faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżanej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga D. B. analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia wykładni przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323), zgodnie z którym funkcjonariuszowi celnemu, który przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku oraz pełnił służbę w służbie stałej w stopniu innym, niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2, określa się stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. W ocenie Sądu, wykładnia językowa użytego w tym przepisie zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował stanowisko" nie prowadzi do jasnego i jednoznacznego rezultatu i wniosku. Może bowiem oznaczać zarówno moment bezpośrednio poprzedzający wejście w życie ustawy, jak też dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy. Zatem w sytuacji niejednoznaczności wykładni językowej przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy, nie można na niej poprzestać, lecz trzeba odwołać się do reguł wykładni systemowej oraz celowościowej, które służą właśnie rozstrzyganiu wątpliwości, jakie może nasuwać wykładnia językowa, a w szczególności pozwalają uzasadnić wybór między różnymi możliwościami interpretacji językowej danego zwrotu czy przepisu. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, jak wynika z uzasadnienia jej projektu, miała na celu m.in. uporządkowanie obszaru w zakresie stanowisk i stopni służbowych funkcjonariuszy celnych, w tym stworzenie korpusów stopni służbowych na wzór innych służb mundurowych. Przepisy przejściowe tej ustawy miały natomiast zapewnić płynną i transparentną zmianę dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą ustawą. Artykuł 223 cytowanej ustawy został zawarty w jej Rozdziale 14 "Przepisy przejściowe". W przepisach art. 223 ust. 2-6 określone zostały szczegółowo zasady przyporządkowania funkcjonariuszy celnych, z uwzględnieniem posiadanych przez nich "przed dniem wejścia w życie ustawy" stopni służbowych, do określonych korpusów, bez pozostawienia tych kwestii uznaniu administracyjnemu. Dotychczasowe stopnie służbowe funkcjonariuszy celnych, określone w art. 8 ust. 1 poprzedniej ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (t. j.: Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641 ze zm.), zostały w tych przepisach przyporządkowane do określonych korpusów. Przypisania funkcjonariuszy do określonych korpusów ustawodawca nie uzależnił od okresu ich służby, posiadanych kompetencji i doświadczenia, lecz tylko od stopnia, w jakim pełnili służbę "przed dniem wejścia w życie ustawy", a zatem regulacja ta nie miała na celu awansowania funkcjonariuszy z uwzględnieniem dotychczasowego przebiegu służby, lecz tylko płynne przeniesienie ich w realia nowej regulacji prawnej. Zgodnie z zasadami wykładni systemowej, przepisów prawa nie można interpretować w sposób prowadzący do ich sprzeczności z innymi przepisami, a przy wykładni przepisów należy brać pod uwagę ich miejsce w systematyce wewnętrznej aktu normatywnego. Zawarty w przepisach przejściowych art. 223 ust. 2-6 zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" musi być zatem interpretowany w taki sam sposób w odniesieniu do wszystkich przepisów przejściowych, w których został użyty w tym artykule. Skoro zaś celem regulacji zawartej w przepisach przejściowych ustawy o Służbie Celnej z dnia 27 sierpnia 2009 r. było zapewnienie płynnej i transparentnej zmiany dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą ustawą, to zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie może być, zdaniem Sądu, odczytywany inaczej, niż jako odnoszący się do momentu bezpośrednio poprzedzającego wejście w życie ustawy. Inna interpretacja tego zwrotu, że chodzi w nim o dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy, prowadziłaby bowiem w efekcie do uznaniowości w zakresie przyporządkowania funkcjonariuszy do określonych korpusów, w zależności od tego, jaki okres służby danego funkcjonariusza, poprzedzający wejście w życie ustawy, kierownik urzędu wziąłby pod uwagę. Taki sposób rozumienia tego zwrotu nie prowadzi także do sprzeczności w rozumieniu przepisów przejściowych, zawartych w innych artykułach tej ustawy, w których został on użyty. Mając na względzie powyższe rozważania należy wskazać, że organ prawidłowo dokonał interpretacji przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. W przepisie tym chodzi bowiem jedynie o funkcjonariuszy celnych, którzy bezpośrednio przed dniem wejścia w życie ustawy zajmowali stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnili obowiązki na takim stanowisku. Natomiast przyjęcie odmiennego poglądu oznaczałoby, że każdy funkcjonariusz celny, który - nawet incydentalnie i to na wiele lat przed wejściem w życie ustawy z 2009 r. - zajmował stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na takim stanowisku, powinien być mianowany na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Taka wykładnia omawianego przepisu niewątpliwie pozostawałaby w sprzeczności nie tylko z celem tej regulacji, ale przede wszystkim w sposób nieuprawniony promowałaby tych funkcjonariuszy celnych, którzy - bez względu na przyczynę - stanowisk tych zostali pozbawieni przed dniem wejścia w życie tej ustawy, bądź przed tą datą stanowiska te utracili. To zaś wskazuje już jednoznacznie, że w przepisie art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej mianowanie na stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej ustawodawca zastrzegł jedynie dla tych funkcjonariuszy celnych, którzy w dniu bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy zajmowali stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnili obowiązki na takim stanowisku. Zgodzić się należy, że jak wynika z akta osobowych funkcjonariusza, skarżący istotnie zajmował stanowisko związane z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników w okresie od [...] maja 2002 r. do [...] kwietnia 2004 r. Nie miało to jednak miejsca w okresie bezpośrednio poprzedzającym wejście w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej tj. [...] października 2009 r. Tym samym skarżący nie spełnia wymogów z art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy do mianowania na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Skarżący w dacie wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej zajmował stanowisko [...] i posiadał stopień służbowy [...], a więc w oparciu o przepis przejściowy art. 223 ust. 4 tej ustawy został prawidłowo mianowany na stopień służbowy w korpusie [...] Służby Celnej. Wskazać należy również, iż zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II PZP5/10, które w pełni zostało zaakceptowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, od aktu mianowania, wydanego na podstawie art. 223 ustawy o Służbie Celnej przez kierownika urzędu celnego, funkcjonariuszowi przysługuje, na zasadach przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie do organu celnego wyższego stopnia, tylko w zakresie określenia korpusu Służby Celnej, gdyż tych kwestii ustawodawca nie pozostawił uznaniu administracyjnemu kierownika urzędu (art. 223 ust. 2 - 6 ustawy). Odnośnie natomiast mianowania na stopień służbowy w ramach danego korpusu, funkcjonariuszowi nie przysługuje roszczenie, gdyż te kwestie należą do wewnętrznej sfery działania Służby Celnej i pozostawione zostały uznaniu kierownika urzędu (art. 223 ust. 7 ustawy). Szef Służby Celnej poddał zatem akt mianowania wydany przez Dyrektora Izby Celnej w W. kontroli instancyjnej w takim zakresie, w jakim to było dopuszczalne w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i w tym zakresie, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.