II SA/Wa 2329/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na pismo Starosty [...] z dnia [...] września 2025 r. znak [...] w przedmiocie rozpoznania zarzutów dotyczących raportu pokontrolnego postanawia: odrzucić skargę A.S. (dalej, jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "czynność" Starosty [...] (dalej, także jako: organ) z dnia [...] września 2025 r. znak [...] w przedmiocie rozpoznania zarzutów dotyczących raportu pokontrolnego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej czynności, nakazanie przeprowadzenia ponownej kontroli postępowania konkursowego w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] z uwzględnieniem zarzutów skarżącego dotyczących nierównego traktowania wnioskodawców i niezastosowania kryteriów regulaminowych oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podał, że w dniu [...] czerwca 2025 r. złożył skargę do Starosty [...] na nierzetelne przeprowadzenie kontroli postępowania konkursowego w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...]. Konkurs dotyczył dofinansowania pierwszych działalności gospodarczych, a PUP rozdysponował środki w sposób nieprawidłowy. Starosta odpowiedział pismem z dnia [...] lipca 2025 r., a następnie po kolejnym wystąpieniu skarżącego z dnia [...] sierpnia 2025 r. – pismem z dnia [...] września 2025 r. odmówił ponownego rozpoznania sprawy, co stanowi naruszenie prawa. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarżący złożył w dniu [...] czerwca 2025 r. skargę na nierzetelność kontroli zleconej przez Starostę Powiatu [...], przeprowadzonej w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w sprawie konkursu na dofinansowanie działalności gospodarczej. Rozpatrując wniesioną skargę w trybie art. 237 i art. 238 Kodeksu postępowania administracyjnego, Starosta [...] pismem z dnia [...] lipca 2025 r. zawiadomił o sposobie załatwienia skargi, odnosząc się w jego uzasadnieniu w sposób wyczerpujący i merytoryczny do zarzutów skargi. Organ podniósł, że przeprowadzona kontrola stanowiła ocenę prawidłowości zastosowania obowiązujących procedur w procesie rozpatrywania wniosków o przyznanie dofinansowania na rozpoczęcie działalności gospodarczej, nie mogła dotyczyć powtórnej merytorycznej oceny złożonych wniosków i ich weryfikacji. Organ uznał za zasadną skargę w zakresie zarzutu zbyt lakonicznego sporządzenia treści protokołu oraz sposobu poinformowania o nieuwzględnieniu wniosku w konkursie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. skarżący wezwał do uzupełnienia ww. odpowiedzi z dnia [...] lipca 2025 r. . Odpowiadając na powyższe wezwanie, Starosta [...] pismem z dnia [...] września 2025 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w zawiadomieniu o sposobie załatwienia skargi z dnia [...] lipca 2025 r. W ocenie organu skierowane wezwanie z dnia [...] sierpnia 2025 r. nie zawierało nowych okoliczności, a stanowiło w istocie dalszą polemikę z ustaleniami zawartymi w treści protokołu pokontrolnego. Reasumując organ podniósł, że twierdzenia zawarte w skardze o "czynności" (zaniechaniu) organu, polegającej na odmowie merytorycznego rozpoznania zarzutów, dotyczących wadliwego raportu pokontrolnego, nie znajdują opacia w stanie faktycznym sprawy, skoro organ rozpoznał skargę w trybie art. 237 i art. 238 K.p.a., a pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2025 r. nie wnosiło nowych okoliczności do sprawy, które mogłyby być przedmiotem kolejnego rozpoznania przez organ. Wniesiona przy wezwaniu z dnia [...] sierpnia 2025 r. skarga na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy została przekazana do rozpoznania według właściwości Radzie Powiatu [...], która uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2025 r. uznała wniesioną skargę za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej, jako: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Tak ukształtowana regulacja ogranicza zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, mając na względzie ww. przepisy i określoną w nich kognicję sądów administracyjnych, bada dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jeżeli (z innych przyczyn) wniesienie skargi jest niedopuszczalne, skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż przedmiotem skargi nie jest czynność organu z zakresu administracji publicznej, a pismo informacyjne. Zaskarżonym w niniejszej sprawie pismem z dnia [...] września 2025 r. organ podtrzymał bowiem swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] lipca 2025 r., w którym zawiadomił o sposobie załatwienia skargi z dnia [...] czerwca 2025 r., odnosząc się w jego uzasadnieniu do jej zarzutów. W ocenie Sądu, zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie mieści się w katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Objęte skargą pismo z dnia [...] września 2025 r. ma charakter wyłącznie informacyjny i skierowane zostało do skarżącego w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII K.p.a. Podkreślić natomiast należy, że w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, się że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. II OSK 1961/11 oraz postanowienia NSA z: 20 stycznia 2021 r., sygn. III OSK 3694/21; 1 marca 2010 r. sygn. II OSK 478/09; 25 lutego 2009 r. sygn. II OSK 241/09). W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a., które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną. Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 K.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Pismo stanowiące odpowiedź na skargę z art. 227 K.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowane jako akt podlegający zaskarżeniu. Skarga wniesiona w trybie Działu VIII K.p.a., uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy (por postanowienie NSA z 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że złożona przez skarżącego skarga nie dotyczy żadnej z form działalności administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a. Złożona do Sądu skarga dotyczyła pisma stanowiącego w istocie kolejną odpowiedź organu na skargę skarżącego z dnia [...] czerwca 2025 r. Pismo to stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy i jako takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.