II SA/Wa 233/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr brak w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu stypendium socjalnego postanawia odrzucić skargę. Odwoławcza Komisja Stypendialna dla Studentów Uniwersytetu [...], działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 158 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 272 ze zm.), decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr brak stwierdziła nieważność decyzji ostatecznej Komisji Stypendialnej Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. o przyznaniu S. K. stypendium socjalnego na okres od października 2011 r. do stycznia 2012 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. W pouczeniu do ww. decyzji organ wskazał, że strona niezadowolona z decyzji ma prawo złożyć do Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. S. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotową decyzję, wnosząc o uznanie zaskarżonej decyzji za błędną i potwierdzenie prawa skarżącej do stypendium socjalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku postępowania, tj. nieskorzystanie z przysługującego skarżącej prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. art., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 ww. ustawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji, od której stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którym strona mogła zwrócić się do Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...]. W związku z tym skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2