II SA/Wa 233/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2017 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Inspektor Pracy po kontroli przeprowadzonej w [...] Sp. z o. o., reprezentowanej przez radcę prawnego, wydał w dniu [...] października 2016 r. w trybie art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy Nakaz o numerze rej. [...] zawierający cztery decyzje. W decyzjach tych nakazano: - usunąć składowane materiały budowlane (nie znajdujące się pod wiatami) spod linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia - przebiegającej nad "starą częścią placu składowego" na dz. ew. nr [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] - na odległość nie mniejszą niż 15 m od skrajnych przewodów linii elektroenergetycznej (licząc w poziomie) - decyzja pkt 1 nakazu, - usunąć składowane materiały budowlane spod linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia - przebiegającej nad "nową częścią placu składowego" na dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] - na odległość nie mniejszą niż 15 m od skrajnych przewodów linii elektroenergetycznej (licząc w poziomie) - decyzja pkt 2 nakazu, - usunąć składowane materiały budowlane spod linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia - przebiegającej nad magazynem zorganizowanym na terenie parkingu obok sklepu przy ul. [...] w [...] - na odległość nie mniejszą niż 15 m od skrajnych przewodów linii elektroenergetycznej (licząc w poziomie) - decyzja pkt 3 nakazu, - usunąć składowane materiały budowlane spod linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia - przebiegającej nad magazynem zorganizowanym na terenie obok strefy dostaw do sklepu przy ul. [...] w [...] - na odległość nie mniejszą niż 15 m od skrajnych przewodów linii elektroenergetycznej (licząc w poziomie) - decyzja pkt 4 nakazu. Decyzjom pkt 1, 2, 3 i 4 Nakazu Inspektora Pracy nr rej. [...] nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na nakazie widnieją wpisane pismem odręcznym słowa "Otrzymałem w dniu" – przekreślone. W aktach sprawy znajduje się notatka Inspektora Pracy, który wydał decyzję. W notatce tej Inspektor Pracy podał, że po zakończeniu kontroli w [...] Sp. z o.o. w dniu [...].10.2016 r. wręczył pełnomocnikowi Spółki radcy prawnemu P.J. środki prawne wynikające z zapisów w Protokole Kontroli nr rej [...]. Podał, że P.J. przyjął Wystąpienie nr rej. [...], co poświadczył na drugim egzemplarzu tego dokumentu własnoręcznym podpisem wraz z datą odbioru. Inspektor oświadczył, że następnie przyjął Nakaz nr rej. [...] i zaczął poświadczać na drugim egzemplarzu tego dokumentu fakt odbioru. Po wpisaniu "Otrzymałem w dniu", dokonał skreślenia zapisu stwierdzając, że nie będzie odbierał tego dokumentu i zwrócił inspektorowi pracy oba egzemplarze Nakazu. Po zakończeniu spotkania Inspektor Pracy wysłał do pracodawcy Nakaz nr rej. [...] celem zapoznania z decyzjami do wykonania. W aktach znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru Nakazu z dnia [...].10.2016 r. przez [...] Sp. z o.o. w dniu [...] października 2016 r. W dniu [...] października 2016 r. pełnomocnik Spółki [...] Sp. z o.o. wniósł odwołanie opatrzone datą [...] października 2016 r. od wymienionego wyżej Nakazu Inspektora Pracy (odwołanie to nadane zostało w placówce pocztowej w dniu [...] października 2016 r.). Pełnomocnik podał, że wnosi odwołanie od decyzji – Nakazu Państwowej Inspekcji Pracy – Inspektora Pracy, Okręgowego Inspektoratu Pracy w [...] z dnia [...] października 2016 r., znak Nr rej. [...] (doręczonej na adres jego Mocodawcy w dniu [...] października 2016 r.) zaskarżając decyzję w całości. Okręgowy Inspektor Pracy w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od Nakazu Inspektora Pracy z dnia [...] października 2016 r. nr rej. [...]. W uzasadnieniu podał, że Nakaz Inspektora Pracy z dnia [...].10.2016 r. został doręczony stronie w dniu [...] października 2016 r., co zostało stwierdzone na podstawie potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej nakaz. Ponadto do celów potwierdzenia daty doręczenia Nakazu Inspektora Pracy z dnia [...].10.2016 r. nr rej. [...] - sprawdzono datę doręczenia przesyłki poprzez wpisanie numeru przesyłki w internetowym systemie Poczty Polskiej: Śledzenie przesyłek - Tracking. Wydruk z systemu "śledzenia przesyłek" Poczty Polskiej jednoznacznie wskazuje, że przesyłka o numerze [...] zawierająca Nakaz Inspektora Pracy z dnia [...].10.2016 r., doręczona została w dniu [...] października 2016 r. Pismem nadanym drogą pocztową w dniu [...] października 2016 r. (data stempla nadawczego na kopercie) strona reprezentowana przez radcę prawnego – P. J. złożyła odwołanie od Nakazu Inspektora Pracy z dnia [...].10.2016 r. nr rej. [...]. Ponadto na podstawie wydruku z systemu "śledzenia przesyłek" Poczty Polskiej potwierdzono, że przesyłka o numerze [...] zawierająca odwołanie od nakazu inspektora pracy z dnia [...].10.2016 r., nadana została w dniu [...] października 2016 r., a więc z wyraźnym uchybieniem terminu przewidzianego do wniesienia odwołania od nakazu Inspektora Pracy. Organ wskazał, że zgodnie z art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, odwołanie od decyzji inspektora pracy wydanej w formie pisemnej wnosi się w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji. Organ stwierdził, że termin ten nie został przez stronę dotrzymany, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji (nakazie) Inspektora Pracy - organu I instancji. Wnosząc odwołanie Strona nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W myśl art. 12 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy - w postępowaniu przed organami PIP w kwestiach nieuregulowanych w ustawie bądź przepisach wydanych na jej podstawie albo przepisach szczególnych - stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Z tego względu organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. : - art. 40 § 2 k.p.a. poprzez zaniechanie doręczenia decyzji - Nakazu [...] ustanowionemu pełnomocnikowi strony - radcy prawnemu P.J. i nieuprawnione uznanie, że doręczenie przedmiotowego nakazu bezpośrednio stronie z pominięciem jej pełnomocnika było skuteczne w świetle przepisów k.p.a.; - w konsekwencji powyższego uchybienia, naruszenie art. 134 k.p.a. poprzez nieuzasadnione uznanie, że termin biegu do wniesienia odwołania od nakazu rozpoczął się wraz z doręczeniem nakazu bezpośrednio stronie i błędne uznanie, że odwołanie wniesione zostało po terminie, podczas gdy wobec braku doręczenia nakazu ustanowionemu pełnomocnikowi strony, termin ten w ogóle nie rozpoczął biegu. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że nakaz wydany został na skutek przeprowadzonej kontroli. W toku przedmiotowej kontroli, skarżący reprezentowany był przez pełnomocnika - radcę prawnego (pełnomocnictwo okazywane i złożone Inspektorowi w toku kontroli oraz dodatkowo złożone do akt sprawy wraz z zastrzeżeniami do protokołu kontroli). Tymczasem Nakaz z dnia [...] października 2016 r., doręczony został bezpośrednio skarżącemu w dniu [...] października 2016 r. Pełnomocnikowi skarżącego, jak podał, nakaz nie został doręczony w ogóle. Organ I instancji zaniechał nawet próby prawidłowego doręczenia decyzji (nie nadał nakazu na adres pełnomocnika). W ocenie skarżącego, organ dopuścił się arbitralnych działań pomijając przy doręczeniu decyzji pełnomocnika strony. Skutkowało to pozbawieniem skarżącego możliwości obrony swoich praw w ramach administracyjnego toku instancji. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że wobec braku doręczenia nakazu pełnomocnikowi skarżącego, termin do wniesienia odwołania od niego w ogóle nie rozpoczął biegu (co nie wyklucza dopuszczalności wcześniejszego wniesienia odwołania wobec wejścia do obrotu prawnego, tj. wydania substratu zaskarżenia). Błędnie wobec powyższego organ zastosował w przedmiotowym stanie faktycznym art. 134 k.p.a., podczas gdy skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Nie jest bowiem możliwie uchybienie terminowi, który w ogóle nie rozpoczął biegu. Okręgowy Inspektor Pracy w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że Nakaz Inspektora Pracy z dnia [...].10.2016 r. został doręczony stronie w dniu [...] października 2016 r., co zostało stwierdzone na podstawie potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej nakaz. Organ podkreślił, że organ I instancji sporządził notatkę służbową z dnia [...].10.2016 r., podał, co zostało w niej zawarte. Wskazał, że po zakończeniu spotkania z pełnomocnikiem strony Inspektor Pracy wysłał na adres pracodawcy Nakaz nr rej. [...]. W ocenie OIP pełnomocnik po zapoznaniu się z treścią decyzji wyraził i potwierdził swoją wolę odmowy odbioru decyzji (nakazu) od Inspektora Pracy (organu I instancji). Nawet zaś gdyby zgłosił żądanie doręczenia jej w inny sposób, to żądanie takie, wobec możliwości odbioru decyzji - powinno świadczyć o odmowie przyjęcia decyzji. Inspektor Pracy - organ I instancji doręczający osobiście decyzję pełnomocnikowi - sporządził notatkę służbową dokonując adnotacji na okoliczność odmowy przyjęcia decyzji. Tak więc spełnione zostały wszystkie wymagane przepisami prawa czynności warunkujące prawidłowość doręczenia decyzji. Organ I instancji doręczył pełnomocnikowi strony decyzję, jednak pełnomocnik po zapoznaniu się z treścią nakazu odmówił potwierdzenia jej otrzymania - czyniąc zapis o treści "otrzymałem w dniu" - a następnie zapis ten skreślając. Te okoliczności świadczą, że mamy do czynienia z oświadczeniem woli pełnomocnika strony o odmowie przyjęcia decyzji. W związku reakcją pełnomocnika, Inspektor Pracy przedmiotowy nakaz wysłał pracodawcy za pośrednictwem poczty. Decyzja organu I instancji została zatem skutecznie doręczona zarówno pełnomocnikowi strony (w dniu [...].10.2016 r.), jak też pracodawcy (czyli stronie w dniu [...].10.2016 r.). Nieprawdziwym jest zatem twierdzenie pełnomocnika zawarte w odwołaniu, iż decyzja organu I instancji doręczona została mocodawcy w dniu [...] października 2016 r. Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] października 2017 r. podniósł, iż zaprzecza jakoby odmówił odebrania nakazu po zapoznaniu się z jego treścią, jak również jakoby organ I instancji przejawiał zamiar osobistego doręczenia mu przedmiotowych decyzji administracyjnych wraz z dokumentacją pokontrolną. Treść notatki służbowej potwierdza jedynie fakt nie odebrania przedmiotowych dokumentów, nie potwierdza zaś intencji pełnomocnika by nie odebrać doręczanej mu decyzji administracyjnej. Pełnomocnik wskazał, że rzeczywiście w pliku dokumentów pokontrolnych przekazanych pełnomocnikowi strony w dniu [...] października 2016 r. do odbioru za pokwitowaniem znalazł się projekt przedmiotowego nakazu. Rzeczywiście pełnomocnik rozpoczął kwitowanie odbioru tego dokumentu jako kolejnej karty pliku, nie zapoznając się z jej treścią, w trakcie jednak zauważył, iż jest to niekompletny projekt decyzji administracyjnej, w treści której przedstawiciel organu w obecności pełnomocnika strony czynił jeszcze zmiany i adnotację. Pełnomocnik z zapewnienia przez organ stosowanego czasu nie zapoznał się z merytoryczną treścią decyzji, jednak po ustaleniu z Inspektorem braku formalnej kompletności tego dokumentu ustalono, że decyzja doręczona zostanie po jej uzupełnieniu drogą pocztową. Pełnomocnik wskazał, że skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, który zdaje sobie sprawę z trybów i konsekwencji doręczania aktów administracyjnych oraz odmowy ich przyjęcia. Sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego pozostaje zatem wnioskowanie, że rzeczywiście takiej próby doręczenia decyzji osobiście pełnomocnikowi skarżącego organ dokonał. Pełnomocnik stwierdził, iż w stanie faktycznym tej sprawy to organ nie miał intencji dokonania doręczenia obecnemu pełnomocnikowi strony. Gdyby bowiem było inaczej, to organ w ogóle nie dokonałby następnie doręczenia stronie za pośrednictwem operatora pocztowego, zaś uzasadniając postanowienie wskazałby, że skutecznie doręczono decyzję pełnomocnikowi strony osobiście w dniu [...] października 2016 r. i od tego terminu liczyłby termin na wniesienie odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlega uwzględnieniu, albowiem zaskarżone postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w [...] nie narusza prawa. W stanie faktycznym tej sprawy organ miał podstawy do zastosowania przepisu art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., albowiem zasadnie stwierdził, że odwołanie złożone w dniu [...] października 2016 r. wniesione zostało z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego złożenia. Zgodnie z art. 34 ust. 5 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, od decyzji inspektora pracy wydanej w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy, podmiotowi kontrolowanemu przysługuje odwołanie do okręgowego inspektora pracy. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji. Przepis art. 35 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że podmiot kontrolowany, do którego została skierowana decyzja, o której mowa w art. 11 pkt 1-7 oraz art. 11a, ma obowiązek informowania odpowiedniego organu Państwowej Inspekcji Pracy o jej realizacji z upływem terminów określonych w decyzji. Stosownie zaś do art. 12 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach nieuregulowanych w ustawie bądź przepisach wydanych na jej podstawie albo w przepisach szczególnych stosuje się przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W sprawie tej jest bezsporne, że Spółka [...] Sp. z o.o. w postępowaniu przed Inspektorem Pracy reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. Nie budzi też zdaniem Sądu – w stanie faktycznym tej sprawy – wątpliwości, że Inspektor Pracy doręczył pełnomocnikowi Spółki nakaz z dnia [...] października 2016 r. w dniu [...] października 2016 r. Potwierdzenie faktu dokonania przez organ doręczenia tego nakazu stanowi tak odręczna adnotacja sporządzona przez pełnomocnika Spółki na pierwszej stronie nakazu "Otrzymałem w dniu", następnie przez niego skreślona, jak i notatka sporządzona przez doręczającego nakaz inspektora pracy. Fakt zwrotu przedmiotowego nakazu Inspektorowi Pracy i w konsekwencji odmowa jego przyjęcia przez pełnomocnika Spółki bezpośrednio od Inspektora Pracy nie stanowi o braku doręczenia nakazu z dnia [...] października 2016 r. pełnomocnikowi Spółki. Nie jest tym samym zasadny zarzut naruszenia przepisu art. 40 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 47 § 1 k.p.a., jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacja włącza się do akt sprawy. Stosownie do art. 47 § 2 k.p.a., w przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata. Sąd nie podziela zarzutu skargi, że Nakaz Inspektora Pracy z dnia [...] października 2016 r. nie wszedł do obrotu prawnego. Nakaz ten doręczony został bowiem pełnomocnikowi Spółki w dniu [...] października 2016 r. Przepis art. 47 k.p.a. nie wyklucza możliwości doręczenia nakazu przez organ bezpośrednio pełnomocnikowi kontrolowanej Spółki, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Powołany przepis nie nakazuje doręczenia decyzji wyłącznie za pośrednictwem operatora pocztowego. Możliwe jest doręczenie decyzji osobie będącej pełnomocnikiem Spółki, której nakaz dotyczy, poprzez wręczenie jej bezpośrednio (osobiście) nakazu Inspektora Pracy. Bezsporne jest, co wskazano już wyżej, że pełnomocnik choć odnotował już na nakazie "Otrzymałem w dniu" zdecydował, że nie odbierze tego nakazu i po skreśleniu tychże słów, zwrócił nakaz Inspektorowi Pracy. Odmówił zatem jego przyjęcia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Okoliczność, że następnie przesłano ten nakaz stronie, czyli Spółce [...] Sp. z o.o. nie czyni nieskutecznym doręczenia nakazu pełnomocnikowi w dniu [...] października 2016 r. Inspektor Pracy, który wydał nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie w przypadku, gdy naruszenie dotyczy przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 11 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy), nie mógł – w stanie faktycznym niniejszej sprawie – poprzestać wyłącznie na pozostawieniu tego nakazu wraz z notatką dotyczącą okoliczności doręczenia pełnomocnikowi, w aktach sprawy. Mając na uwadze, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o PIP, podmiot kontrolowany, do którego została skierowana decyzja, o której mowa m.in. właśnie w art. 11 pkt 1 ustawy, ma obowiązek informowania odpowiedniego organu Państwowej Inspekcji Pracy o jej realizacji z upływem terminów określonych w decyzji, zasadnie organ przesłał nakaz zawierający cztery decyzje do wiadomości Spółce w celu zapoznania się z decyzjami wymagającymi wykonania. Każdej z czterech decyzji zawartych w nakazie nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Wprawdzie błędnie Okręgowy Inspektor Pracy w [...] przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że nakaz Inspektora Pracy doręczony został w dniu [...] października 2016 r., gdyż doręczenie nastąpiło w dniu [...] października 2016 r., jednakże powyższe błędne ustalenie nie wpływa na wynik sprawy. Prawidłowo bowiem organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie nadane w placówce pocztowej w dniu [...] października 2016 r., wniesione zostało z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego złożenia. Zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W sprawie jest bezsporne, że składając odwołanie Spółka nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu. Zasadnie zatem Okręgowy Inspektor Pracy zastosował przepis art. 134 k.p.a. i stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od nakazu, który to termin upłynął [...] października 2016 r. Zarzut naruszenia powołanego przepisu nie jest zatem trafny. Nakaz zawierał prawidłowe pouczenie. Strona reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika. Na podstawie akt sprawy nadesłanych przez organ Sąd nie stwierdził, aby nakaz Inspektora Pracy z dnia [...] października 2016 r., na którym widnieje odręczny wpis dokonany przez pełnomocnika Spółki "Otrzymałem w dniu"- przekreślony, stanowił "niekompletny projekt decyzji administracyjnej", jak wskazuje na to pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia [...] października 2017 r. Nakaz ten nie zawiera przy tym żadnych "zmian i adnotacji" organu, na które w piśmie procesowym z dnia [...] października 2017 r. powołuje się pełnomocnik Spółki. Z samej treści odwołania z dnia [...] października 2016 r. od nakazu wynika przy tym, że odwołujący się błędnie przyjął, iż doręczenie nakazu samej Spółce nastąpiło w dniu [...] października 2016 r. i od tej daty liczył 7-dniowy termin na wniesienie odwołania. Sąd wskazuje jednocześnie, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 18 października 2017 r. złożone zostało pismo organu z dnia [...] października 2017 r. Pismo to złożone zostało i przekazane Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę już po rozpoznaniu tej sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Z tego względu Sąd nie uwzględnił go przy rozpatrywaniu sprawy. Wobec niezasadności zarzutów skargi brak było podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w wyroku.