II SA/Wa 233/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na pismo Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2017 r. [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wyegzekwowanych należności wynikających z odpowiedzialności za zobowiązania spadkodawcy postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] stycznia 2018 r. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na, jak wskazał skarżący: decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2017 r. [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wyegzekwowanych należności wynikających z odpowiedzialności za zobowiązania spadkodawcy. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że zaskarżone pismo, nazwane przez skarżącego decyzją, stanowi odpowiedź Wojewody Mazowieckiego na pismo skarżącego z dnia [...] października 2017 r. i nie jest decyzją. Nadto Wojewoda Mazowiecki nie jest organem właściwym do rozpatrzenia kwestii ewentualnego zwrotu wyegzekwowanych od skarżącego należności wynikających z odpowiedzialności za zobowiązania spadkodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a., skargę można wnieść na następujące akty: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż § określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie zaś do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wskazać należy, że zaskarżonym przez skarżącego pismem organ udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia [...] października 2017 r., informując skarżącego jedynie o organie właściwym do podjęcia decyzji w sprawie zwrotu ww. należności oraz o podjętych przez organy administracji i sąd rejonowy działaniach, w tym i o braku podstaw do podjęcia działań w kwestii ewentualnego zwrotu ww. należności do czasu zakończenia postępowania w sprawie ustalenia masy spadkowej przez wierzyciela. Wskazać zatem należy, że zaskarżone pismo ma zatem charakter wyłącznie informacyjny, a pismo o takim charakterze nie zostało wymienione jako akt, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie zawiera również elementów pozwalających zakwalifikować je do którejkolwiek kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a. W konsekwencji należy więc uznać, że skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.