II SA/Wa 233/24

PostanowienieWSA w Warszawie2024-03-01

Skład orzekający: Asesor WSA Arkadiusz Koziarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o braku przymiotu informacji publicznej w żądanych danych stanowi decyzję administracyjną lub inny akt/czynność podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo Dyrektora Generalnego Instytutu Pamięci Narodowej informujące, że żądane dane nie posiadają przymiotu informacji publicznej, nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA. Pismo to ma charakter wyłącznie informacyjny i nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącego wynikających z przepisów prawa.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dyrektor Generalny Instytutu Pamięci Narodowej pismem poinformował, że żądane informacje nie posiadają przymiotu informacji publicznej i wniosek nie podlega załatwieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wniósł skargę do WSA, uznając pismo organu za decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. M. na pismo Dyrektora Generalnego Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] października 2023 r., nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2023 r., nr [...] Dyrektor Generalny Instytutu Pamięci Narodowej, odpowiadając wniosek z dnia 23 października 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, poinformował M.M., że wniosek ten nie podlega załatwieniu na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), dalej "ud.i.p.", albowiem żądana informacja nie posiada przymiotu informacji publicznej. M.M., pismem z dnia 29 października 2023 r., sprecyzowanym pismem z dnia 8 stycznia 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wskazując, że jej przedmiotem jest wskazane wyżej pismo z dnia [...] października 2023 r., nr [...]. W ocenie skarżącego pismo to stanowi decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie Sądu pismo Dyrektora Generalnego Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] października 2023 r., nr [...] nie należy do aktów i czynności wymienionych w 3 § 2 p.p.s.a. Przede wszystkim należy zauważyć, że na gruncie u.d.i.p. decyzje administracyjne wydawane są wyłącznie w dwóch przypadkach: w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 tej ustawy. Stanowi o tym art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo ma tymczasem wyłącznie charakter informacyjny. Treści zawartych w tym piśmie nie można poczytywać jako odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zawiera ono wyłącznie informację, że żądane przez skarżącego informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Zaskarżonego pisma nie można również uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Decyduje o tym przede wszystkim informacyjny charakter tego pisma. Dany akt lub czynność, aby mogły być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego powinny ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 61). Tymczasem zaskarżone pismo nie rozstrzyga w żaden sposób o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącej wynikających z przepisów prawa. Z tego też względu skargę należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło