II SA/Wa 2331/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-05-29

Skład orzekający: Danuta Kania, Sławomir Antoniuk, Eugeniusz Wasilewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest zobowiązany do dokonania wykładni własnego wyroku, gdy organ administracji kwestionuje jego treść, mimo że sąd ocenia ją jako jasną i niebudzącą wątpliwości?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest zobowiązany do dokonania wykładni wyroku, jeśli jego treść, zarówno sentencja, jak i uzasadnienie, jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Wniosek o wykładnię może być uwzględniony jedynie w przypadku, gdy wyrok jest niejasny lub jego wykonanie budzi wątpliwości, a nie w celu reinterpretacji czy poszerzenia jego treści.
Stan faktyczny
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska (CWKL) zwróciła się do WSA w Warszawie z wnioskiem o wykładnię wyroku z dnia 1 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II SA/Wa 2331/13), który uchylił jej decyzję w części dotyczącej zdolności do zawodowej służby wojskowej. Organ argumentował, że wyrok sugeruje istnienie dwóch orzeczeń Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej (RWKL), podczas gdy w rzeczywistości było jedno. Sąd uznał, że wyrok i jego uzasadnienie są jasne i nie wymagają wykładni.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wykładni wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.) Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 01 kwietnia 2014 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 2331/13 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia - odmówić wykładni wyroku. WSA w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, wyrokiem z dnia 01 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2331/13: - uchylił zaskarżone orzeczenie w części utrzymującej w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z [...] maja 2013 r. nr [...] w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z [...] maja 2013 r. nr [...] w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej (pkt 1 wyroku); - stwierdził, że zaskarżone orzeczenie w części określonej w pkt 1 wyroku nie podlega wykonaniu w całości (pkt 2 wyroku), - w pozostałej części skargę odrzucił (pkt 3 wyroku), - zasądził od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. na rzecz skarżącego A. S. kwotę 257 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 4 wyroku). W treści uzasadnienia ww. wyroku - strona 13 akapit 1 - Sąd podniósł, że: "Konkludując stwierdzić należy, że wskazane powyżej naruszenia przepisów prawa, jakich dopuściły się organy orzekające, obligowały Sąd do uchylenia obu wydanych w sprawie orzeczeń w zakresie dotyczącym określenia zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej". Pismem z dnia 08 maja 2014 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wykładnię ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 01 kwietnia 2014 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 2331/13, w zakresie pkt 1 ww. wyroku oraz jego uzasadnienia (strona 13 akapit 1 uzasadnienia wyroku). W uzasadnieniu powyższego wniosku organ wskazał, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. wydała jedno orzeczenie w dniu [...] maja 2013 r. nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej A. S. (nie było dwóch orzeczeń), tymczasem z wyroku wynika, że były dwa orzeczenia, co Sąd podkreślił także w uzasadnieniu wyroku – strona 13 akapit 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Sąd wyjaśniając orzeczenie, dokonuje jego wykładni autentycznej, tzn. wyjaśnia z mocą obowiązującą, jak należy rozumieć treść orzeczenia sądu. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jaki i jego uzasadnienie, jeżeli zostało w sprawie sporządzone. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 20005 r. sygn. akt OZ 1312/04 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretnie elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia budzą wątpliwości i dlaczego. W przeciwnym wypadku merytoryczne odniesienie się do takiego wniosku nie jest możliwe. W ocenie Sądu, zarówno treść pkt 1 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 01 kwietnia 2014 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 2331/13, jak i treść uzasadnienia ww. wyroku (strona 13 akapit 1) nie nasuwają wątpliwości. W rozpoznawanej sprawie Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. (orzeczenie z [...] maja 2013 r. nr [...]) orzekła w sprawie zdolności A. S. do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Orzeczenie to: - w pkt 8 zawierało rozpoznanie schorzenia powodującego niezdolność ww. do służby wojskowej, - w pkt 9 tego orzeczenia orzeczono o kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej ww. ("Kategoria N - Zał. 1 Grupa II - Trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej"), - w pkt 10 orzeczono o związku poszczególnych chorób i ułomności z czynną służbą wojskową ("schorzenie ad. pkt 1 rozp. nie pozostaje w związku ze służbą wojskową"), - zaś pkt 11 zawierał określające inwalidztwa ("zalicza się badanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia"). Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. stwierdzające u [...] A. S. trwałą niezdolność do zawodowej służby wojskowej oraz trzecią grupę inwalidztwa, które pozostało bez związku ze służbą wojskową. WSA w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, wyrokiem z dnia 01 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2331/13 - w pkt 1 wyroku - uchylił zaskarżone orzeczenie w części utrzymującej w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z [...] maja 2013 r. nr [...] w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z [...] maja 2013 r. nr [...] w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej. Z uzasadnienia ww. wyroku wynika, że "Skarga na orzeczenie CWKL w W. z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w B. z dnia [...] maja 2013 r. w części dotyczącej określenia inwalidztwa oraz w przedmiocie związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego". Sąd wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie skarżący zaskarżył w całości orzeczenie CWKL w W. (co potwierdził na rozprawie pełnomocnik skarżącego), a więc także w zakresie dotyczącym określenia grupy inwalidztwa oraz w przedmiocie ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową. Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd stwierdził niedopuszczalność skargi w tym zakresie. Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL w W. z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w B. z dnia [...] maja 2013 r. w części dotyczącej określenia zdolności do służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga w tym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Na stronie 13 akapit 1 uzasadnienia wyroku Sąd stwierdził, że: "wskazane powyżej naruszenia przepisów prawa, jakich dopuściły się organy orzekające, obligowały Sąd do uchylenia obu wydanych w sprawie orzeczeń w zakresie dotyczącym określenia zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej." W cytowanym fragmencie uzasadnienia wyroku mowa jest o orzeczeniach Komisji I i II instancji. W ocenie Sądu, z treści przedmiotowego wyroku nie wynika, aby Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. wydała dwa orzeczenia w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej przez A. S. W wyroku jest mowa o orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] maja 2013 r., które zawierało rozstrzygnięcie zarówno o zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej, jak i o związku rozpoznanego u skarżącego schorzenia ze służbą wojskową oraz określenie inwalidztwa. Tym samym, wbrew twierdzeniom organu, zawartym we wniosku o wykładnię ww. wyroku WSA w Warszawie, zarówno sentencja przedmiotowego wyroku, jak i jego uzasadnienie sformułowane są w sposób jasny i niebudzący wątpliwości interpretacyjnych. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło