II SA/Wa 2335/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać T. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. T. P., wraz ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, złożyła formularz PPF, w którym zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. We wniosku wskazała, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem, córką oraz małoletnim wnukiem. Podała, że jest osobą schorowaną, bez dochodów, mąż ma status osoby bezrobotnej, z MOPS otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 283 zł miesięcznie, córka otrzymuje wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w wysokości około 1.950 zł miesięcznie, a wnuk rentę w kwocie 410 zł. Łączny dochód rodziny stanowi kwota 2.643 zł miesięcznie. Jednocześnie oświadczyła, że rodzina nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Do wniosku dołączyła m.in. orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] czerwca 2013 r., z którego wynika, że jest osobą niezdolną do pracy do dnia [...] lipca 2014 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy, wnioskodawczyni wraz z mężem nie uzyskuje dochodu, nie posiada też żadnego majątku, a na dochód czteroosobowej rodziny składa się głównie (oprócz renty otrzymywanej przez wnuka, świadczeń rodzinnych i dodatku mieszkaniowego) wynagrodzenie córki wnioskodawczyni z tytułu zatrudnienia, w wysokości około 2.000 zł miesięcznie. Średnio na osobę w rodzinie wypada po około 750 zł brutto. W związku z powyższym uznać należy, biorąc pod uwagę aktualne koszty utrzymania, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.