II SA/Wa 2341/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd umarza postępowanie w razie śmierci. strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Świadczenie przyznawane w drodze wyjątku, w trybie określonym przez ustawę z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.), jest uprawnieniem o charakterze osobistym, któremu nie można przypisać cech zbywalnych lub dziedzicznych, o których mowa w art. 30 § 4 kpa i wygasa ono w razie śmierci osoby. W dniu 14 marca 2007 r. wpłynął do Sądu odpis skrócony aktu zgonu J. Z. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji.