II SA/Wa 2348/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Jarosław Trelka, Asesor WSA Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymany nią w mocy rozkaz personalny organu I instancji; 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Komendanta Głównego Straży Granicznej na rzecz skarżącej M. Z. kwotę 176 zł (sto siedemdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej, działając w oparciu o § 7 ust. 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 67, poz. 622 z późn. zm.), obniżył M. Z. – [...] Zespołu Spraw Obronnych i Zarządzania Kryzysowego Wydziału [...], dodatek służbowy od dnia [...] września 2006 r. do dnia [...] listopada 2006 r. do [...] kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej w związku z opinią służbową z dnia [...] maja 2006 r., sporządzoną za okres pełnienia służby od dnia [...] maja 2003 r. do dnia [...] maja 2006 r., stwierdzającą niewywiązywanie się ww. z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, tj. na stanowisku [...]. Od powyższego rozkazu M. Z. złożyła odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu rozkazowi personalnemu zarzuciła nieuprawnione powołanie się na okoliczność niewywiązywania się z obowiązków służbowych, pomimo że postępowanie w sprawie opinii służbowej nie zostało zakończone, gdyż opinia została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., nieuwzględnienie okoliczności, że na stanowisku, które aktualnie zajmuje, nie była opiniowana i nie ma podstaw do przyjęcia, że nie wywiązuje się z powierzonych obowiązków służbowych, naruszenie przepisów postępowania poprzez wydanie rozkazu, którego uzasadnienie nie ma cech wymaganego przepisami prawa wyjaśnienia motywów faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ orzekający w sprawie, bez uwzględnienia zasadniczej różnicy w zakresie czynności służbowych jako [...], w szczególności niewyjaśnienie rozmiaru obniżenia dodatku służbowego, stosownie do § 7 ust. 1 i ust. 9-11 ww. rozporządzenia. Decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej, mając za podstawę § 7 ust. 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz art. 138 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu obniżenia dodatku służbowego, ustalając nowy termin obniżenia dodatku służbowego na okres od dnia [...] listopada 2006 r. do dnia [...] stycznia 2007 r., zaś w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ podał, że § 7 ust. 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej przewiduje konieczność obniżenia funkcjonariuszowi dodatku służbowego w przypadku stwierdzenia w opinii służbowej niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym. W przedmiotowej sprawie zasadnicza przesłanka została spełniona, zatem uzasadnionym było obniżenie dodatku służbowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. Z. wyraziła swoje niezadowolenie z decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej. Skarżąca powtórzyła zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wskazując, że rozstrzygnięcie rażąco narusza § 7 ust. 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści o § 7 ust. 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 67, poz. 622 z późn. zm.) przyznaną funkcjonariuszowi kategorię dodatku służbowego obniża się w razie niewywiązywania się przez funkcjonariusza z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego w opinii służbowej. Przepis ten wprowadza obowiązek obniżenia kategorii dodatku służbowego w sytuacji, gdy funkcjonariusz Straży Granicznej nie wywiązuje się ze swych obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku i fakt ten zostanie stwierdzony w opinii służbowej. Inaczej mówiąc, regulacja ta winna zostać zastosowana, kiedy opinia służbowa, dotycząca służby funkcjonariusza na danym stanowisku służbowym i sporządzana za okres obejmujący służbę tylko na tym stanowisku, wykazuje, że opiniowany funkcjonariusz nie wywiązuje się ze swych obowiązków. Nie może zatem dojść do obniżenia kategorii dodatku służbowego w przypadku, gdy zaopiniowany negatywnie funkcjonariusz nie pełni już służby na stanowisku służbowym objętym opinią, stwierdzającą niewywiązywanie się z obowiązków służbowych. Konsekwencje opinii o złej służbie funkcjonariusza mają ścisły związek ze stanowiskiem służbowym, na którym funkcjonariusz pełni służbę, i którego opinia dotyczy. Tak więc obniżenie nie jest możliwe, gdy – po wydaniu opinii – dojdzie do przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe. Przeniesienie na inne stanowisko służbowe po wydaniu opinii, w której stwierdzono, że funkcjonariusz nie wywiązuje się ze swych obowiązków służbowych powoduje, że opinia ta, jako dotycząca innego stanowiska służbowego, nie może stać się podstawą obniżenia kategorii dodatku służbowego. Opinia służbowa z dnia [...] maja 2006 r., sporządzona za okres pełnienia służby od dnia [...] maja 2003 r. do dnia [...] maja 2006 r., stwierdzająca niewywiązywanie się przez M. Z. z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku, dotyczyła stanowiska [...]. Tymczasem rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], mocą którego obniżono skarżącej kategorię dodatku służbowego, został wydany, kiedy M. Z. pełniła już służbę na stanowisku [...] Zespołu Spraw Obronnych i Zarządzania Kryzysowego Wydziału [...]. W takiej sytuacji nie było zatem podstaw do zastosowania § 7 ust. 9 pkt 1 ww. rozporządzenia. W świetle tego co zostało zaprezentowane wcześniej, zmiana stanowiska służbowego skarżącej, która nastąpiła w związku z rozkazem personalnym Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], spowodowała, że przestał istnieć element materialnoprawny powyższej normy. Przyznaną funkcjonariuszowi kategorię dodatku służbowego obniża się bowiem w razie niewywiązywania się przez funkcjonariusza z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego w opinii służbowej. Opinia służbowa, będąca podstawą obniżenia kategorii dodatku służbowego, obejmowała stanowisko [...]. Nie mogła wobec tego stanowić podstawy do wydania przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej rozkazu personalnego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], gdyż na moment wydania tego rozkazu skarżąca pełniła już służbę na stanowisku [...] Zespołu Spraw Obronnych i Zarządzania Kryzysowego Wydziału [...], którego to stanowiska nie dotyczyła przedmiotowa opinia. Komendant Główny Straży Granicznej nie dostrzegł naruszenia § 7 ust. 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej i uchylając termin obniżenia dodatku służbowego oraz ustalając nowy, utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...]. Dlatego też, Sąd uchylił obie wydane w sprawie decyzje. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 176 zł tytułem zwrotu kosztów przejazdu na rozprawę.