II SA/Wa 236/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przydzielającej lokal mieszkalny postanawia wstrzymać wykonanie decyzji Pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. M. N., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] września 2013 r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], przydzielającej M. N. lokal mieszkalny przy ul. [...] m. [...] w [...]. W treści przedmiotowej skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, że wydanie decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o przydzieleniu lokalu mieszkalnego oznacza, że organ może wykonywać wszelkie uprawnienia płynące z prawa dysponowania lokalem mieszkalnym, objętym decyzją o przydziale np.: przydzielić lokal innej osobie uprawnionej do ubiegania się o przydział z kręgu osób uprawnionych. Skarżąca nadmieniła, że grupa funkcjonariuszy oczekujących na przydział jest bardzo liczna, zatem może dojść do sytuacji w której skutki wykonania zaskarżonej decyzji będą trudne do odwrócenia. W przypadku uwzględnienia skargi i uchylenia rozstrzygnięć w sprawie zaszłaby konieczność ewentualnego wykwaterowania osoby, której lokal został przyznany. W odpowiedzi na skargę organ, odnosząc się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł, iż brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu, decyzja stwierdzająca nieważność decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego wywołała jedynie skutek prawny w postaci braku tytułu prawnego skarżącej do lokalu. Konsekwencją jej może być wydanie przez organ, po zakończeniu postępowania administracyjnego drugiej decyzji o opróżnieniu lokalu - wywołującej skutek w sferze faktycznej. Dopiero przedmiot tej ostatniej decyzji czyli zobowiązanie do opróżnienia lokalu mieszkalnego, mógłby stanowić przedmiot wstrzymania decyzji. Natomiast decyzja dotycząca stwierdzenia nieważności decyzji przydzielającej lokal mieszkalny nie wywołała jeszcze skutku w sferze faktycznej czyli odebrania skarżącej lokalu. Skarżąca może nadal w przedmiotowym lokalu zamieszkiwać. Dotychczas organ nie wydał decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, a jedynie protokołami zdawczo-odbiorczymi odebrał z lokalu składniki wyposażenia, umeblowania, sprzętu AGD, dekoracji wnętrz oraz gospodarstwa domowego – zakupione ze środków ABW. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Należy podkreślić, że w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można bowiem mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu (patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwa Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295.). Decyzja o stwierdzeniu nieważności innej ostatecznej decyzji kwalifikuje się do wykonania, jej wykonanie oznacza zaprzestanie realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z decyzji pozbawionej w tym trybie bytu prawnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi decyzja, którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, stwierdzającą nieważność decyzji przydzielającej M. N. lokal mieszkalny. W ocenie Sądu, powołane przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności prowadzą do wniosku, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania, w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie przedmiotowej decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego oznacza, że organ może wykonywać wszelkie uprawnienia płynące z prawa własności lokalu mieszkalnego, objętego decyzją o przydziale lokalu, tj. podjąć decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego przez skarżącą jako osobę nieposiadającą tytułu prawnego do lokalu, a po jej wykonaniu przydzielić ww. lokal innej uprawnionej osobie. W związku z powyższym może dojść do sytuacji, w której skutki wykonania zaskarżonej decyzji będą trudne do odwrócenia. W przypadku uwzględnienia skargi i uchylenia rozstrzygnięć w sprawie zaszłaby konieczność ewentualnego wykwaterowania osoby, której lokal został przydzielony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.