II SA/Wa 2360/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi S.W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m.[...] z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie zawarcia umowy najmu lokalu oddala skargę Zarząd Dzielnicy [...], na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 statutu Dzielnicy [...], stanowiącego załącznik Nr [...] do uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2018 r., poz. 8814 oraz Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r., poz. 13139) oraz § 35 ust. 1 w zw. z § 4, § 5 ust. 1 pkt 1) i ust. 2 pkt 4) lit. e) oraz ust. 3, § 7 ust. 1 i § 32 ust. 1 pkt 4) uchwały nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wschodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r. poz. 14836 i Dz. Urz. Woj. Maz. z 2020 r. poz. 5791), w dniu [...] października 2020 r. podjął uchwałę nr [...], którą odmówił S. W. zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie zawarcia umowy najmu lokalu. Organ w uzasadnieniu uchwały podał, że skarżący wraz z byłą żoną (w dniu [...] stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w [...] orzekł o rozwiązaniu związku małżeńskiemu skarżącego) zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. gen. [...] w [...], który składa się z 1 pokoju o powierzchni 22,20 m², kuchni i łazienki - od dnia [...] grudnia 2015 r. Organ wskazał, że na koncie lokalu nie ma zaległości w opłatach. Dalej podkreślił, że warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy w przypadku zamieszkiwania w lokalu 2 osób wynoszą nie więcej niż 13 m² powierzchni mieszkalnej. Zatem w sprawie nie został spełniony warunek określony w § 7 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wschodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Stosownie do § 5 ust. 3 powyżej określonej uchwały o formie udzielenia pomocy mieszkaniowej decyduje wysokość dochodu gospodarstwa domowego. Łączny średni miesięczny dochód (emerytura) jednoosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy w okresie 3 miesięcy przez złożeniem deklaracji wynosił 2885,53 zł. Łączny dochód uprawniający do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie najmu lokalu socjalnego (§ 5 ust. 2 pkt 1 przedmiotowej uchwały) w jednoosobowym gospodarstwie domowym nie może przekraczać kwoty 1666,63 zł. Natomiast łączny dochód uprawniający do uzyskania pomocy mieszkaniowej w formie wynajęcia na czas nieoznaczony w jednoosobowym gospodarstwie domowym w którym wnioskodawca ma więcej niż 65 lat, a jedynym źródłem dochodu jest emerytura (§ 5 ust. 1 pkt 2) i ust. 2 pkt 4) lit. e) przedmiotowej uchwały). Jak wskazał organ wnioskodawca spełnia kryteria do zawarcia umowy najmu na czas oznaczony, jednakże warunki zamieszkiwania nie kwalifikują go do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Ponadto jest on najemcą lokalu nr [...] przy ul. gen. [...] w [...], a zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 4) przedmiotowej uchwały przy rozpatrywaniu wniosków ubiegających się o zawarcie umowy najmu lokalu należy poddać szczegółowej analizie posiadanie przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania innego tytułu prawnego do lokalu niż wymienione w § 9 ust. 1 pkt 1 przedmiotowej uchwały. S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę nr [...] Zarządu Dzielnicy [...]. Skarżący zarzucił organowi, że ten podjął zaskarżoną uchwałę z naruszeniem przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez co nie ustalono faktycznych okoliczności, na których powinno oparte być rozstrzygnięcie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjna w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie podać należy, że uchwała w przedmiocie umieszczenia na liście osób do zawarcia umowy najmu jest w orzecznictwie kwalifikowana jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawie z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Do postępowań zwieńczonych taką uchwałą nie ma odesłania do stosowania przepisów k.p.a. w zakresie postępowania dowodowego i gwarancji procesowych podmiotu. Powyższe nie oznacza jednak, że organ podejmujący taką uchwałę jest zwolniony z rzetelnego przeprowadzenia postępowania, udokumentowania okoliczności tego postępowania oraz wskazania kompletnego uzasadnienia swojego stanowiska. Obowiązek taki wynika z § 22 ust. 2 kwestionowanej uchwały oraz aksjologii systemu prawa administracyjnego. Zgodnie z zasadą praworządności organy władzy publicznej są zobowiązane do przedstawienia uzasadnienia swojego aktu działania, który dotyczy uprawnienia lub obowiązku jednostki." (tak np. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1428/17 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tym kontekście należy wskazać, że rolą Sądu jest ocena legalności działania organu kolegialnego (Zarządu Dzielnicy) w kontekście wyjaśnienia przezeń istotnych okoliczności faktycznych sprawy, wobec treści przepisów prawa materialnego, zakreślających, kto jest uprawniony do zawarcia umowy najmu na lokal z zasobów gminy (tu zawarcia umowy lub zamieszczenia na stosownej liście). Konkluzje organu winny być natomiast odzwierciedlone w uzasadnieniu stosownej uchwały. Sąd nie orzeka więc, czy skarżącego należy umieścić na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego m.st. Warszawy, ale jedynie kontroluje prawidłowość dokonanego przez organ rozstrzygnięcia, pod kątem jego zgodności z przepisami prawa materialnego oraz procesowego, o których mowa w ww. przepisach uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r., poz. 14836 i Dz. Urz. Woj. Maz. z 2020 r., poz. 5791). Istotne jest zatem, oceniając przez pryzmat przesłanek opisanych w § 5 i 7 ww. Uchwały, (tj. od kryterium dochodowego i metrażowego) zasadnym było odmówienie skarżącemu zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie zawarcia umowy najmu lokalu. Zgodnie z § 4 przedmiotowej uchwały, pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria określone w § 5 oraz w § 7 z zastrzeżeniem § 8 i § 9. Natomiast § 7 ust. 1 uchwały stanowi, że przez warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy uznaje się sytuacje, w której gospodarstwo domowe zamieszkuje w lokalu, którego powierzchnia mieszkalna wynosi nie więcej niż 7 m² w przypadku zamieszkiwania w tym lokalu 1 osoby, powiększone o dodatkowe 6 m² na każdą kolejną zamieszkującą w tym lokalu osobę, z zastrzeżeniem ust. 2-4. W myśl § 32 ust. 1 uchwały nr XXIII/669/2019 wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniającej: 1) ocenę faktycznych warunków mieszkaniowych przeprowadzoną bezpośrednio w miejscu zamieszkiwania wnioskodawcy z zastrzeżeniem ust. 9 i 10; 2) dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy; 3) zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela; 4) posiadanie przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania innego tytułu prawnego do lokalu niż wymienione w § 9 ust. 1 pkt 1; 5) rozporządzenie w okresie ostatnich 7 lat przed dniem złożenia wniosku, przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania, nieruchomością lub spółdzielczym prawem, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 1, w tym fakt dokonania przez te osoby zamiany tych tytułów prawnych na lokal kwalifikujący do ubiegania się o poprawę warunków zamieszkiwania w ramach mieszkaniowego zasobu; 6) warunki mieszkaniowe w poprzednich miejscach zamieszkania oraz warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach. W ocenie Sądu z treści uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że sprawa została przez organ szczegółowo rozważona w jej istotnych aspektach. W szczególności wynika z niej jakimi przesłankami kierował się organ przy wydaniu kwestionowanego aktu. Podkreślić należy bowiem, że lokale z zasobu mieszkaniowego gminy mogą być przydzielane osobom przy spełnieniu równocześnie dwóch wymagań. Jedno z nich dotyczy sytuacji materialnej (tu - progu dochodowego) zaś drugie aktualnych faktycznych warunków mieszkaniowych (bezdomność lub nieprzekraczanie konkretnego metrażu na osobę). Z jej uzasadnienia wynika, że powierzchnia mieszkalna obecnie zajmowanego przez skarżącego lokalu przekracza kryterium metrażowe, czego z resztą skarżący ma świadomości i czemu dał wyraz we wniesionej skardze. Skarżący nie kwestionuje również ustaleń organu w zakresie kryterium dochodowego. Swoją argumentację opiera on bowiem jedynie na niewyczerpującej analizie jego stanu rodzinnego, zdrowotnego i sytuacji materialnej. Odnosząc się do przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały przesłanek odmowy uwzględnienia wniosku, tj. warunków zamieszkiwania oraz posiadanie tytułu prawnego do obecnie zajmowanego lokalu stwierdzić należy, że organ prawidłowo ocenił, że ww. kryteria nie zostały spełnione. W tej sytuacji organ zasadnie odmówił skarżącemu zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie zawarcia umowy najmu, a zaskarżona uchwała znajduje potwierdzenie w powołanych w jej komparycji przepisów. Podnoszone przez skarżącego w skardze zarzuty, w świetle analizy zgromadzonych w sprawie akt administracyjnych nie mogą być skuteczne. Decyzji organu nie można przypisać dowolności w zakresie podjętego rozstrzygnięcia. Opiera się ono bowiem na analizie dokumentów zgromadzonych w sprawie, a także przeanalizowaniu sytuacji skarżącego przez pryzmat przesłanek zawartych w ww. uchwale. Reasumując, Sąd uznał, że sprawa - przed podjęciem skarżonej uchwały została prawidłowo wyjaśniona w kontekście istotnych uwarunkowań faktycznych i prawnych W takim przypadku zaskarżony akt może być uznany za odpowiadający prawu - przy uwzględnieniu zasady praworządności. Z przytoczonych powyżej przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.