II SA/Wa 2367/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. z dnia 30 listopada 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W treści formularza wniosku T. B. oświadczył, że nie posiada ani oszczędności ani środków do życia, mieszka wspólnie z matką i pozostaje na jej utrzymaniu. W rubryce 6. formularza wniosku skarżący wpisał dane osobowe matki, natomiast rubrykę 10., dotyczącą dochodów wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, wypełnił poprzez jej zakreślenie. Pismem z dnia 13 grudnia 2011 r. skarżący został wezwany do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających majątek, dochody oraz możliwości płatnicze tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym, dokumentów potwierdzających okoliczność przyznania świadczeń socjalnych (o ile świadczenia tego rodzaju zostały przyznane), dokumentów urzędowych, które wskazywałyby na przyczynę niosiagania dochodu (np. przyznany status bezrobotnego, orzeczona niezdolność do pracy), odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe (2009 i 2010 r.) – ewentualnie zaświadczenia o nieosiąganiu dochodu przez ten okres, a także oświadczenia lub dokumentu potwierdzającego wysokość dochodu brutto matki za okres ostatnich trzech miesięcy. W wezwania zakreślono termin 14 dni. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2011 r. W dniu 19 grudnia 2011 r. skarżący złożył do akt dodatkowe oświadczenie (pismo z dnia 16 grudnia 2011 r.), w którym stwierdził, że nie posiada wyciągów kont bankowych i nie dokonuje żadnych czynności bankowych oraz, że z prowadzonej działalności nie uzyskuje dochodów ze względu na brak zamówień i światowy kryzys. Podał też, że nie otrzymuje żadnych świadczeń socjalnych. Do pisma skarżący załączył kopie zeznań podatkowych za 2009 i 2010 r., z których wynika, że w latach tych skarżący z prowadzonej działalności gospodarczej osiągnął dochód w wysokości, odpowiednio: 10.249, 22 zł oraz 1.494 zł. Skarżący w terminie otwartym do wykonania powyższego wezwania nie złożył żadnych innych dokumentów. W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony. Złożone przez skarżącego dokumenty i dodatkowe oświadczenie nie czynią bowiem zadość wezwaniu z dnia 13 grudnia 2011 r. Skarżący wezwany do złożenia dokumentów potwierdzających wysokość dochodu brutto matki za okres ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym za ten sam okres, dokumentów tych nie złożył. Tym samym oznacza to, że skarżący nie złożył dokumentów, których zestawienie umożliwiłyby ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych – dałoby możliwość porównania osiąganego w gospodarstwie domowym dochodu z wysokością wydatków obciążających to gospodarstwo. W konsekwencji, T. B. nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.