II SA/Wa 2373/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy dotyczącej skargi J.L. z dnia 4 grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić skargę W dniu 4 grudnia 2013 r. J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego skargę zatytułowaną "pytanie prawne", w którym domagał się odpowiedzi na pytanie: czy organy administracji architektoniczno – budowlanej I instancji i II instancji posiadają uprawnienia ustawowe do weryfikacji protokołu kominiarskiego sporządzonego przez uprawnionego mistrza kominiarskiego ? Sprawa została zarejestrowana pod syg. akt II SA/Wa 2373/13. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie skargi. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez sprecyzowanie czy pismo z dnia 4 grudnia 2013 r. zatytułowane "pytanie prawne" jest skargą na działalności (akt, decyzję, postanowienie) lub bezczynności Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego. Jeśli ww. pismo jest skargą na akt, decyzję lub postanowienie Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wezwano do wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu. Jednocześnie poinformowano J. L. o treści art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. J. L. udzielił odpowiedzi, iż jego pismo z dnia 4 grudnia 2013 r. zatytułowane "pytanie prawne" nie zawiera wezwania do kontroli działań administracji publicznej w świetle art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według § 2 wspomnianej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że pismo J. L. z dnia 4 grudnia 2013 r. zatytułowane "pytanie prawne" nie jest skargą w rozumieniu ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wyjaśnił sam wnoszący, pismo nie miało na celu wszczęcia kontroli działalności administracji publicznej. Natomiast ustawowym zadaniem sądów administracyjnych jest właśnie kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 1 ww. ustawy). Dlatego też przedmiotowe pismo J. L. z dnia 4 grudnia 2013 r. jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.