II SA/Wa 2374/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. z dnia 18 września 2007r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2006r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Otóż, pismem z dnia 16 listopada 2007r. skarżący został wezwany do złożenia w terminie 14 dni oświadczenia i przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów i stanu rodzinnego, w tym aktualnego zaświadczenia o sytuacji rodzinnej wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy oraz zaświadczenia wydanego przez właściwego miejscowo Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzającego wysokość osiągniętego dochodu bądź brak takiego dochodu za rok 2005 i 2006. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2007r. (dowód doręczenia – K. 64 akt sprawy). Natomiast w dniu 5 grudnia 2007r., tj. w ostatnim dniu zakreślonego w wezwaniu terminu, skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przedłużenie terminu czternastodniowego o kolejne dziesięć dni, a zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 7 grudnia 2007r. termin ten został przedłużony do 15 grudnia 2007r. Pomimo prawidłowo doręczonego odpisu ww. zarządzenia w dniu 13 grudnia 2007r. (dowód doręczenia na K. 69 akt sprawy) i upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył wymaganych przez Sąd dokumentów. Oznacza to, że skarżący odstępując od złożenia wymaganych dokumentów nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.