II SA/Wa 2381/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi K.M. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia - Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi K.M. w niniejszej sprawie jest orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. nr [...]. Orzeczenie to utrzymuje w mocy orzeczenie tego organu z dnia [...] września 2013 r. nr [...] wymierzające skarżącemu karę dyscyplinarną nagany. Wraz ze skargą na powyższe orzeczenie skarżący złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji jest uzasadnione albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla jego rodziny. Wyjaśnił, że w związku z wymierzeniem kary dyscyplinarnej w postaci nagany Komendant Główny Policji obniża na stałe dodatek służbowy od 20 do 50 %. W jego przypadku jest to kwota od 280 do 700 zł. Ponadto organ obniża nagrodę roczną o kwotę1200 zł. W dalsze części wniosku skarżący opisał szczegółowo sytuację majątkową jego rodziny oraz wskazał miesięczne wydatki na utrzymanie, leczenie jego żony, a także edukację dzieci. Podniósł, że uszczuplenie jego wynagrodzenia odbije się z całą pewnością na funkcjonowaniu jego rodziny, jak również na warunkach i sposobach leczenia jego żony. Podał także, że posiada długi zaciągnięte u rodziny, które w miarę możliwości stara się spłacać. Wskazał, ze są to kwoty około 3 000 zł. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wykonanie zaskarżonego orzeczenia nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy podnieść, że przedstawione przez skarżącego okoliczność, uzasadniające jego zdaniem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, nie są bezpośrednim skutkiem zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego. Skutki takie mogą natomiast nastąpić w efekcie wykonania innych aktów administracyjnych nie będących jednak przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 110 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) nagrodę roczną obniża się policjantowi w przypadku naruszenia dyscypliny służbowej, stwierdzonego w prawomocnie zakończonym postępowaniu dyscyplinarnym. Okoliczność wymierzenia takiej kary stanowi zatem przesłankę do obniżenia nagrody rocznej, jednakże obniżenie to może ewentualnie nastąpić w drodze rozstrzygnięcia wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w którym skarżącemu będą służyły środki odwoławcze, a od ostatecznego rozstrzygnięcia prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zaznaczyć również należy, że zgodnie z art. 130 § 2 k.p.a. wniesienie środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym, w postaci odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wstrzymuje wykonanie decyzji. W przypadku zaś wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie organu w tej sprawie skarżący będzie natomiast mógł wystąpić do sądu z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Analogiczna sytuacja zachodzi w przypadku dodatku służbowego, którego tryb obniżania uregulowany jest w § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 ze zm.). W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwróceń skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.