II SA/Wa 2385/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nr z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga S. S. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu [...] stycznia 2021 r. (data wpływu do organu – [...] stycznia 2021 r.) S. S. (zwany dalej: wnioskodawca, skarżący) wniósł do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (zwany dalej: Szef ABW, organ), wniosek o zaliczenie okresu od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat. Uzasadniając swoje żądanie skarżący podał, że we wnioskowanym okresie pozostawał poza służbą, z uwagi na wydanie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r., którym na podstawie art. 230 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2020 r. poz. 27 ze zm., zwana dalej: ustawą) został zwolniony ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (zwana dalej: ABW). Wskazał, że w wyniku wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt K 45/02, po wznowieniu postępowania w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego, został przywrócony do służby w dniu [...] lipca 2004 r. Pismem nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. organ wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania treści żądania poprzez wskazanie, czy domaga się doliczenia wnioskowanego okresu do wysługi lat dla celów uposażeniowych, nagrody jubileuszowej, czy też do wysługi emerytalnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia [...] lutego 2021 r. wskazał, że żąda zaliczenia okresu od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat dla celów uposażeniowych, nagrody jubileuszowej oraz do wysługi emerytalnej. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. r. organ, działając na podstawie art. 61a oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, zwana dalej: k.p.a.), orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zaliczenia wnioskodawcy okresu od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej. Podstawę negatywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie organu, że wnioskodawca został zwolniony ze służby w ABW z dniem [...] listopada 2007 r. Z uwagi na treść przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 744 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem z 7 października 2002 r.) oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz zasad jej obliczania i wypłacania funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. z 2020 r. z 1184, zwane dalej: rozporządzeniem z 25 listopada 2002 r.) możliwość zaliczenia danego okresu do wysługi lat dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej dotyczy jedynie funkcjonariuszy, pozostających w służbie w ABW. Przepisy te nie przewidują możliwości zaliczenia na wniosek byłego funkcjonariusza ABW danego okresu do wysługi lat dla celów uposażeniowych lub nagrody jubileuszowej. Konsekwencją rozwiązania stosunku służbowego jest brak możliwości dokonywania zmian w zakresie wysługi lat posiadanej przez funkcjonariusza w dniu zwolnienia ze służby. W związku z tym po stronie wnioskodawcy brak jest materialnoprawnej podstawy do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Skoro ww. nie jest już funkcjonariuszem ABW, to nie może on być stroną postępowania administracyjnego, dedykowanego wyłącznie osobie pozostającej w stosunku służbowym. Spełniona została więc określona w art. 61a § 1 k.p.a. przesłanka uniemożliwiająca wszczęcie postępowania w niniejszej sprawie. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący podał, że argumentacja organu opiera się na błędnej wykładni rozporządzeń wykonawczych. Oba wskazane przez organ rozporządzenia normują materialnoprawną stronę obliczania wysokości uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej funkcjonariusza ABW. Nie normują natomiast formalnoprawnej strony dochodzenia przez funkcjonariusza ABW wysokości uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej. W szczególności nie ustanawiają formalnoprawnej przesłanki dochodzenia przez funkcjonariusza ABW przysługującego mu uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej w należytej wysokości - przesłanki pozostawania w służbie czynnej w momencie składania wniosku. Zdaniem skarżącego, skoro jedynym argumentem przywołanym przez Szefa ABW dla odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zaliczenia okresu od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej, jest wadliwa teza, iż wskazane rozporządzenia wykonawcze ustanawiają nową, nieznaną ustawodawcy formalnoprawną przesłankę uznania za stronę w postępowaniu administracyjnym (pozostawanie w służbie czynnej w ABW w momencie złożenia wniosku), to zaskarżone postanowienie jako oparte na wadliwej podstawie prawnej skutkuje jego nieważnością. Uważa, że jako osoba pozostająca w czynnej służbie ma interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a., aby okres pomiędzy zwolnieniem z ABW a ponownym przyjęciem (tj. od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r.), zaliczyć do wysługi lat dla celów uposażeniowych, celów nagrody jubileuszowej oraz dla celów emerytalnych. Podkreślił też, iż postanowienia ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na podstawie których nastąpiło zwolnienie, uznane zostały za niezgodne z Konstytucją. Zwolnienie ze służby w ABW nastąpiło więc z przyczyn od niego niezależnych i było dotknięte wadą prawną, a Szef ABW wszczynając na jego wniosek procedurę ponownego przyjęcia do służby uznał zasadność postanowień wyroku TK. Dlatego też okres pomiędzy zwolnieniem, a ponownym przyjęciem do służby powinien traktowany być jako okres równorzędny ze służbą. Wskazał dalej, że z regulacji §1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2006 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego stanowi, iż do wysługi lat przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego zalicza się również okres służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Również rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2006 r. w sprawie nagród jubileuszowych funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego w § 2 i § 2 pkt 1 stanowi, iż "do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej przez funkcjonariusza, wlicza się okresy służby i pracy oraz inne okresy uwzględniane przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat". Biorąc pod uwagę fakt, iż skarżący wciąż pozostaje w stosunku służbowym, bezzasadnym jest w obecnej sytuacji prawnej zwracanie się do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA o zaliczenie ww. okresu dla celów emerytalnych. Podstawą podjęcia stosownych kroków w tym zakresie powinno być wcześniejsze zaliczenie tego okresu do wysługi lat przez Szefa ABW, a co za tym idzie, sprostowanie świadectwa służby. Wskazanym na wstępie i stanowiącym przedmiot kontroli Sądu postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 w związku z art. 61a k.p.a., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ stwierdził, że stroną ewentualnego postępowania, dotyczącego zaliczenia okresów lat do wysługi dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej, może być wyłącznie funkcjonariusz ABW, który pełni czynną służbę. Ustawodawca bowiem w sposób precyzyjny i jednoznaczny, posługując się sformułowaniem "funkcjonariusz ABW" określił krąg osób, których dotyczą rozporządzenia z 7 października 2002 r. i 25 listopada 2002 r. W związku z tym skarżący błędnie przypisuje sobie przymiot strony postępowania. Samo bowiem powoływanie się na art. 28 k.p.a., czyli przepis prawa procesowego oraz ww. rozporządzenia, jako argument na okoliczność bycia stroną, jest chybiony. Organ podkreślił, że art. 28 k.p.a. nie jest normą prawa materialnego, natomiast ww. rozporządzenia odnoszą się tylko i wyłącznie do funkcjonariuszy ABW, którzy pełnią służbę. Tymczasem wnioskodawca został zwolniony ze służby w ABW z dniem [...] listopada 2007 r., a więc bezsprzecznym jest fakt, że ww. nie posiada przymiotu funkcjonariusza ABW, a co za tym idzie nie może być stroną ewentualnego postępowania toczącego się w przedmiocie zaliczenia okresów lat do wysługi uposażeniowej oraz nagrody jubileuszowej w oparciu o przepisy regulujące tę kwestię w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW. W konsekwencji, Szef ABW za bezzasadne oraz nieznajdujące oparcia w stanie faktycznym i prawnym sprawy, uznał argumenty przedstawione przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczące m.in. definicji strony postępowania administracyjnego w kontekście brzmienia przepisów wskazanych powyżej rozporządzeń Prezesa Rady Ministrów, dotyczących zaliczania okresów lat do wysługi uposażeniowej oraz dla celów nagrody jubileuszowej funkcjonariuszy ABW, a także zarzuty, jakoby postanowienie nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. zostało wydane w oparciu o błędną interpretację przepisów. Jednocześnie odnosząc się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2004 r. dotyczącego uznania przepisów ustawy o ABW oraz AW, na podstawie których ww. został zwolniony ze służby, za niezgodne z Konstytucją w związku z czym okres pomiędzy zwolnieniem a ponownym podjęciem służby powinien być traktowany jako okres równorzędny ze służbą, organ stwierdził, że nie neguje okoliczności przywrócenia wnioskodawcy do służby w ABW na skutek wskazanego powyżej wyroku. Bezsprzeczny jest jednak fakt, że stosunek służbowy ze skarżącym został rozwiązany na podstawie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. utrzymanego w mocy rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. Natomiast okres zatrudnienia ww. w czasie pozostawania poza służbą został, na podstawie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., zaliczony do wysługi lat dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej. Ponadto rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r., utrzymanym w mocy rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2005 r., Szef ABW odmówił wypłaty skarżącemu uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych za okres od dnia [...] sierpnia 2002 r. do dnia [...] września 2002 r. Powyższy rozkaz jest ostateczny. Organ stwierdził, że część okresu, którego doliczenia do wysługi domaga się wnioskodawca, była już przedmiotem postępowania administracyjnego w czasie, kiedy pełnił on służbę w ABW, a zatem legitymował się statusem funkcjonariusza ABW. Jednocześnie organ stwierdził, że bez związku z rozpatrywaną sprawą pozostają powoływane przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przepisy rozporządzeń Ministra Obrony Narodowej. Reasumując Szef ABW uznał, że składając wniosek o zaliczenie okresu od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat, zaliczanej do wysługi uposażeniowej oraz dla celów nagrody jubileuszowej, skarżący nie miał przymiotu strony postępowania administracyjnego, bowiem brak było materialnej podstawy prawnej, na mocy której mógłby skutecznie żądać wszczęcia postępowania administracyjnego, tj. nie posiadał statusu funkcjonariusza ABW W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia w całości. Wydanym postanowieniom skarżący zarzucił naruszenie przepisów procedury mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy oraz przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 1 i art. 15 k.p.a. poprzez odmowę rozpatrzenia jego indywidualnej sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej; 2. art. 65 k.p.a. poprzez niewykonanie niezwłocznego przekazania jego podania do organu właściwego, oraz poprzez niezawiadomienie jednocześnie o tym wnoszącego podanie; 3. art. 61a k.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie; 4. art. 24 Konstytucji RP poprzez odmowę prawidłowego ustalenia wysługi lat skarżącego dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej; 5. art. 114 ustawy poprzez odmowę zaliczenia do wysługi lat dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej skarżącego okresu od [...] lipca 2002 r. do [...] lipca 2004 r.; 6. rozporządzenia z 7 października 2002 r. i rozporządzenia z 25 listopada 2002 r. poprzez ich błędną interpretację; 7. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2006 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi łat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2006 r. w sprawie nagród jubileuszowych funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego poprzez ich niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi wnioskodawca wskazał, że analiza obowiązującego ustawodawstwa prowadzi do wniosku, iż zwolnienie ze służby funkcjonariusza ABW lub ustanie stosunku służbowego funkcjonariusza ABW nie powodują utraty przez tego funkcjonariusza kwalifikacji prawnej funkcjonariusza (art. 59a ust. 1 pkt 2, art. 65 ust. 1 i 2, art. 74, art. 92a, art. 113 ustawy). Uważa, że słowo funkcjonariusz, używane przez ustawodawcę w ustawie, obejmuje zarówno funkcjonariusza ABW pozostającego na służbie przygotowawczej, służbie stałej, jak i funkcjonariusza ABW zwolnionego ze służby. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisów ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych, stroną postępowania o zaliczenie danego okresu do wysługi lat dla celów uposażeniowych, nagrody jubileuszowej oraz emerytalnych jest funkcjonariusz ABW, a nie funkcjonariusz ABW w służbie przygotowawczej lub stałej. Skarżący jest funkcjonariuszem ABW, zwolnionym ze służby, i jako taki jest stroną postępowania w sprawie zaliczenia okresu od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat dla celów uposażeniowych, nagrody jubileuszowej oraz emerytalnych. Skarżący zarzucił, że organ dokonał błędnej wykładni przepisów wykonawczych – rozporządzenia z 7 października 2002 r. i rozporządzenia z 25 listopada 2002 r. – i niewłaściwie uznał, iż tylko funkcjonariusz ABW służby przygotowawczej lub stałej jest stroną postępowania o zaliczenie danego okresu do wysługi lat dla celów uposażeniowych i nagrody jubileuszowej. Oba przywołane rozporządzenia normują materialnoprawną stronę obliczania wysokości uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej funkcjonariusza ABW. Jasno określają jakie okresy są uwzględniane przy ustalaniu wysokości przedmiotowych świadczeń. Nie normują natomiast formalnoprawnej strony dochodzenia przez funkcjonariusza ABW wysokości uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej. W szczególności nie ustanawiają formalnoprawnej przesłanki dochodzenia przez funkcjonariusza ABW przysługującego mu uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej w należytej wysokości - przesłanki pozostawania w służbie czynnej w momencie składania wniosku. Jedynym argumentem, powołanym przez organ dla odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zaliczenia wnioskodawcy okresu od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej jest teza, iż wskazane rozporządzenia ustanawiają nową, nieznaną ustawodawcy formalnoprawną przesłankę uznania za stronę w postępowaniu administracyjnym - pozostawanie w służbie czynnej w ABW w momencie złożenia wniosku. Zatem postanowienie nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. oparte jest na wadliwej podstawie prawnej, co skutkować winno jego nieważnością. Wskazał, że przyjęcie argumentacji Szefa ABW prowadzi do ograniczenia jego konstytucyjnych praw. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumentację tożsamą z tą jaką prezentował w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Podstawę (działania) rozstrzygnięcia organu stanowił art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W przytoczonym przepisie ustawodawca rozróżnił więc dwie sytuacje, w których nie będzie możliwe wszczęcie postępowania. Pierwsza z nich dotyczący przymiotu strony i oznacza, że inicjatorem postępowania może być jedynie podmiot, któremu przysługiwać będzie w danym postępowaniu przymiot strony (zgodnie z regulacją art. 28 k.p.a.). Druga z przesłanek, określonych w art. 61a § 1 k.p.a., odnosi się do "innych uzasadnionych przyczyn", z powodu których postępowanie nie może być wszczęte, która nie jest istotna w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie jako przesłankę zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. organ powołał brak materialnoprawnej podstawy rozpatrzenia żądania skarżącego, wynikającej z faktu, że w dacie złożenia wniosku skarżący nie był czynnym funkcjonariuszem ABW. Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca został zwolniony ze służby w ABW z dniem [...] listopada 2007 r., a jego podanie z dnia [...] stycznia 2021 r. o zaliczenie okresu od [...] lipca 2002 r. do dnia [...] lipca 2004 r. do wysługi lat dla celów uposażeniowych oraz nagrody jubileuszowej wpłynęło do organu w dniu [...] stycznia 2021 r., a więc gdy wnioskodawca nie był już funkcjonariuszem ABW. Stosownie do ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 61 § 3 k.p.a., datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Wobec powyższego nietrafne jest stanowisko strony skarżącej, że w odniesieniu do złożonego wniosku powinien on być traktowany jak funkcjonariusz. Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia z 7 października 2002 r. (w sprawie grup zaszeregowania i stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w tych grupach oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat), grupy zaszeregowania są ustalane dla funkcjonariuszy, wobec tego nie można ustalić grupy zaszeregowania dla osoby, która została zwolniona ze służby, a więc utraciła status funkcjonariusza ABW. W takiej sytuacji organ słusznie zastosował przepis art. 61a § 1 k.p.a. uznając, że żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną. Z piśmiennictwa, jak i orzecznictwa sądów administracyjnych, jednoznacznie wynika, że odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego, uzasadnioną wniesieniem żądania przez osobę niebędącą stroną, odnieść należy wyłącznie do przypadku, gdy brak interesu prawnego oznaczonej osoby będzie spełniał cechę oczywistego, tzn. że osoby tej w sposób jednoznaczny nie można uznać za stronę w żądanym postępowaniu. Przyjąć należy, że oczywistość ta (co do osoby niebędącej stroną) albo wynika już z podania, zawierającego żądanie wszczęcia postępowania, albo została stwierdzona w wyniku jednostkowych prostych czynności organu administracji publicznej. W sytuacji zatem, gdy skarżący w dniu [...] stycznia 2021 r. (to jest w dacie doręczenia jego wniosku organowi) nie był już funkcjonariuszem ABW, ponieważ został zwolniony ze służby z dniem [...] listopada 2007 r., należało wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, wobec braku posiadania przymiotu strony przez wnioskodawcę. Podjęte w postępowaniu administracyjnym postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania są zatem prawidłowe, organ prawidłowo zastosował art. 61a k.p.a. Sąd stwierdza jednocześnie, że wydając sporne postanowienia, organ nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a., a zarzuty skargi należy uznać za nietrafne. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.