II SA/Wa 2397/13

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokatowi W. G. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi C. W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie świadczenia emerytalnego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2397/13 rozpoznał skargę C. W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie świadczenia emerytalnego. Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r., (k-48) rozpoznał ów wniosek pozytywnie, a Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącej adwokata K. S. (k-32). Wyznaczona pełnomocnik podejmowała w imieniu skarżącej czynności w postępowaniu międzyinstancyjnym (m. in. sporządziła i wniosła do Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia) w następstwie czego uzyskała wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu, którą przyznał mu referendarz sądowy w postanowieniu z dnia 18 sierpnia 2015 r. (k-134). Wskazać należy, że w toku postępowania Okręgowa Rada Adwokacka w W. zmieniła skarżącej pełnomocnika i w miejsce dotychczasowego wyznaczyła adwokata A. G. (k-153). W piśmie z dnia 3 grudnia 2015 r., wyznaczony pełnomocnik skierował do sądu wniosek o przyznanie kosztów niepłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, informując, że nie zostały one opłacone ani w całości ani w części (k- 167). Kolejny wniosek o zasądzenie kosztów adwokat A. G. złożył w piśmie (zażaleniu) z dnia 25 maja 2016 r., informując, że koszty te nie zostały opłacone przez stronę ani w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie adwokat W. G. został ustanowiony do reprezentowania interesów skarżącej w dalszym toku postępowania sądowego. I dwukrotnie podejmował czynności w postępowaniach zażaleniowych od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2015 r., (k- 165) i od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 5 maja 2015 r., (k- 185). Powyższe, mając na uwadze charakter sprawy i nakład pracy pełnomocnika, uzasadnia zasądzenie wnioskodawcy kosztów w wysokości 120 zł to jest stawki o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d cytowanego wyżej rozporządzenia powiększonej o podatek VAT. Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.