II SA/Wa 24/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. W. na niewykonanie przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 1602/09 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. W. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 1602/09, po rozpoznaniu skargi J. W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Skargi kasacyjne od powyższego orzeczenia wnieśli Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych oraz X. S. A. z siedzibą w K., domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r. o sygn. akt I OSK 653/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, natomiast na skutek skargi kasacyjnej X. S. A. z siedzibą w K. uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. W dniu [...] grudnia 2011 r. J. W., po uprzednim pisemnym wezwaniu Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 1602/09, działając na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skierowała do Sądu skargę na niewykonanie tegoż wyroku, domagając się wymierzenia organowi grzywny w wysokości dziesięciu tysięcy złotych; orzeczenia istnienia uprawnienia skarżącej wynikającego w niniejszej sprawie z art. 12 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j.: Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.); stwierdzenia, że bezczynność GIODO miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenia kosztów postępowania według przepisanych norm. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż żądanie skarżącej pozbawione jest podstaw prawnych z uwagi na fakt uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 1602/09 przez Naczelny Sąd Administracyjny. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2012 r. skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, zarzuty i wnioski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że skarga J. W. na niewykonanie przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 1602/09 jest niedopuszczalna. Z przepisu art. 154 § 1 powołanej ustawy wynika bowiem, iż można zarzucać organowi bezczynność związaną z niewykonaniem wyłącznie prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się natomiast od organu wykonania wyroku, który został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2011 r. o sygn. akt I OSK 653/10, a zatem – w dacie wniesienia skargi – już nie istnieje. Należy wyjaśnić skarżącej, że wyrokiem tym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wprawdzie skargę kasacyjną wniesioną przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, jednak jednocześnie – uwzględniając drugą skargę kasacyjną, złożoną przez X. S. A. z siedzibą w K. – uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r. i oddalił skargę J. W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. Skoro zatem wyrok z dnia 24 listopada 2009 r., uwzględniający skargę, nie istnieje, to nie można tym samym domagać się od organu jego wykonania, co w konsekwencji czyni niniejszą skargę niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. W oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd z urzędu zwrócił skarżącej kwotę 200 zł, stanowiącą wartość uiszczonego wpisu sądowego.