II SA/Wa 240/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Prokuratora Regionalnego w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. J. J. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prokuratora Regionalnego w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 lutego 2025 r. skarżący został wezwany drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie i przesłanie do Sądu za pośrednictwem pocztowej przesyłki poleconej lub nadesłanie za pośrednictwem ePUAP skargi opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 lutego 2025 r. skarżący został wezwany drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę zawierającą powyższe wezwania uznano za doręczoną skarżącemu w dniu 5 marca 2025 r. na podstawie art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jednym z wymogów pisma procesowego jest jego podpisanie (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a). Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b). W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 wskazano, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Uchwała I FPS 2/21 na podstawie art. 269 p.p.s.a. pozostaje wiążąca dla Sądu w badanej sprawie. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę zawierającą wezwania Sądu uznano za doręczoną skarżącemu w dniu 5 marca 2025 r., na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a. Zatem termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął w dniu 12 marca 2025 r. Do dnia dzisiejszego skarżący nie usunął ww. braków formalnych i fiskalnych skargi. W związku z powyższym Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.