II SA/Wa 241/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Domu Pomocy Społecznej w G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Domu Pomocy Społecznej w G. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia - odmówić zwolnienia od kosztów sądowych - Dom Pomocy Społecznej w G. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie przetwarzania danych osobowych wniósł jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych w tym postępowaniu. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, że Dom Pomocy Społecznej jest jednostką budżetową Powiatu P. i nie prowadzi działalności gospodarczej, a środki przekazane przez Powiat P. powinny być realizowane na potrzeby mieszkańców Domu Pomocy Społecznej. Podano, że wysokość środków trwałych wnioskodawcy wynosi – 152 619,15 zł za 2006 r. zaś wysokość strat – 10 936 698,03 zł. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych środków na swoim koncie. Wszelkie ruchomości i nieruchomości stanowią własność Powiatu P.. Nadmieniono również, że zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o finansach publicznych Dom Pomocy Społecznej pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu Powiatu, a uzyskane dochody odprowadzane są bezpośrednio do budżetu Powiatu. W przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa, nie wprowadzono zwolnienia od kosztów sądowych samorządowej jednostki organizacyjnej, jaką jest Dom Pomocy Społecznej. Również w przepisach innych aktów prawnych brak jest ustawowego zwolnienia tej jednostki organizacyjnej od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 230 § 1 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 ppsa). Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawie z zakresu przetwarzania danych osobowych spoczywa zatem obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania (§ 2 ust. 6, § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)). Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ppsa prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym – stosownie do art. 245 § 3 powołanej ustawy – między innymi tylko zwolnienie od kosztów sądowych, przysługuje jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 powołanej ustawy). We wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych strona powołuje się na brak środków finansowych na rachunku bankowym oraz wskazuje, że środki przekazywane przez Powiat P. powinny być przeznaczane na potrzeby mieszkańców DPS. Rozpoznając wniosek pod kątem spełnienia ustawowej przesłanki, o której mowa wyżej, wskazania wymaga, że Dom Pomocy Społecznej w G. jest jednostką organizacyjną Powiatu P., działającą w formie jednostki budżetowej. Wnioskodawca wpisany jest do rejestru domów pomocy społecznej prowadzonego przez Wojewodę Mazowieckiego pod numerem [...]. Podmiotem prowadzącym Dom Pomocy Społecznej w G. Powiat P.. Wnioskodawca, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), wydatki pokrywa bezpośrednio z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, do którego odprowadza również pobrane dochody. Źródło, z którego finansowane są wydatki Domu Pomocy Społecznej stanowi zatem budżet Powiatu P.. W świetle powyższego, pomimo oświadczenia, że na wyodrębnionym rachunku jednostki budżetowej brak jest środków finansowych, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał spełnienia przesłanki umożliwiającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Budżet jednostki samorządu terytorialnego obejmuje bowiem przychody i wydatki również jednostki budżetowej. Plan zaś dochodów i wydatków jednostki budżetowej, który zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy o finansach publicznych, stanowi podstawę gospodarki finansowej Domu Pomocy Społecznej w G., nie uniemożliwia realizacji innych wydatków. Ustawa o finansach publicznych w art. 188 ust. 2 pkt 2 oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształcaniu w inną formę organizacyjno-prawną (Dz. U. Nr 116, poz. 783 ze zm.) w § 12 ust. 3 przewidują możliwość dokonania zmiany w planach finansowych jednostek organizacyjnych (jednostek budżetowych), (por. Joanna M. Salachna [w:] "Ustawa o finansach publicznych Komentarz praktyczny", Praca zbiorowa pod redakcją Eugeniusza Ruśkowskiego i Joanny M.Salachna, Wydawca: Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr Sp. z o.o. Gdańsk 2007, str. 595-596). Wobec stwierdzenia, że brak środków finansowych na wyodrębnionym rachunku bankowym Domu Pomocy Społecznej nie świadczy o braku możliwości uiszczenia kosztów sądowych przez stronę skarżącą uznać należało, że wnioskodawca nie spełnił ustawowej przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.