II SA/Wa 241/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na pismo Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny formalno – prawnej uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Wójt Gminy [...] wniósł, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na, jak wskazał, rozstrzygnięcie nadzorcze tego organu z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w części dotyczącej pkt 3 tejże uchwały. Skarżący powołując się na przepis art. 98 ustawy o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz o stwierdzenie nieważności ww. uchwały Rady Gminy [...]. W uzasadnieniu skargi Wójt Gminy [...] podniósł, że, w jego ocenie, przedmiotem zaskarżenia jest akt z zakresu administracji publicznej. Akt ten dotyczy bowiem wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy [...], którą to z kolei uchwałą wskazany organ gminy zlecił (w pkt 3 uchwały) Komisji Rewizyjnej Gminy [...] dokładne przeanalizowanie raportów, ich części szczegółowych oraz zaleceń pokontrolnych z przeprowadzonej kontroli Regionalnej Izby Obrachunkowej w roku 2010 z działalności Gminy [...] za rok 2009. Skarżący wskazał następnie, że na podstawie art. 90 ustawy o samorządzie gminnym przedłożył Wojewodzie [...] opisaną powyżej uchwałę Rady Gminy wraz z wnioskiem z dnia [...] listopada 2011 r. o stwierdzenie jej nieważności w części objętej jej pkt 3. Dalej skarżący zarzucił Wojewodzie [...], że organ ten nieprawidłowo ocenił legalność przedstawionej uchwały i błędnie, tj. wbrew treści art. 18a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uznał, że Komisja Rewizyjna nie ma żadnych ograniczeń czasowych w zakresie przeprowadzanej kontroli i może objąć swoją kontrolą także okres działalności gminy sprzed bieżącej kadencji jej organów. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe, w pierwszej kolejności, organ wyjaśnił, że powołany przez skarżącego art. 98 ustawy o samorządzie gminnym, jako podstawa prawna wniesionej skargi dotyczy możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzoru. Nie dotyczy zaem pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały, a taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Wojewoda [...] podkreślił, że przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego w trybie określonym w art. 98 ustawy o samorządzie gminnym może być tylko konkretny akt nadzoru na działalnością organu gminy, a nie zaniechanie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. Wedle organu, pismo z dnia [...] grudnia 2011 r. nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, ponieważ nie zawiera rozstrzygnięcia organu względem przedłożonej uchwały, o którym mowa w art. 91 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Sąd administracyjny jest również właściwy w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, czemu ustawodawca dał w sposób jednoznaczny wyraz w treści art. 3 § 2 pkt 7. Jednak, wbrew twierdzeniom skarżącego, zaskarżone pismo Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nie jest aktem nadzoru – nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, tzn. ani nie stwierdza nieważności przedłożonej uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2011 r., ani też nie stwierdza jej wydania z naruszeniem prawa. Kwestionowanym przez skarżącego pismem Wojewoda [...] poinformował jedynie skarżącego, iż nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności ww. uchwały. Należy bowiem zauważyć, na co słusznie wskazuje Wojewoda [...], że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy prowadzi się zawsze z urzędu, a nie na wniosek. A zatem decyzję co do celowości zastosowania omawianego środka nadzoru w konkretnej sprawie, pozostawiono wyłącznej kompetencji wojewody jako organowi nadzoru nad samorządem terytorialnym. Z kolei, pismo organu nadzoru zawiadamiające o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w konkretnej sprawie, nie jest ani rozstrzygnięciem nadzorczym, ani żadną inną formą działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1755/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej zaś sytuacji, skarga do sądu administracyjnego na pismo Wojewody informujące o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.