II SA/Wa 242/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej utratę prawa do otrzymywania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 6 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego) A. Z. wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej utratę prawa do otrzymywania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wskazał, że w zaskarżonej decyzji został pouczony o prawie wniesienia odwołania do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i taki środek odwoławczy złożył w oznaczonym terminie. Jednocześnie poinformował organ odwoławczy o oddelegowaniu z dniem [...] grudnia 2007 r. do pełnienia służby w K. w ramach [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji pełniącej służbę w Tymczasowej Misji Administracyjnej ONZ. Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], w nawiązaniu do złożonego w dniu 3 grudnia 2007 r. – zgodnie z pouczeniem - odwołania, skarżący został poinformowany przez Komendanta Głównego Policji o prawie wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...]. W informacji tej wskazano art. 112 i art. 58 k.p.a. jako podstawę złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Natomiast stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 cytowanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 cytowanej ustawy). W zaskarżonej decyzji A. Z. został pouczony o prawie wniesienia odwołania do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i, zgodnie z pouczeniem, taki środek odwoławczy złożył (w terminie). Ponadto w odwołaniu tym poinformował organ o oddelegowaniu z dniem [...] grudnia 2007 r. do pełnienia służby w K. i planowanym dopiero na czerwiec 2008 r. powrocie. Tymczasem Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], wprawdzie pouczył skarżącego o prawie wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak nie określił terminu, w jakim należało taki wniosek wnieść, a nadto powołał treść art. 58 k.p.a. zamiast art. 86 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odbiór ww. pisma pokwitowała żona skarżącego w dniu 4 stycznia 2008 r. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia A. Z. wniósł 6 lutego 2008 r. Jednocześnie skarżący wskazał, że 1 lutego 2008 r. rozpoczął urlop wypoczynkowy w Polsce i ten termin Sąd uznał za ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Przyjęcie innego terminu oznaczałoby bowiem nałożenie na skarżącego negatywnych konsekwencji za błędne pouczenia zawarte w orzeczeniach organu administracji publicznej, przy czym błędy te dotyczyły nie tylko wskazania nieodpowiedniego środka zaskarżenia, ale również braku informacji o terminach, jakie są wyznaczone w przepisach prawa. Zatem zdaniem Sądu powyższa okoliczność dostatecznie uprawdopodobnia brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Został również zachowany siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a ponadto, wraz z ww. wnioskiem została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.