II SA/Wa 242/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Iwona Dąbrowska Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz odmowy uznania za osobę bezrobotną oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...], wydaną w trybie wznowieniowym, którą to decyzją w pkt 1 uchylono decyzję z dnia [...] maja 2010 r. o uznaniu K.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. i którą odmówiono prawa do zasiłku. W pkt 2 decyzji organ odmówił uznania K.K. za osobę bezrobotną. W uzasadnieniu organ wskazał, że powodem uchylenia decyzji i rozstrzygnięcia o istocie sprawy w pkt 2 decyzji jest okoliczność nieznana urzędowi w dniu wydawania decyzji, iż K.K. od dnia [...] stycznia 2008 r. pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy. Organ wyjaśnił, że okoliczność ta przesądza o tym, że w dniu wydania decyzji nie spełniał wymogów z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.). Dlatego też w myśl art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., należało uchylić decyzję ostateczną z dnia [...] maja 2010 r. w sprawie uznania K.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K.K. do tutejszego Sądu. Autor skargi podnosił, że spełnia warunki do uznania go za bezrobotnego bez prawa do zasiłku, albowiem Sąd Okręgowy [...] nie rozpoznał jego sprawy o przyznanie renty częściowej od 1992 r. Na dowód tych twierdzeń dołączył decyzję ZUS z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. W odpowiedzi na skargę organ podkreślił, że od dnia [...] stycznia 2008 r. skarżący pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy, a zatem nie może równolegle posiadać statusu osoby bezrobotnej. Wyjaśnił, że decyzję wydano w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c oraz art. 33 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 r. skarżący przyznał, iż od 2008 r. otrzymuje rentę. Powyższa okoliczność sama w sobie przesądza o tym, że nie może on, pobierając rentę, posiadać jednocześnie statusu osoby bezrobotnej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c, ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), "bezrobotny" oznacza osobę, która nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkolnej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego. W związku z tym, że skarżący w dniu rejestracji, tj. [...] maja 2010 r. nie spełniał warunków do uznania go za osobę bezrobotną, albowiem pobierał rentę, organ prawidłowo, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c cytowanej wyżej ustawy, orzekł o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.