II SA/Wa 2446/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej Janusz Walawski (spr.) Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2012 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego oddala skargę W dniu [...] października 2010 r. I. K. złożyła do [...] Kuratora Oświaty wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela, [...] Kurator Oświaty odmówił I. K. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Decyzję uzasadniono niespełnieniem przez wnioskodawczynię wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela. Minister Edukacji Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania I. K., decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Kuratora Oświaty. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż zgodnie z art. 9b ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a - 3 ustawy - Karta Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Zgodnie natomiast z art. 9b ust. 6 w związku z art. 9b ust. 1 i 9b ust. 4 pkt 3 nauczycielowi, który nie spełnia ww. warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej wskazując, którego z tych warunków nauczyciel nie spełnia. Minister Edukacji Narodowej podał, iż I. K. legitymuje się dyplomem ukończenia wyższych studiów magisterskich na kierunku nauczanie początkowe, wydanym w 1997 r. przez Uniwersytet [...], uzyskanym w 2001 r. certyfikatem ICC (International Certificate Conference) poświadczającym znajomość języka angielskiego na poziomie B1 wg Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego oraz świadectwem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie filologii angielskiej dla nauczycieli języka angielskiego, wydanym w 2005 r. przez Uniwersytet [...]. Zaświadczenie z dnia [...] października 2010 r. nr [...], wydane przez Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...] w P., potwierdza że wnioskodawczyni w dniu złożenia wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego była zatrudniona w ww. szkole na stanowisku nauczyciela języka angielskiego w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela, stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Przepisy § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego kształcenia nauczycieli (Dz. U. nr 50, poz. 400) określają kwalifikacje jakie należy posiadać do nauczania języków obcych w szkołach podstawowych. Zgodnie z § 27 ww. rozporządzenia nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie rozporządzenia na podstawie mianowania, którzy spełniali wymagania kwalifikacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują nabyte kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela. Organ wskazał, iż I. K. jest zatrudniona w Publicznej Szkole Podstawowej nr [...] w P. od dnia [...] sierpnia 2004 r. (akt mianowania z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...]). We wskazanym okresie wymagane kwalifikacje określał § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288). Organ wskazał, iż w obydwu powołanych rozporządzeniach w sposób enumeratywny wyliczone są świadectwa potwierdzające znajomość języka angielskiego, niezbędne dla potwierdzenia kwalifikacji do nauczania przedmiotu. Nie został wśród nich wymieniony certyfikat ICC (International Certificate Conference). W świetle powyższego, Minister Edukacji Narodowej stwierdził, iż I. K. nie spełnia wymagań kwalifikacyjnych warunkujących nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego. Nie można bowiem uznać, że posiadane przez nią: certyfikat ICC oraz świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie filologii angielskiej dla nauczycieli języka angielskiego potwierdzają kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego w szkołach podstawowych. W ocenie organu odwoławczego niespełnienie przez nauczyciela wymagań kwalifikacyjnych uzasadnia wydanie decyzji odmawiającej nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego nauczyciela. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję Ministra Edukacji Narodowej I. K., wnosząc o jej uchylenie, zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 9 ust. 1 i 2 oraz art. 9b ustawy – Karta Nauczyciela w zw. z § 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r., czy też w zw. z § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. Skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 12 kpa. W uzasadnieniu I. K. przedstawiła przebieg postępowania przed komisją kwalifikacyjną. Zarzuciła, iż wniosek w jej sprawie nie został wycofany spod obrad komisji, a jedynie posiedzenie zostało "zawieszone". Skarżąca przyznała, iż we wskazanych rozporządzeniach wymieniono enumeratywnie świadectwa potwierdzające znajomość języków obcych. W ocenie skarżącej, nie można jednak tego katalogu traktować "wąsko", jak czyni to organ. W tym zakresie można zastosować wykładnię przepisów, która pozwala na "zrównanie" ze sobą porównywalnych świadectw potwierdzających znajomość danego języka, także tych spoza załącznika. Nadto wskazała, iż jej uprawnienia nie były wcześniej kwestionowane, a co więcej zostały one zweryfikowane i potwierdzone kiedy przyznawano jej stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Z tego względu niezrozumiałe i zdaniem skarżącej nieprawidłowe jest stanowisko organów, które obecnie, przy identycznych okolicznościach, kwestionują posiadane kwalifikacje, pomimo że od tego czasu dodatkowo ukończyła studia podyplomowe filologii angielskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja [...] Kuratora Oświaty odpowiadają bowiem prawu. Zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst. jedn.: Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.), uzyskanie stopnia nauczyciela dyplomowanego uzależnione jest od posiadania przez nauczyciela wymaganych kwalifikacji, odbycia stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego, a także od uzyskania pozytywnego wyniku postępowania przed komisją kwalifikacyjną. W świetle powołanego przepisu ocena spełnienia przez nauczyciela ubiegającego się o awans zawodowy wymagań kwalifikacyjnych powinna być dokonana na dzień złożenia przez niego wniosku, w oparciu o przepisy obowiązujące w tej dacie. Podstawowym warunkiem nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego jest posiadanie przez nauczyciela wymaganych kwalifikacji. Zgodnie z § 11 ust. 2-4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 50, poz. 400), kwalifikacje do nauczania języków obcych posiada osoba, która legitymuje się, przy spełnieniu pozostałych wymienionych tam przesłanek, odpowiednim świadectwem znajomości języka obcego, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia. Załącznik do powołanego rozporządzenia zawiera zamknięty katalog świadectw znajomości języka angielskiego, uznawanych przez Ministra Edukacji Narodowej jako potwierdzenie kwalifikacji do nauczania tego przedmiotu. Wśród nich nie został wymieniony certyfikat ICC (International Certificate Conference). Z tego względu ustalenia czy posiadany przez stronę certyfikat jest wystarczający do nauczania języka angielskiego nie można dokonywać, jak czyni to skarżąca, w oparciu o metody porównawcze. Prowadziłoby to bowiem do niedopuszczalnej, w sytuacji enumeratywnego wyliczenia świadectw w załączniku, wykładni rozszerzającej przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. Organy orzekające w sprawie prawidłowo przyjęły, iż w sytuacji skarżącej nie będzie miał zastosowania § 27 cytowanego rozporządzenia, zgodnie z którym nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie rozporządzenia na podstawie mianowania, którzy spełniali wymagania kwalifikacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują nabyte kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela. W świetle przepisów obowiązującego uprzednio rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288), posiadany przez skarżącą certyfikat ICC również nie stanowił potwierdzenia kwalifikacji do nauczania języka angielskiego. Prawidłowo zatem organy orzekające w sprawie uznały, iż skarżąca nie posiada wystarczających kwalifikacji do pracy na stanowisku nauczyciela języka angielskiego w szkole podstawowej i odmówiły jej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Posiadany przez skarżącą certyfikat ICC nie może być bowiem uznany za świadectwo znajomości języka angielskiego w rozumieniu przepisu § 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej. Również posiadanie dyplomu ukończenia studiów podyplomowych w zakresie filologii angielskiej dla nauczycieli języka angielskiego nie może zastąpić wymaganego w tym zakresie świadectwa, a jedynie stanowić o przygotowaniu metodycznym skarżącej. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, zdaniem Sądu, nie są one zasadne i nie mogły zostać uwzględnione. Z uwagi na fakt, iż postępowanie kwalifikacyjne w sprawie nadania I. K. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego zakończone zostało przez organ na etapie formalnej analizy wniosku, przedstawione w uzasadnieniu skargi zarzuty w stosunku do Komisji Kwalifikacyjnej nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niezapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Skarżąca, jak wynika z akt sprawy, zapoznała się z całością dokumentacji postępowania, co potwierdziła w pisemnym oświadczeniu z dnia [...] grudnia 2010 r. Organ w toku postępowania zebrał i rozpatrzył cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pozostałe argumenty przedstawione w uzasadnieniu skargi, dotyczące oceny kwalifikacji skarżącej przez organ nadający stopień nauczyciela mianowanego, nie mogły zostać uwzględnione, bowiem prowadziłyby do oceny zgodności z prawem decyzji Burmistrza P. z dnia [...] lipca 2004 r., którego kontrola nie jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł, jak w sentencji.