II SA/Wa 2448/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Jacek Fronczyk, Asesor WSA Janusz Walawski (spr.), , Protokolant Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Dyrektor Izby Celnej w W., na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 8b ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 72, poz. 802 z późn. zm.), wydał w dniu [...] września 2003 r. decyzję nr [...], którą zwolnił A. R. ze służby w Służbie Celnej. W jej uzasadnieniu organ podał, że funkcjonariuszowi celnemu został przestawiony zarzut popełnienia przestępstwa z art. 228 § 4 kk w zw. z art. 13 kk. Sąd Rejonowy [...], w dniu [...] czerwca 2003 r. zastosował w stosunku do funkcjonariusza celnego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. W tym stanie rzeczy, organ zobowiązany był wydać decyzję o zwolnieniu funkcjonariusza celnego ze służby w Służbie Celnej. Funkcjonariusz celny złożył do Dyrektora Izby Celnej w W. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podał m.in., że jest niewinny i niesłusznie został tymczasowo aresztowany. Wniósł o uchylenie decyzji oraz o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd powszechny. Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą, a w jej uzasadnieniu podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej. W przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania stwierdził, że ustawa o Służbie Celnej nie przewiduje takiej możliwości. Dodał również, że zgodnie z art. 61 ust. 2 tej ustawy, funkcjonariusza celnego, na jego wniosek, przywraca się do służby w wypadku umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu - jeżeli zwolnienie ze służby nastąpiło na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 8b. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej przez pełnomocnika b. funkcjonariusza celnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniósł, że przepis stanowiący podstawę prawną decyzji o zwolnieniu ze służby w Służbie Celnej w jego sprawie nie miał zastosowania, gdyż wszedł w życie 10 sierpnia 2003 r., a on został tymczasowo aresztowany w dniu [...] czerwca 2003 r. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym miejscu należy nadmienić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku z wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 27 stycznia 2004 r. do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. o zmianie ustawy Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 120, poz. 1122), wprowadzający do ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 72, poz. 802 z późn. zm.) w art. 25 w ust. 1 nowe pkt 8a i 8b oraz w art. 61 nowe brzmienie ust. 2 - jest niezgodny z art. 42 ust. 3 w zw. z art. 32 Konstytucji RP, w dniu 19 kwietnia 2004 r. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, które następnie postanowieniem z dnia 30 listopada 2004 r. zostało podjęte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poźn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie z powodu zarzutów w niej podniesionych. W rozpoznawanej sprawie, skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył również wniosek o zawieszenie postępowania. Organ administracji publicznej orzeka w przedmiocie zawieszenia postępowania w formie postanowienia. Również odmowa zawieszenia postępowania na żądanie strony winna nastąpić w drodze postanowienia. Ze względu na art. 101 § 3 kpa, który stanowi, że na postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania służy stronom zażalenie, wszystkie postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania mogą być zaskarżone w drodze zażalenia. W tym stanie rzeczy, organ - przed rozpoznaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - zobowiązany był do rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania i wydania postanowienia. Organ, postanowienia w przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania nie wydał, czym pozbawił skarżącego możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Za błędne należy również uznać działanie organu, który kwestię zawieszenia postępowania wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również odniósł się do niej w odpowiedzi na skargę. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt lit c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.