II SA/Wa 2448/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak (sprawozdawca), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Katarzyna Skurzyńska, referent stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi G. P. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania zasiłku dla bezrobotnych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne 11 lutego 2011 r. G. P. (dalej jako skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w Wielkiej Brytanii. Postanowieniem z [...] ipca 2011 r. Marszałek Województwa [...] , na podstawie art. 97 § 4 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wszczętej powyższym wnioskiem. Po dokonaniu analizy zgromadzonych w sprawie dokumentów organ stwierdził, że nie pokrywają się wskazane w nich okresy zatrudnienia skarżącego w Wielkiej Brytanii. W związku z tym organ uznał, że należy wystąpić do brytyjskiej instytucji łącznikowej z wnioskiem o podanie faktycznego okresu zatrudnienia i ubezpieczenia skarżącego u pracodawcy zagranicznego, po dostarczeniu przez stronę stosownych dokumentów potwierdzających zatrudnienie. Jednocześnie stwierdził, że w zaistniałych okolicznościach należy zawiesić postępowanie w sprawie, gdyż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zwrócił uwagę, że brytyjska instytucja łącznikowa potwierdziła dłuższe okresy ubezpieczenia niż podane przez niego. Daty wskazane przez skarżącego mają swoje odzwierciedlenie w przedstawianych brytyjskich odcinkach wypłat. Nadto skarżący podał, że na żądanie organu przesłał oświadczenie, w którym wskazał, jako końcową datę zatrudnienia, datę wynikającą z formularza brytyjskiej instytucji łącznikowej. Wyjaśnił, że rozbieżności w datach zakończenia zatrudnienia wynikały z tego, że stosunek pracy został rozwiązany przez niego wypowiedzeniem. Skarżący po przyjeździe na urlop do Polski w grudniu 2010 r. nie wrócił już do Wielkiej Brytanii po zakończeniu urlopu 3 stycznia 2011 r. Uznał, że w związku z tym nie jest już traktowany jako pracownik i dlatego zarejestrował się jako bezrobotny. Dopiero z formularza SED U002 dowiedział się, że umowa o pracę została rozwiązana 24 stycznia 2011 r. Podkreślił, że nie może dostarczyć żadnych innych dokumentów ponad te, które już złożył. Postanowieniem z [...] września 2011 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ zwrócił uwagę, że WUP, po otrzymaniu dokumentu SED U002 poświadczającego okresy ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia skarżącego w Wielkiej Brytanii od [...] stycznia 2009 r. do [...] października 2010 r. i od [...] listopada 2010 r. do [...] stycznia 2011 r., uznał, że skarżący w trakcie ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia w Wielkiej Brytanii był zarejestrowany w Polsce jako bezrobotny. Tymczasem w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotny oznacza osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej. W związku z powyższym WUP wystąpił ponownie do instytucji w Wielkiej Brytanii o zweryfikowanie dokumentu SED U002. Jednocześnie organ podkreślił, że polskie instytucje są związane informacjami zawartymi w zagranicznych dokumentach urzędowych i nie mają podstaw do ich kwestionowania. W tak zarysowanych okolicznościach organ uznał, że ustalenie faktycznej daty rozwiązania stosunku pracy z brytyjskim pracodawcą jest w rozpatrywanej sprawie bardzo istotne i jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, co uzasadnia jego zawieszenie na podstawie art. 97 § 4 k.p.a. W skardze na powyższe postanowienie, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, G. P. wyraził pogląd, że działanie organu jest obliczone na przeciąganie sprawy. W jego ocenie brytyjska instytucja łącznikowa prześle tę samą informację co poprzednio. Oświadczył, że organ powinien przyznać mu zasiłek dla bezrobotnych od 25 stycznia 2011 r., a następnie wyjaśnić wszelkie wątpliwości związane z datą zakończenia stosunku pracy. W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o oddalenie skargi w całości, podał, że w jego ocenie analiza okoliczności faktycznych w momencie orzekania dokonana była prawidłowo, a orzeczenie wydane zostało zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Pismem z 24 lutego 2012 r. organ przekazał informację o wydanym, na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.), postanowieniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lutego 2012 r. o zmianie zaskarżonego postanowienia i uchyleniu postanowienia organu I instancji. W konsekwencji organ wnosił o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z artykułem 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie powołanego powyżej przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Decyzja wydana w trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego. Przepis powyższy umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie organ skorzystał z tego uprawnienia. Sąd na rozprawie stwierdził, iż organ w całości uwzględnił skargę i wyeliminował z obrotu prawnego postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie. Wydane postanowienie stanowi nowe rozstrzygnięcie w sprawie administracji i zawiera pouczenie o możliwości zaskarżenia do sądu. W tych okolicznościach należało uznać, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tych warunkach, na podstawie art. 161 § 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.