II SA/Wa 2459/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym pisma W. T. z dnia 27 maja 2010 r. o powołanie biegłych lub wyłączenie składu orzekającego: sędziego Eugeniusza Wasilewskiego, sędziego Adama Lipińskiego, sędziego Przemysława Szustakiewicza w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia -odrzucić pismo z dnia 27 maja 2010 r.- Pismem złożonym w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 27 maja 2010 r. W. T. wniósł o powołanie trzech biegłych ze znajomością języka angielskiego i uzyskanie ich opinii lub wyłączenie składu orzekającego: sędziego Eugeniusza Wasilewskiego, sędziego Adama Lipińskiego i sędziego Przemysława Szustakiewicza. W uzasadnieniu skarżący przywołał informacje na temat silników wewnętrznego spalania, własnych stron internetowych oraz zdarzeń z tym związanych, a także próby uzyskania środków finansowych na realizację wynalazku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., nie przewidują możliwości powołania przez Sąd biegłego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tego powodu wniosek w tym zakresie jest niedopuszczalny. W ocenie Sądu pismo W. T. z dnia 27 maja 2010 r. nie stanowi również wniosku o wyłączenie sędziego Eugeniusza Wasilewskiego, sędziego Adama Lipińskiego i sędziego Przemysława Szustakiewicza od orzekania w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2004 r. nr [...]. Pismo to nie powołuje żadnych okoliczności dotyczących wymienionych sędziów, a w całości odnosi się do działalności wynalazczej skarżącego oraz trudności w pozyskaniu funduszy na ten cel. Skarżący składając niniejsze pismo zmierza w istocie do uniemożliwienia rozpoznania sprawy z jego skargi. Z tego względu pismo również w tym zakresie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 160 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.