II SA/Wa 2459/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. T. z dnia 25 czerwca 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2010 r. o odrzuceniu pisma skarżącego z dnia 27 maja 2010 r. w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia - odrzucić zażalenie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 czerwca 2010 r. odrzucił pismo skarżącego z dnia 27 maja 2010 r. o powołanie biegłych lub wyłączenie składu orzekającego w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej. Skarżący pouczony został, że od postanowienia nie przysługuje środek odwoławczy. W dniu 25 czerwca 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na wymienione postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przewidziane w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot został określony w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zażalenie przysługuje także na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 P.p.s.a.). Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2010 r. o odrzuceniu pisma z dnia 27 maja 2010 r. nie stanowi żadnego z postanowień, od którego przysługuje środek odwoławczy. Zażalenie skarżącego uznać należało zatem za niedopuszczalne. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 194 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.