II SA/Wa 2459/04

PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-18

Skład orzekający: Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od postanowienia referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wniesienie zażalenia do NSA stanowiło niedopuszczalną formę zaskarżenia.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. odmówił przyznania adwokatowi M. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Prezesa Rady Ministrów. Adwokat wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał to zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia adwokata M. K. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2459/04 odmawiające przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia -odrzucić zażalenie- Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2459/04 odmówił przyznania adwokatowi M. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Orzeczenie doręczone zostało adwokatowi w dniu 16 września 2010 r. W dniu 22 września 2010 r. adwokat M. K. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na wymienione postanowienie referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przewidziane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w tym m.in. na postanowienia wydane na podstawie art. 260 tej ustawy, a ponadto na postanowienia, których przedmiot został określony w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 P.p.s.a. Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W świetle powołanego przepisu, od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Adwokat M. K. wniósł zażalenie na postanowienia referendarza sądowego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym, że zażalenie na postanowienie referendarza sądowego nie przysługuje, uznać należało, że jest ono niedopuszczalne. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło