II SA/Wa 246/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Janusz Walawski, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr brak numeru w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej ds. Studiów Doktoranckich Wydziału Zarządzania Politechniki [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. Prorektor do Spraw Studiów Politechniki [...] utrzymał w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej do Spraw Studiów Doktoranckich Wydziału Zarządzania Politechniki [...] z dnia [...] września 2012 r. o nieprzyjęciu J. C. na studia doktoranckie na Wydziale Zarządzania. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona nie spełnia wymogów, o jakich mowa w § 2 ust. 2 pkt 2 i 3 Regulaminu studiów doktoranckich. Nie otrzymała bowiem zgody pracownika wydziału na opiekę naukową, jak też nie otrzymała zgody kierownika jednostki na wykonanie pracy doktorskiej w tej jednostce. Od powyższego rozstrzygnięcia skargę wniósł J. C., dochodząc jego uchylenia. Podniósł, że władze Wydziału Zarządzania, podczas spotkania [...] września 2012 r. z kandydatami na doktorantów, ogłosiły, że spełnienie przesłanki opisanej w § 2 ust. 2 pkt 2 Regulaminu nie będzie wymogiem formalnym w czasie rozmowy kwalifikacyjnej II etapu postępowania rekrutacyjnego. Nadto, na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013 r. skarżący okazał oryginał zgody Kierownika Wydziału Zarządzania [...] S. T. z dnia [...] września 2012 r. na opiekę nad studentem środowiskowym studiów doktoranckich oraz oryginał zgody tego samego pracownika naukowego, z tej samej daty, na opiekę naukową nad skarżącym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, jako wadliwa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy strona skarżąca spełnia kryteria, o jakich mowa w § 2 ust. 2 pkt 2 i 3 Regulaminu studiów doktoranckich. Zgodnie z brzmieniem powyższego aktu prawnego, na studia doktoranckie może zostać przyjęta osoba, która "pkt 2 – uzyskała zgodę na opiekę naukową od pracownika wydziału, posiadającego co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej, spełniającego wymagania określone na podstawie art. 201 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym; pkt 3 – uzyskała od kierownika jednostki organizacyjnej wydziału (instytutu, katedry, zakładu), w której realizowana będzie praca doktorska, zgodę na wykonywanie tej pracy w jednostce, stanowiącą zarazem zobowiązanie do zapewnienia właściwych warunków jej realizacji, o których mowa w § 5 ust. 17 niniejszego Regulaminu". Analiza materiału dowodowego, zgromadzonego w niniejszej sprawie, w tym dowodów przedstawionych przez stronę na rozprawie przed tutejszym Sądem w dniu 6 czerwca 2013 r., prowadzi do konkluzji, iż organ, wydając skarżoną decyzję, nie uwzględnił wszystkich faktów istotnych dla przedmiotowej sprawy. Nie wziął bowiem pod uwagę tego, że w dniu [...] września 2012 r. [...] S. T. – Kierownik Zakładu Wydziału Zarządzania, wyraził zgodę na opiekę nad skarżącym – jako studentem studiów doktoranckich. Skoro więc powyższa zgoda pochodziła od Kierownika Zakładu, to należy ją traktować jako spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w § 2 ust. 2 pkt 3 Regulaminu studiów doktoranckich. Zgoda Kierownika Zakładu na opiekę musi bowiem być interpretowana jako równoznaczna z wyrażeniem przez tego kierownika zgody na wykonywanie danej pracy doktorskiej w danej jednostce. Odmienna interpretacja kłóciłaby się bowiem z podstawowymi zasadami logicznego rozumowania. Oczywistym przecież jest, że praca doktorska musi być realizowana w konkretnej jednostce. Jeśli więc kierownik danej jednostki wyraża zgodę na opiekę, to musi to również oznaczać zgodę na wykonywanie danej pracy w tej jednostce, której jest kierownikiem. Za powyższym przemawia też to, że na omawianej zgodzie została uwidoczniona funkcja, jaką piastuje [...] S. T. – Kierownika Zakładu. Świadczy to o tym, że przedmiotowe oświadczenie zostało złożone właśnie przez kierownika jednostki, a nie jedynie przez pracownika naukowego danej jednostki. Dodatkowym argumentem na potwierdzenie powyższej tezy jest to, że na zgodzie na opiekę naukową nad skarżącym, [...] S. T. nie uwidocznił już swojej funkcji sprawowanej w jednostce. Podnieść również należy, że organ przy wydawaniu skarżonej decyzji nie uwzględnił oświadczenia [...] S. T. z dnia [...] września 2012 r. o wyrażeniu zgody na opiekę naukową nad skarżącym. Oświadczenie to zaś stanowiło spełnienie przesłanki opisanej w § 2 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów. W świetle powyższego, skarżona decyzja jawi się jako błędna. Wbrew twierdzeniom organu, materiał dowodowy sprawy świadczy o spełnieniu przez skarżącego kryteriów wskazanych w § 2 ust. 2 pkt 2 i 3 Regulaminu studiów doktoranckich. W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do tego, aby uwzględnić całokształt materiału dowodowego sprawy, w tym również oświadczenia [...] S. T. z dnia [...] września 2012 r.