II SA/Wa 246/15

Starszy referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. T. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi A. O. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego [...] p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. T. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. W następstwie wydanego przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 6 marca 2015 r., (k-11) radca prawny M. T. została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Skutkiem powyższego wyznaczony pełnomocnik w odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 14 stycznia 2016 r., (k-103) skierował do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (k-103). W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Wskazać należy, że jakkolwiek od dnia 1 stycznia 2016 r., stawki opłat za czynności adwokackie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2015 poz. 1805) to jednak na mocy § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (co ma miejsce w niniejszej sprawie) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Dlatego dla wyliczania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w niniejszej sprawie, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także stawek minimalnych opłat za czynności radcy prawnego należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c powołanego rozporządzenia stawki za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeśli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z akt sprawy wynika, że wyznaczona pełnomocnik reprezentowała skarżącego i podejmowała w jego imieniu czynności w postępowaniu międzyinstancyjnym po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 21 października 2015 r. m. in. sporządziła odpowiedź na skargę kasacyjną z dnia 14 stycznia 2016 r., uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 1 czerwca 2016 r. Wobec wykazanych w postępowaniu międzyinstancyjnym czynności starszy referendarz sądowy uznał, że należy jej się wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 czyli 120 zł. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.