II SA/Wa 246/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.-R. R. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 27 stycznia 2024 r. B. R., skierował, za pośrednictwem platformy e-PUAP, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] o udostępnieniu wnioskodawcy do wglądu w formie kopii dokumentów jego dotyczących. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 246/24 wezwano B. R. do uiszczenia należnego wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w wysokości 100 zł, informując jednocześnie, że niewykonanie tego zarządzenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje jej odrzucenie. Przesyłka, zawierająca pismo Sądu z dnia 14 marca 2024 r. wraz z odpisem wskazanego wyżej zarządzenia, nie została podjęta przez skarżącego, pomimo podwójnego zawiadomienia o oczekującej korespondencji sądowej (w dniu 15 marca 2024 r. oraz w dniu 23 marca 2024 r.) i z datą 30 marca 2024 r., z uwagi na niepodjęcie jej w terminie i mając na względzie tryb doręczeń przewidziany w art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., dokument elektroniczny uznano za doręczony (dowód: urzędowe poświadczenie doręczenia znajduje się w aktach sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 powołanego artykułu są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W przypadku, gdy strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo, doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej – art. 74a § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z art. 74a § 3-9 P.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 3). Zawiadomienie może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (§ 4). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 tego artykułu (§ 5). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego w systemie teleinformatycznym sądu przez okres co najmniej trzech miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 3 i 6 (§ 9). Jak wynika z akt sprawy odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został wysłany do skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 38) wynika, że w dniach 15 i 23 marca 2024 r. do skarżącego przesłano zawiadomienia o możliwości odbioru skierowanego do niego pisma w formie dokumentu elektronicznego. Pismo to nie zostało odebrane w terminie czternastu dni od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej regulacje należało stwierdzić, że w sprawie powinna znaleźć zastosowanie instytucja fikcji doręczenia, ukształtowana przez treść art. 74a § 8 P.p.s.a. Oznacza to, że skierowane do skarżącego pismo w postaci elektronicznej należało uznać za doręczone po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie zostało przesłane w dniu 15 marca 2024 r. to czternastodniowy okres, w którym możliwe było odebranie pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej upłynął z dniem 29 marca 2024 r. Stosownie więc do treści art. 74a § 8 P.p.s.a., skutek doręczenia tego pisma nastąpił z dniem 30 marca 2024 r. W konsekwencji powyższego, przewidziany przez prawo termin na uiszczenie wpisu od skargi rozpoczął swój bieg z dniem 31 marca 2024 r. i upływał z dniem 8 kwietnia 2024 r. (poniedziałek). Należy zaznaczyć, że termin procesowy nie może upłynąć w sobotę lub w dniu ustawowo wolnym od pracy (niedziela, święto). W takim wypadku, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ kalendarzowo liczony 7-dniowy termin procesowy przypadał na 6 kwietnia 2024 r. (sobota), a zatem koniec tego terminu przesunął się na najbliższy dzień roboczy, czyli 8 kwietnia 2024 r. Skarżący, pomimo upływu wyznaczonego terminu i pouczenia o skutkach ich niewykonania, nie uczynił zadość wezwaniu Sądu, bowiem nie uiścił należnego wpisu sądowego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.