II SA/Wa 25/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku postanawia - odrzucić skargę - A. G. przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [..] października 2009 r. nr [...] przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu swego stanowiska procesowego organ podał, że od zaskarżonej decyzji skarżącej przysługiwał środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dodatkowo organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja z dnia [...] października 2009 r. zawiera błędne pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Wniesiona przez A. G. skarga dotyczy decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r. nr [...]. Od decyzji tej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który skarżąca mogła wnieść bezpośrednio do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję, co do której nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Dodatkowo należy podnieść, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiera błędne pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tej sytuacji okoliczność błędnego pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego może stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.