II SA/Wa 25/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2. zwrócić K. G. wpis od skargi w wysokości 200 zł (dwieście złotych). Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowanie w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 60 powołanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. K.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie. W piśmie procesowym z dnia 13 marca 2014 r. skarżąca oświadczyła, ze cofa skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 cytowanej ustawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.