II SA/Wa 2500/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Ewa Grochowska – Jung (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego oddala skargę. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 z późn. zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., którą odmówiono A. N. wypłaty świadczenia mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż A. N., żołnierz zawodowy, wystąpił [...] lipca 2010 r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w P. z wnioskiem o wypłatę świadczenia mieszkaniowego, w którym poinformował, że zajmuje lokal mieszkalny niebędący w dyspozycji WAM, położony w O. [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że A. N. nabył [...] grudnia 2009 r. wraz z małżonką lokal mieszkalny [...] w O. od M [...] Sp. z.o.o. w O. z bonifikatą łącznie wynoszącą 69% ceny nabycia lokalu (akt notarialny z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]). Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w P., w wyniku rozpoznania wniosku o wypłatę świadczenia mieszkaniowego, pismem z dnia [...] września 2010 r. zawiadomił A. N. o nieumieszczeniu na wykazie żołnierzy zawodowych do wypłaty świadczenia mieszkaniowego z uwagi na nabycie od M. lokalu mieszkalnego w O., [...], z uwzględnieniem bonifikaty w cenie nabycia. A. N. w dniu [...] maja 2011 r. ponownie złożył wniosek o wypłatę przedmiotowego świadczenia z wyrównaniem od [...] lipca 2010 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w P. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. odmówił A. N. wypłaty świadczenia mieszkaniowego, uznając, iż nabycie lokalu przez ww. od spółki M. z o.o. w O. należy potraktować jako nabycie od gminy, tj. jednostki samorządu terytorialnego, co wyklucza możliwość otrzymania świadczenia mieszkaniowego. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym zarzucił naruszenie art. 21 ust. 2 i ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP i art. 6 k.p.a. Rozpoznając odwołanie Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu (...) żołnierzowi zawodowemu przysługuje prawo do zakwaterowania od dnia wyznaczenia na pierwsze stanowisko służbowe do dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej, na czas pełnienia służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz pełni służbę albo w miejscowości pobliskiej, albo za jego zgodą w innej miejscowości. Natomiast w myśl art. 21 ust. 2 ww. ustawy prawo do zakwaterowania żołnierza zawodowego jest realizowane w jednej z następujących form: - przydziału kwatery (lokalu mieszkalnego) na czas pełnienia służby, - przydziału miejsca w internacie lub kwaterze internatowej, - wypłaty świadczenia mieszkaniowego. Organ podniósł, iż zgodnie z art. 21 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania (w tym do wypłaty świadczenia mieszkaniowego), jeżeli on lub małżonek nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub pomniejszeniem w cenie nabycia. Zdaniem organu bezspornym jest, iż spółka, od której A. N. nabył lokal, jest komunalną spółką prawa handlowego utworzoną przez gminę w celu m.in. gospodarowania nieruchomościami lokalowymi przez ich sprzedaż na podstawie uchwały nr [...] z dnia [...] listopada 1994 r. Rady Miejskiej O. Prywatyzacja lokali mieszkalnych wchodzących w skład zasobu gminy odbywa się na podstawie uchwały nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników M. Spółka z o.o. w O. z dnia [...] sierpnia 2002 r. (tekst jednolity) w sprawie ustalenia sprzedaży nieruchomości będących własnością M. Spółka z o.o. Organ podniósł, odnosząc się do zarzutów skarżącego, iż skoro gmina może gospodarować zasobem mieszkaniowym w drodze spółek prawa handlowego, to zbycie lokalu mieszkalnego jego najemcy przez taką spółkę jest jednoznaczne ze zbyciem lokalu przez gminę, jako jednostkę samorządu terytorialnego. Tym samym, zdaniem organu, nabycie lokalu przez skarżącego od spółki M. Sp. z o.o. w O. należy potraktować jako nabycie od gminy, tj. jednostki samorządu terytorialnego, co wypełnia przesłankę art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy i wyklucza możliwość wypłaty świadczenia mieszkaniowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. N. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie: – art. 21 ust. 2 i ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu (...), poprzez błędną jego interpretację i przyjęcie, że może on stanowić podstawę odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego, w sytuacji spełnienia przez skarżącego wszystkich przesłanek do jego otrzymania, – art. 6 k.p.a. z powodów jak wyżej, – art. 128 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 w związku z art. 140 k.p.a. poprzez utrzymanie decyzji w mocy. Zdaniem skarżącego nabycie mieszkania od M. Sp. z o.o. w O. nie jest tożsame z nabyciem od jednostki samorządu terytorialnego i nie może stanowić negatywnej przesłanki do wypłaty świadczenia mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Oznacza to, iż sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Skarga A. N. nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.). Zgodnie z powołanym wyżej przepisem prawo żołnierza zawodowego do zakwaterowania może być realizowane w formie wypłaty świadczenia mieszkaniowego. Art. 21 ust. 6 cytowanej ustawy stanowi zaś, że żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania, jeżeli on lub jego małżonek: 1) otrzymał ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z kwatery, wypłacony na podstawie przepisów ustawy obowiązujących do dnia 30 czerwca 2004 r.; 2) otrzymał odprawę mieszkaniową wypłaconą albo zrealizowaną w formie rzeczowej na podstawie przepisów ustawy obowiązujących od dnia 1 lipca 2004 r.; 3) nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji alb jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia; 4) otrzymał pomoc finansową wypłaconą w formie zaliczkowej lub bezzwrotnej do dnia 3 grudnia 1995 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 oraz z 1994 r. Nr 10, poz. 36); 5) nabył własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego od Agencji. Ponadto prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej przysługuje żołnierzowi zawodowemu, jeżeli on lub jego małżonek w miejscowości, w której pełni służbę albo w miejscowości pobliskiej nie skorzystał z uprawnień, o których mowa w ust. 6 albo on lub jego małżonek nie posiada w tej miejscowości lokalu mieszkalnego wybudowanego lub nabytego z wykorzystaniem uprawnień, o których mowa w ust. 6. Stosownie natomiast do treści art. 48d ust. 3 tej ustawy świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane przez dyrektora oddziału regionalnego właściwego miejscowo dla garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę wojskową. Bezspornym w sprawie jest, iż A. N. w dniu [...] grudnia 2009 r. wraz z żoną nabył aktem notarialnym lokal mieszkalny [...] w O. (Repertorium [...]) od M. Spółki z o.o. z siedzibą w O. z bonifikatą łączną 69% ceny nabycia lokalu. Spór pomiędzy stronami dotyczy interpretacji zapisu art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w którym ustawodawca wskazał, iż prawo do zakwaterowania nie przysługuje, jeżeli żołnierz nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji lub jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia. Taka sytuacja ma, zdaniem Sądu, miejsce w niniejszej sprawie. Samorząd terytorialny w Rzeczypospolitej Polskiej ma strukturę trójszczeblową. Obejmuje samorząd gminy, powiatu i województwa. Jednostkami samorządu terytorialnego są więc gminy powiaty i województwa jako wspólnoty samorządowe funkcjonujące na określonym terytorium. Zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych ludności i gospodarowanie zasobami lokalowymi przeznaczonymi na ten cel należy do gminy. Gmina, którą jest także ustawowo wydzielone miasto, w celu wykonywania swoich zadań może tworzyć jednostki określone przepisami prawa. Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236 ze zm.) gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Oznacza to, iż gmina może w celu gospodarowania zasobem lokalowym, będącym jej własnością, utworzyć spółkę prawa handlowego w formie prawnej określonej w ustawie, tj. w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej. Ustawodawca potwierdził swoje stanowisko także w definicji "mieszkaniowego zasobu gminy" zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy (...) opubl. w Dz. U. z 2005 r. – tekst jednolity Nr 31, poz. 266 ze zm. Spółka, od której A. N. nabył lokal, jest komunalną spółką prawa handlowego, wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego pod nr [...], utworzoną przez gminę w celu m.in. gospodarowania nieruchomościami lokalowymi przez ich sprzedaż na podstawie uchwały nr [...] z dnia [...] listopada 1994 r. Rady Miejskiej O. Prywatyzacja lokali mieszkalnych wchodzących w skład zasobu gminy odbywa się na podstawie uchwały nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników M. Spółka z o.o. w O. z dnia [...] sierpnia 2002 r. (tekst jednolity) w sprawie ustalenia sprzedaży nieruchomości będących własnością M. Spółka z o.o. Skoro gmina może gospodarować zasobem mieszkaniowym w drodze spółek prawa handlowego, to zbycie lokalu mieszkalnego jego najemcy przez taką spółkę jest jednoznaczne ze zbyciem lokalu przez gminę, jako jednostkę samorządu terytorialnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.