II SA/Wa 2500/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Protokolant referent Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zakażoną decyzję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), zwanej dalej k.p.a., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] o przyznaniu M. S. dodatku mieszkaniowego na okres sześciu miesięcy tj. od [...] stycznia 2021 r. do [...] czerwca 2021 r. w wysokości 179,33 zł miesięcznie. W uzasadnieniu SKO wskazało m.in., że w dniu [...] grudnia 2020 r. M. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. SKO podało, że decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. Prezydent [...] przyznał M. S. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy tj. od [...] stycznia 2021 r. do [...] czerwca 2021 r. w wysokości 179,33 zł miesięcznie. Organ odwoławczy wskazał, że w uzasadnieniu organ I instancji wykazał, iż S. spełnia ustawowe przesłanki uzasadniające przyznanie wnioskowanego świadczenia. Organ podał, że M. S. w odwołaniu zakwestionował wysokość przyznanego dodatku wskazując, iż powinien on wynosić co najmniej 300 zł, wskazał na nieprawidłowe dane dotyczące wysokości jego dochodów. SKO wskazało, że decyzja dotycząca przyznania dodatku mieszkaniowego wydawana przez organ administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2133 ze zm.) jest decyzją związaną i organ administracyjny nie ma możliwości zastosowania w tym przypadku uznania administracyjnego. Organ przytoczył art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wskazał, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż M. S. zajmuje mieszkanie nr [...] położone przy ul. [...] w [...]. Tytułem prawnym do zajmowanego lokalu jest własność w spółdzielni mieszkaniowej. Powierzchnia użytkowa w/w lokalu wynosi 32,40 m2. Organ wskazał, że występując o dodatek mieszkaniowy wnioskodawca podał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Przytoczył art. 5 ust. 1 powołanej ustawy. Podał, że w przypadku wnioskodawcy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza powierzchni normatywnej. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji przy rozpatrywaniu wniosku uwzględnił - zgodnie z art. 3 ust. 1 - średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie wnioskowanego świadczenia. Przepis art. 3 ust. 1 ustawy nie daje możliwości ustalenia średniego miesięcznego dochodu na jednego członka gospodarstwa domowego w inny sposób niż poprzez uwzględnienie dochodów za okres 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Organ odwoławczy m.in. przytoczył art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wskazał, że dochód wnioskodawcy został wyliczony przy zastosowaniu powołanej definicji ustawowej na podstawie informacji o wysokości przysługującej mu renty w wysokości 1200 zł brutto. SKO podało, że do dochodu organ I instancji zaliczył również kwotę 300, 00 zł wskazaną przez wnioskodawcę we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Organ przytoczył art. 6 ust. 3, ust. 4, art. 5 ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Następnie stwierdził, że prawidłowe jest rozstrzygnięcie organu I instancji, w którym przyjął on za udokumentowane wydatki kwotę 374,33 zł, co wynika wprost z potwierdzenia na wniosku przez Spółdzielnię Mieszkaniowo - Budowlaną [...]. Organ odwoławczy powołując się na dokonanie analizy zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, że w niniejszej sprawie organ I instancji wykazał istnienie przesłanek uzasadniających przyznanie wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego w prawidłowo wyliczonej kwocie. Podał, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 listopada 1998r., sygn.. akt I S.A. 653/98 "decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego nie jest wydawana w ramach uznania administracyjnego organu administracji, który mógłby ocenić, czy z uwagi na sytuację strony dodatek może być przyznany". Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi M. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zakwestionował decyzję odwołując się do argumentacji, która, jak podał nie została uwzględniona przez SKO. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała uwzględnieniu. W sprawie niniejszej naruszone zostały przepisy prawa administracyjnego procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych w miesiącu poprzedzającym dzień złożenia wniosku wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. W sprawie tej skarżący złożył wniosek i deklarację z dnia [...] grudnia 2020 r. o wysokości dochodów obejmującą okres od września 2020 r. do listopada 2020 r. W deklaracji tej skarżący podał, że za wskazany okres uzyskał 300 zł dochodu z tytułu prac dorywczych. Prezydent [...] przyznając M. S. w decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. dodatek mieszkaniowy w kwocie 179,33 zł miesięcznie, ustalił jego wysokość przyjmując średni miesięczny dochód w wysokości 1300 zł (pkt 7a, 7b – karta 18 akt postępowania administracyjnego). Skarżący odwołując się od tej decyzji do SKO w [...] wskazał, że dodatek mieszkaniowy powinien być przyznany w wysokości 300 zł i jednocześnie zakwestionował wysokość dochodu przyjętą przez organ, powołując się na swoją deklarację. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpatrując sprawę w II instancji w zaskarżonej decyzji nie odniosło się w ogóle do zarzutów odwołania. Wskazało jedynie, że dochód wnioskodawcy został wyliczony na podstawie "informacji o wysokości przysługującej" renty w wysokości 1200 zł brutto. Z zaskarżonej decyzji nie wynika o jaką informację, przez kogo przedstawioną, w sprawie chodzi. SKO podejmując decyzję administracyjną jest związane rygorami procedury administracyjnej określającej obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania administracyjnego i rozstrzygania. Organ obowiązany jest zatem przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnienia rozstrzygnięcia zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej naruszone zostały powołane przepisy w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ nie dokonał pełnych ustaleń stanu faktycznego, nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie uzasadnił decyzji w sposób pozwalający stwierdzić dlaczego nie dał wiary złożonej przez wnioskodawcę deklaracji z dnia 16 grudnia 2020 r. o wysokości dochodów za okres od września do listopada 2020 r., przyjmując w decyzji inny dochód niż wskazany przez wnioskodawcę. Sąd zauważa, że w aktach postępowania administracyjnego znajduje się kopia pisma Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2020 r. do Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] nr [...], w którym OPS "(...) informuje, iż z uzyskanych z ZUS informacji wynika, że wysokość renty przysługującej Panu M. S. (...) wynosi 1.200,00 zł brutto (tj. 1.025,00 zł netto)", jednakże powyższe pismo nie stanowi dokumentu potwierdzającego, że wnioskodawca w istocie ma przyznaną rentę i faktycznie w takiej wysokości, jak w zaskarżonej decyzji przyjęło SKO (nie jest to decyzja ZUS, ani informacja z ZUS o wysokości świadczenia za okres od września do listopada 2020 r.). Akta postępowania administracyjnego nie zawierają decyzji bądź innego dokumentu potwierdzającego fakt przyznania skarżącemu renty. W zaskarżonej decyzji SKO nie powołało w istocie dowodów, na których się oparło dokonując ustaleń faktycznych oraz nie wskazało przyczyn, z powodu których odmówiło mocy dowodowej deklaracji o wysokości dochodów z dnia 16 grudnia 2020 r. złożonej przez wnioskodawcę. Z tych względów zaskarżona decyzja nie mogła się ostać. Ponownie rozpatrując sprawę organ odniesie się do zarzutów odwołania. Uzasadnienie decyzji winno spełniać wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Powinno zatem wynikać z niego, jakie fakty organ uznał za udowodnione, na podstawie jakich dowodów je ustalił oraz wskazywać przyczyny, z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej innym dowodom. Stan faktyczny sprawy nie powinien budzić wątpliwości. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w wyroku.