II SA/Wa 2504/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w zakresie odmowy udostępnienia informacji opisanej w pkt 1 osnowy decyzji, 2. w pozostałym zakresie oddala skargę, 3. zasądza od Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w W. na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją odmówiono – przywołując art. 5 ust. 2 i art 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1425 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o informacji", udostępnienia Stowarzyszeniu [...], zwanemu dalej "Stowarzyszeniem", informacji publicznej: 1) jaką sumę przekazała Telewizji [...] S.A. (dalej jako "Telewizja") w ramach sponsorowania programu "[...]" (dalej jako "Program") Polskie [...] S.A., zwana dalej "Spółką"; wniesiono o kopię umowy ze Spółką, na podstawie której sponsorowany jest Program, 2) zaplanowany budżet Programu i wysokość jego finansowania. W uzasadnieniu skarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o informacji, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu - m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy; wedle art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1913 ze zm.), zwana dalej "ustawą o konkurencji", przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa łub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności, - Telewizja - pomimo, że jest spółką Skarbu Państwa, dysponującą majątkiem publicznym i wykonującą zadania publiczne - jako podmiot prawa handlowego działa w warunkach wolnego rynku; niesie to szereg zagrożeń dla jej właściwego funkcjonowania; udostępnienie pewnych informacji publicznych - gdy Telewizja nie ma możliwości uzyskania od konkurencyjnych podmiotów tożsamych danych - spowodowałoby ponadto zachwianie równowagi na rynku telewizyjnym; to również groziłoby interesom Telewizji, - przychodów Telewizji nie stanowią wyłącznie środki publiczne; pochodzą one także z innych źródeł - m.in. z obrotu prawami do audycji, z reklam, i audycji sponsorowanych; wynika to z art. 31 ust 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2020 r, poz. 805), - biorąc to pod uwagę, informacje o umowie sponsorskiej ze Spółką, związane z organizacją Programu - w tym, o wysokości wkładu finansowego sponsora, a także o zaplanowanym budżecie i wysokości finansowania tego programu - mają dla Telewizji. na tyle istotną wartość gospodarczą, że ich udostępnienie nie może nastąpić, - podstawową działalnością Telewizji jest tworzenie i rozpowszechnianie audycji telewizyjnych; cały czas stara się ona zapewnić jak najlepszą ofertę programową, skierowaną na rynek medialny; w ramach działalności Telewizji tworzy m. in. różne produkty w szczególności takie jak Program; Telewizja dąży, aby swą ofertą programową realizować rozmaite potrzeby społeczne; Program miał z założenia zastąpić zajęcia lekcyjne - odwołane z powodu epidemii - poprzez ich możliwie najwierniejsze odwzorowanie na antenie telewizji, - informacje o umowie sponsorskiej ze Spółką, związanej z organizacją Programu - w tym, o wysokości wkładu finansowego sponsora, a także o zaplanowanym budżecie i wysokości finansowania - mają dla Telewizji istotne znaczenie, - uzyskanie przez konkurencyjny podmiot informacji o umowie ze Spółką o organizacją programu - w tym, o wysokości wkładu finansowego sponsora, a także o zaplanowanym budżecie i wysokości finansowania tego programu - może wpływać na wzmocnienie pozycji rynkowej konkurenta; osłabią jednocześnie na nim pozycję Telewizji; inne stacje również prowadzą, na rynku mediów aktywność w zakresie produkcji i emisji programów telewizyjnych; konkurują one z Telewizją i są zainteresowane poznaniem warunków produkcji i emisji - w tym wielkości budżetu, źródeł finansowania i kosztów, jakie w tym zakresie poniosła Telewizja, - istnieje wiele sposobów wykorzystania żądanej informacji przez podmioty konkurencyjne; np. konkurent Telewizji - chcąc zorganizować własną działalność produkcyjną i nadawczą w przedmiotowym zakresie, znając warunki organizacji takiej działalności przez Telewizję - może łatwiej wynegocjować korzystniejsze dla siebie warunki jej realizacji; w szczególności łatwiej mu będzie pozyskać podmioty, które prowadzą taką działalność - przez zaoferowanie wynagrodzeń wyższych niż otrzymane od Telewizji; może też zaoferować lepsze warunki przy zawieraniu umowy sponsorskiej; w czasie pandemii również inne stacje telewizyjne mogą bowiem rozpocząć produkcję i emisję produktu podobnego do Programu, - co istotne, inne podmioty - konkurencyjne wobec Telewizji - nie podlegają ustawie o informacji; co za tym idzie Telewizja nie ma możliwości uzyskania informacji o warunkach produkcji przez nie audycji, w trybie wskazanej ustawy, - upublicznienie żądanych informacji we wnioskowanym zakresie może chociażby potencjalnie zagrozić interesom Telewizji; wystarczającą przesłanką ku utajnianiu posiadanych przez przedsiębiorcę informacji jest istnienie chociażby minimalnego, potencjalnego ryzyka zagrożenia jego interesów; w tym przypadku takowe występuje, - Telewizja podjęła działania w celu zachowania informacji we wnioskowanym zakresie w poufności; nadano im klauzulę "tajemnica przedsiębiorstwa", zgodnie z wewnętrznym aktem prawnym tej spółki - Instrukcją Ochrony Tajemnicy Przedsiębiorstwa stanowiącą Dział II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TYP S.A.; takie działanie ogranicza grono osób, mających dostęp do treści przedmiotowych informacji, skutecznie uniemożliwiając dostęp do nich osobom trzecim; zgodnie z pkt II Załącznika nt 1 do Działu II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TYP S.A. klauzulę "tajemnica przedsiębiorstwa" można nadać dokumentom i materiałom, jeśli ich wytwórca uzna je za szczególnie istotne z punktu widzenia interesu Telewizji; ze wcześniej wskazanych przyczyn, żądane informacje i umowy mają takie istotne znaczenie. W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania: - art. 6, 7 i 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", poprzez wydanie decyzji odmownej we wnioskowanym zakresie, gdy Telewizja nie dysponuje daną informacją, - art. 4 ust. 3, w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o informacji, poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnia informacji publicznej, gdy Telewizja nie dysponuje wnioskowaną informacją. W uzasadnieniu skargi wskazano: - Spółka - pismem z 26 maja 2020 r., w odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenia - wskazała, że nie przekazała Telewizji środków finansowych oraz nie podpisała umowy - w związku z realizacją Programu, - skoro Telewizja nie posiada wnioskowanych informacji publicznych, nie było podstaw do wydania decyzji o odmownej ich udostępnienia, - tym samym zaskarżona decyzja nie jest prawidłowa. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uwzględnienie w kwestii odmowy udzielenia informacji dotyczącej umowy sponsorowania Programu przez Spółkę oraz udostępnienia jej treści. Wskazano ze ponowna analiza prowadzi do wniosku, że ze Spółką nie zawierano umowy w tym przedmiocie. W pozostałych zakresie potrzymano dotychczasową argumentację. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Skarga w części zasługiwała na uwzględnienie. Co jest aktualnie bezsporne między stronami, a znajduje także potwierdzenie w przedłużonym przez Telewizję - wyłącznie do wglądu Sądu - materiale dowodowym, nie była ona związana ze Spółką umową na sponsorowanie Programu (tak: oświadczenie oraz umowa sponsorowania Programu z innym niż Spółka pomiotem). W tym zakresie więc odmowa w drodze decyzji udzielenie żądanej informacji była bezzasadna. Podmiot, do którego zwrócono się o udzielenie informacji, winien był poinformować Wnioskodawcę pismem, że nią nie dysponuję. Wydając zaskarżoną decyzję w zakresie żądania informacji opisanych w jej pkt 1 naruszono zarówno przepisy postępowania, co do obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy (art. 7 i 77 § 1 K.p.a.) - wobec mylnej konstatacji, jakoby Telewizja była związana umową ze Spółką, co skutkowało odmową udostępnienia danej informacji - jak i reguły procedowania, wobec żądania udostępnienia informacji publicznej, gdy zachodzą ku temu przesłanki negatywne (art. 16 ust. 1, wobec art. 17 ust. 1 ustawy o informacji), które należy traktować jako przepisy prawnomaterialne. W pozostałym zakresie skarga nie zasługuje natomiast na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trafna, logiczna i spójna jest argumentacja Telewizji, gdzie wskazano, że informacje, dotyczące kosztów realizowania produkcji audiowizualnej - np. Programu - przez podmiot, działający na rynku jako komercyjny (pokrywający część wydatków z własnych przychodów), mogą być uznawane jako tajemnicę przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu zaskarżonego aktu przekonywująco wywiedziono, jakie są tego przesłanki, zaś w skardze tego nawet nie kwestionowano. Nie budzi też wątpliwości podjęcia przez Telewizję działań organizacyjnych w celu ograniczenia szerszego dostępu do danej informacji (także okoliczność nie kwestionowana w skardze). Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie stanowiska Telewizji, ponowne jego powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje je za własne. W pozostałym zakresie zaskarżona decyzja jest więc zgodna z prawem. Wydano ją z uwzględnieniem przepisu prawa materialnego – art. 5 ust. 2 ustawy o informacji wobec treści art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jej uchylenia. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 §. 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.