II SA/Wa 251/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: - odrzucić skargę - Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 cytowanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 251/10 skarżący – R. L. został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od złożonej skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. Pomimo prawidło doręczonego odpisu ww. zarządzenia w dniu 12 marca 2010 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu. Odnosząc się zaś do wniesionego w dniu [...] marca 2010 r. (data nadania) wniosku skarżącego o zawieszenia postępowania sądowego w sprawie z jego skargi bądź "ewentualne cofnięcie" jego skargi do organu należy wskazać, iż nie mógł on być rozpoznany przez Sąd. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeszcze na tle mającego podobną treść art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 z późn. zm.), przyjęto stanowisko aprobowane przez doktrynę, że do czasu uzupełnienia tego braku Sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie (zob. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207, z glosą J.P. Tarny). W związku z powyższym nawet gdyby skarżący zgłosił powyższy wniosek wcześniej, przed wezwaniem do uiszczenia wpisu, Sąd w pierwszej kolejności byłby zobowiązany do zakończenia czynności związanych z uregulowaniem należności dotyczących wniesienia skargi. Dopiero po uiszczeniu wpisu Sąd mógłby rozpatrzyć wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.