II SA/Wa 2514/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. przeciwko Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie zadośćuczynienia za wyrównaną krzywdę postanawia -odrzucić skargę- W dniu [...] kwietnia 2004 r. S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na działalność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, którą nazwał "pozwem". W przedmiotowym powództwie skarżący domaga się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w tym do wyrównania wynagrodzenia za lata pracy w zakładach gospodarki uspołecznionej oraz wyrównanie emerytury. Postanowieniem z dnia 19 maja 2004 r. sygn. akt 2 SA/OI 268/04 przedmiotowa sprawa została przekazana według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne. 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Jednocześnie, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. -Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) kodeks postępowania cywilnego normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy (art. 2 § 1 Kpc). W konsekwencji sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest sąd powszechny, a zatem skarga – jako niedopuszczalna - ulega odrzuceniu i w tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.