II SA/Wa 2560/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 maja 2021 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego J. J. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją - wydaną z przywołaniem art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429), zwanej dalej "ustawą o informacji" – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy orzeczenie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], zwanego dalej "Kierownikiem Ośrodka Pomocy", z [...] września 2020 r. o odmowie udostępnienia p. J. J., zwanemu dalej "Wnioskodawcą", informacji publicznej w postaci skanów upoważnień, udzielonych przez Wójta Gminy [...] Kierownikowi Ośrodka Pomocy i jego pracownikom, do prowadzenia - w imieniu Wójta - spraw administracyjnych - w tym wydawania decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonego aktu wywodzono, że żądana informacja stanowi przetworzoną, nie zachodzą zaś przesłanki jej udostępnienia, wskazane w art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji. W skardze sformułowano zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, wobec bezpodstawnej - zdaniem Wnioskodawcy - odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej. Podniesiono również, że - wobec treści art. 17 ust. 2 ustawy o informacji - Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie było organem właściwym dla rozpoznania odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W dodatkowym piśmie (k. 35-38) Wnioskodawca podtrzymał zarzuty skargi, w szczególności w kwestii braku właściwości Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpoznania odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jest bowiem zasadna w zakresie, gdzie podniesiono zarzut braku właściwości Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpoznania sprawy, wobec wniesienia przez Wnioskodawcę odwołania od decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Brak właściwości organu do orzekania w sprawie stanowi przesłankę nieważności decyzji, w związku z treścią art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a., co Sąd był obowiązany uwzględnić wobec skutecznego wniesienia skargi. Wypada odnotować, że - w świetle art. 4 ustawy o informacji - obowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są organy władzy publicznej (tak pkt 1) jak i inne jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego ( tak pkt 4 in fine). W myśl z kolei art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1507 ze zm.), zadania pomocy społecznej w gminach wykonują jednostki organizacyjne - ośrodki pomocy społecznej. Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o informacji odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji, gdy właściwym jest organ władzy publicznej. Stosuje się do niej przepisy K.p.a. - z pewnymi różnicami, wynikającymi z art. 16 ust. 2 danej ustawy. Z kolei - według art. 17 ust. 1 powołanego aktu - do rozstrzygnięć o odmowie udostępnienia informacji innych podmiotów - obowiązanych do jej udostępnienia a niebędących organami władzy publicznej - przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. W myśl jednak art. 17 ust. 2, zamiast wniesienia odwołania, wnioskodawca może wystąpić do danego podmiotu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro prawodawca, w części wstępnej ustawy o informacji, jednoznacznie wyodrębnił obowiązane do udostępniania informacji publicznej organy władzy publicznej od innych jednostek obciążonych tą powinnością, przewidując – w jej dalszych fragmentach - odmienne tryby procedowania w przedmiocie aktu o odmowie udostępnienia informacji publicznej, to pojęcia organ władzy publicznej nie można - w kontekście regulacji danego aktu normatywnego - wykładać rozszerzająco. Prowadzi to do konkluzji, że ośrodek pomocy społecznej, ani nawet osoba nim kierująca, nie mogą być traktowani jako organy władzy publicznej. kierownik ośrodka pomocy społecznej może działać wyłącznie w imieniu organu administracji - z mocy udzielonego pełnomocnictwa. Wobec tego - w przypadku skierowania wniosku o udostępnianie informacji publicznej do ośrodka pomocy społecznej (tu - Ośrodka Pomocy), ewentualne rozstrzygnięcie o odmowie udzielenia pozostaje w kompetencji osoby kierującej daną jednostką (tu - Kierownika Ośrodka Pomocy). W przypadku takim nie przysługują środki odwoławcze, przewidziane dla orzeczeń organów administracji publicznej na szczeblu samorządowym - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Możliwe jest zaś wyłącznie wniesienie o ponowne rozpoznanie sprawy – w myśl art. 17 ust. 2 ustawa o informacji. Stanowisko takie jest zresztą podzielane w judykaturze - patrz analogicznie np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2018 r. (sygn. akt I OSK 2373/17 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Danej oceny nie może zmieniać w rozpatrywanej sprawie okoliczność, że przedmiotem wniosku była informacja o zadania Dyrektora Ośrodka Pomocy i jego pracowników, w ramach upoważnienia do wykonywania funkcji organu władzy publicznej. Wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie skierowano bowiem do organu władzy publicznej lecz do innej jednostki samorządu terytorialnego (Ośrodka Pomocy), która takim organem nie jest. Wobec braku właściwości organu odwoławczego do wydania zaskarżonej w rozpoznawanej sprawie decyzji, zasadne było stwierdzenie jej nieważności. W takiej sytuacji przedwczesne byłoby zajmowanie przez Sąd stanowiska, wobec pozostałych zarzutów skargi. Wnioskodawca - po uprawomocnieniu niniejszego orzeczenia - rozważy, czy w jego interesie leży wniesienie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez Kierownika Ośrodka Pomocy bądź do wniesienia skargi na jego decyzję. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono o zwrocie kosztów postępowania na rzecz Wnioskodawcy - wobec treści art. 200 wskazanej ustawy - uwzględniając wysokość uiszczonego przezeń wpisu.