II SA/Wa 26/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku postanawia: przyznać B. R. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. B. R. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że mieszka samotnie w niewykończonym domu po rodzicach, usytuowanym na działce leśnej, a na jego stały dochód składa się zasiłek szkoleniowy w wysokości 110 zł miesięcznie netto. Oprócz tego nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Skarżący podniósł, że z tego względu nie może ponieść żadnych kosztów ani opłacić adwokata, "bez znacznego uszczerbku dla swojego życia i egzystencji". Do wniosku dołączył kopię decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. o przyznaniu mu prawa do zasiłku szkoleniowego wysokości 110,40 zł miesięcznie oraz kopię informacji z Urzędu Pracy [...] o braku odpowiednich dla niego ofert pracy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - na B. R. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach, dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi B. R. jest decyzja Wojewody [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta [...] o uznaniu go za osobę bezrobotną z jednoczesną odmową przyznania mu prawa do zasiłku. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie, dotyczącym zastępstwa prawnego. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie, dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja finansowa skarżącego jest trudna. Mieszka samotnie w odziedziczonym po rodzicach niewykończonym domu, a jego jedynym źródłem dochodu jest zasiłek szkoleniowy w wysokości 110 zł. Skarżący wskazał, że nie posiada innych dochodów, ani żadnego innego majątku. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.