II SA/Wa 2600/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Waldemar Śledzik, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Z. K., B. K., L. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przysługujących z tytułu zaległych opłat pośrednich i opłat za używanie lokalu mieszkalnego - oddala skargę - Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 3 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] odmawiającą umorzenia Z. K., L. K., B. K. i K. K. należności w kwocie [...] zł przysługującej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (dalej WAM) z tytułu zaległych opłat pośrednich i opłat za używanie lokalu mieszkalnego przy [...] w P. W uzasadnieniu powyższej decyzji Minister Obrony Narodowej podniósł, iż w dniu [...] września 2010 r. Z. K. wystąpiła do Prezesa WAM z wnioskiem o umorzenie należności w kwocie [...] zł przysługującej WAM z tytułu zaległych opłat pośrednich i opłat za używanie lokalu mieszkalnego położonego w P. przy [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. organ Agencji poinformował o wszczęciu postępowania i wezwał do udziału w charakterze strony pozostałe osoby solidarnie zobowiązane za istniejące zadłużenie, tj. K. K. jako osobę posiadającą tytuł prawny do ww. lokalu mieszkalnego oraz L. K. i B. K. Wymienieni zostali również wezwani do przesłania dokumentów potwierdzających ich sytuację materialną, finansową i rodzinną. Pismem z dnia 5 maja i 4 lipca 2011 r. radca prawny J. K. nadesłał do akt pełnomocnictwa uprawniające do reprezentowania Z. K., L. K. i B. K. w postępowaniu administracyjnym. Po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Prezes WAM decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. odmówił umorzenia należności w kwocie [...] zł przysługującej Agencji z tytułu zaległych opłat pośrednich i opłat za używanie lokalu mieszkalnego przy [...] w P. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, organ wskazał przepisy regulujące jego właściwość do rozpatrzenia złożonego wniosku oraz podniósł, iż na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. Nr 245, poz. 2460 ze zm.), w przypadku, gdy organ administracji orzeka w sprawie umorzenia należności pieniężnych przysługujących WAM od dłużnika będącego osobą fizyczną, konieczne jest udokumentowanie, iż posiada on wyłącznie składniki majątkowe niepodlegające egzekucji sądowej na podstawie art. 829-833 k.c. lub egzekucji administracyjnej na podstawie art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przedmioty codziennego użytku domowego albo egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji dłużnika lub członków jego rodziny. Stosownie natomiast do postanowień § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia należności pieniężne Agencji mogą być umarzane w całości lub w części, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia umorzenie należności pieniężnych przysługujących Agencji, w przypadku, gdy oprócz dłużnika głównego są zobowiązane również inne osoby, może nastąpić wtedy, gdy przesłanki umorzenia zachodzą wobec wszystkich zobowiązanych. Prezes WAM ustalił, iż należności pieniężne z tytułu zaległych opłat pośrednich i opłat za używanie lokalu mieszkalnego przy [...] w P. na dzień [...] lipca 2011 r. wynosiły łącznie [...] zł, w tym: należność główna - [...] zł, odsetki – [...] zł (naliczone na dzień [...] czerwca 2011 r.) i koszty sądowe i egzekucyjne – [...] zł. Ww. lokal przydzielono K. K. decyzją przydziału osobnej kwatery stałej nr [...] z dnia [...] marca 1987 r. Przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej zostali uwzględnieni: główny lokator – K. K., jego żona – Z. K. oraz synowie L. i B. K. K. K. nie zamieszkuje w powyższym lokalu od 1998 r., lecz wobec nieprzekazania go do dyspozycji Agencji w stanie wolnym od osób i rzeczy nadal jest zobowiązany do uiszczania opłat za jego zajmowanie. Solidarna odpowiedzialność pozostałych osób wynika natomiast z przepisu art. 37 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Z. K. (ur. 1953 r.), zgodnie z nadesłanymi oświadczeniami i dokumentami, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od dnia [...] marca 2009 r. z kilkumiesięcznymi przerwami. Nie korzysta z pomocy społecznej i nie pobiera żadnych świadczeń. Nie posiada nieruchomości, rzeczy ruchomych ani innych składników majątkowych przedstawiających wartość handlową. Utrzymuje się dzięki pomocy zamieszkujących z nią dorosłych synów. Ponadto cierpi na przewlekłe schorzenia ([...]), powodujące konieczność korzystania ze specjalistycznej opieki lekarskiej i ponoszenia kosztów zakupu lekarstw. L. K. (ur. 1981 r.), zgodnie z nadesłanymi oświadczeniami i dokumentami, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od dnia [...] listopada 2010 r. i nie osiąga żadnych dochodów. Nie posiada nieruchomości, rzeczy ruchomych ani innych składników majątkowych przedstawiających wartość handlową. Jest kawalerem i osobą zdrową. W 2009 r. osiągnął dochód w kwocie [...] zł. Według informacji przekazanej przez pełnomocnika zobowiązany wstąpił do Narodowych Sił Rezerwowych. Natomiast B. K. (ur. 1983 r.), zgodnie z nadesłanymi oświadczeniami i dokumentami, utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga średni dochód miesięczny ok. [...] zł. Od dnia [...] lipca 2009 r. jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Posiada wyższe wykształcenie oraz tytuł inżyniera. Szuka pracy. Swój stan zdrowia ocenia jako dobry mimo nadciśnienia i [...]. W stosunku do ww. dłużników Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w P. prowadził postępowanie egzekucyjne z wniosku WAM (sygn. akt [...]), na podstawie wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] października 2006 r., sygn. akt [...], zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia [...] czerwca 2007 r. Wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji postępowanie to zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Obecnie postępowanie egzekucyjne przeciwko wymienionym prowadzi Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. na podstawie administracyjnych tytułów wykonawczych nr [...],[...] i [...] wystawionych w dniu [...] stycznia 2010 r. przez Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM "[...]" w W. Egzekucja ta nie jest jednak skuteczna. Z powyższych ustaleń wynika, że Z. K., L. K. i B. K. nie posiadają składników majątkowych podlegających egzekucji sądowej lub administracyjnej, jak również prowadzona wobec nich egzekucja okazała się nieskuteczna. Zdaniem Prezesa WAM możliwe jest zatem stwierdzenie wobec wymienionych zaistnienia przesłanek umorzenia należności z § 2 ust. 1 pkt 2 i 5 powołanego rozporządzenia. Organ zwrócił jednak uwagę na sprzeczności w informacjach podawanych przez wnioskodawczynię i jej synów. W swoim piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. Z. K. wskazała bowiem, że środki na pokrycie opłat za energię elektryczną, internet oraz na zakup leków i żywności uzyskuje od synów, którzy będąc zarejestrowanymi jako bezrobotni podejmują prace dorywcze. Nie korzysta przy tym z pomocy społecznej. Tymczasem L. K. w swoim oświadczeniu o sytuacji bytowej z dnia [...] lutego 2011 r. podał, że nie osiąga dochodów. B. K. utrzymuje się natomiast z różnych prac dorywczych i osiąga z nich średni dochód miesięczny ok. [...] zł, jak poinformował w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. pełnomocnik stron po wezwaniu o dodatkowe wyjaśnienia w przedmiocie osiąganych dochodów. Z tych względów w ocenie Prezesa WAM powyższe informacje są mało wiarygodne. Biorąc pod uwagę choćby aktualne ceny żywności, wydaje się mało prawdopodobnym, aby trzy dorosłe osoby mogły się utrzymać uzyskując tak niskie dochody, a przy tym nie rezygnując z takich udogodnień jak stały dostęp do sieci internetowej. Ponadto z uwagi na młody wiek i możliwości zarobkowe L. K. i B. K. wątpliwości budziłoby umorzenie zadłużenia, za które odpowiadają oni solidarnie ze swoimi rodzicami. L. K. podjął bowiem służbę w Narodowych Siłach Rezerwowych, co wiąże się z uzyskiwaniem uposażenia za każdy dzień czynnej służby wojskowej, a ponadto umożliwia dofinansowanie kosztów studiów lub nauki albo stażu, kursu lub specjalizacji, zwłaszcza w specjalnościach wojskowych wymagających podwyższonych kwalifikacji zawodowych. Zapewnia to zdobycie cennych umiejętności przydatnych także na cywilnym rynku pracy. Żołnierze NSR mają również pierwszeństwo przy ubieganiu się o zatrudnienie w urzędach administracji publicznej na stanowiskach związanych z obronnością kraju. Natomiast B. K. legitymuje się wyższym wykształceniem i tytułem inżyniera, co daje mu duże szanse na uzyskanie zatrudnienia przy utrzymującym się na rynku pracy zapotrzebowaniu na specjalistów z wykształceniem technicznym. Zdaniem organu I instancji powyższe okoliczności uzasadniają odmowę umorzenia wnioskowanych należności. Odnosząc się do sytuacji K. K. (ur. 1952 r.), Prezes WAM wskazał, że wymieniony nie wziął czynnego udziału w przedmiotowym postępowaniu. Organowi jest jednak z urzędu wiadome, iż wymienionemu przysługuje świadczenie emerytalne wypłacane przez Wojskowe Biuro Emerytalne w W. Świadczenie to zostało skutecznie zajęte w grudniu 2009 r., w wyniku czego na rachunek Agencji wpływają potrącenia - ostatnio w kwocie [...] zł (25% emerytury brutto), co znajduje odzwierciedlenie na kartotece zajmowanego lokalu. Brak jest natomiast informacji o innych źródłach dochodu dłużnika, jego stanie majątkowym i aktualnej sytuacji bytowej. W stosunku do K. K. nie można zatem stwierdzić zaistnienia przesłanek umorzenia z § 2 ust. 1 pkt 2 i 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących WAM. Posiada on bowiem stałe źródło dochodu w postaci emerytury wojskowej, z której prowadzona jest skuteczna egzekucja na rzecz Agencji. Przy tym, ze względu na ustawowe ograniczenia, egzekucja nie powoduje istotnego zagrożenia dla egzystencji osoby dłużnika, pozostawiając mu środki niezbędne do utrzymania. Wobec powyższego przesłanki umorzenia należności pieniężnych, wymienione w § 2 ust. 1 pkt 2 i 5 ww. rozporządzenia nie zaistniały wobec wszystkich dłużników solidarnych, co jest warunkiem koniecznym do umorzenia należności pieniężnych WAM. Organ I instancji nie mógł zatem przychylić się do wniosku strony. W dniu 4 sierpnia 2011 r. pełnomocnik Z. K., L. K. i B. K., wniósł odwołanie od decyzji Prezesa WAM z dnia [...] lipca 2011 r., zarzucając jej naruszenie norm prawa materialnego, poprzez niezastosowanie art. 19a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, tj. zaniechanie umorzenia należności, pomimo że egzekucja sądowa została umorzona z uwagi na bezskuteczność, a egzekucja prowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. nie odniosła do tej pory skutku, a tym samym wobec przyjęcia, że przywołani nie posiadają składników majątku, które nadawałyby się do egzekucji sądowej lub administracyjnej. Ponadto w ocenie pełnomocnika stron sytuacja K. K. w ogóle nie powinna być brana pod uwagę, gdyż nie składając stosownego wniosku nie jest on zainteresowany ewentualnym umorzeniem należności. Minister Obrony Narodowej nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i rozstrzygnięciem z dnia [...] października 2011 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podtrzymał argumentację przedstawioną przez Prezesa WAM. Podkreślił, iż umorzenie należności pieniężnych przysługujących Agencji, w przypadku, gdy oprócz dłużnika głównego są zobowiązane również inne osoby, może nastąpić tylko wtedy, gdy przesłanki umorzenia zachodzą wobec wszystkich zobowiązanych. Dłużnik główny – K. K., który posiada tytuł prawny do lokalu położonego w P. przy [...], nie spełnia żadnej z przesłanek umorzenia wnioskowanej przez Z. K. należności. Wobec tego organy administracji publicznej nie mają prawnej możliwości umorzenia nawet części istniejącego wobec WAM zadłużenia. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika trojga dłużników, umorzeniu wnioskowanej należności sprzeciwia się jednoznaczne brzmienie przepisu § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia z dnia 29 października 2004 r. Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2011 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez pełnomocnika Z. K., L. K. i B. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, pełnomocnik stron podniósł zarzut naruszenie norm prawa materialnego, poprzez niezastosowanie art. 19a ust. 1 i 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, a tym samym zaniechanie umorzenia należności wobec Z. K., L. K. i B. K., pomimo iż wobec nich egzekucja sądowa została umorzona z uwagi na bezskuteczność oraz skutku nie odniosły egzekucje prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., a tym samym wobec przyjęcia, iż skarżący nie posiadają składników majątku, które nadawałyby się do egzekucji sądowej lub administracyjnej. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, iż wobec L. K., B. K. oraz ich matki Z. K. zachodzą przesłanki umorzenia należności wobec WAM określone w art. 19a ust. 1 i 2 powołanej ustawy w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Tylko te strony były wnioskującymi o umorzenie należności. Tylko zatem po ich stronie organ winien był oceniać wystąpienie przesłanek umorzenia należności. Takowego wniosku nie złożył K. K., a stąd nie jest on zainteresowany ewentualnym umorzeniem należności. Tym samym, jego sytuacja w ogóle nie powinna być brana pod uwagę, albowiem z żadnego przepisu prawa nie wynika, aby nie było dopuszczalnym umorzenie należności jedynie w stosunku do niektórych dłużników solidarnych. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zaprezentowanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie skarżący domagają się umorzenia przez WAM należności pieniężnych z tytułu zaległych opłat pośrednich i opłat za używanie lokalu mieszkalnego przy [...] w P. Lokal ten został przydzielony decyzją administracyjną K. K. z prawem zamieszkiwania w nim żony i dzieci. Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), w przypadkach uzależnionych względami społecznymi, gospodarczymi lub finansowymi należności pieniężne Agencji mogą być umarzane, odraczane lub rozkładane na raty. Na podstawie delegacji ustawowej (art. 19a ust. 5 powołanej ustawy) Minister Obrony Narodowej w rozporządzeniu z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności pieniężnych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. Nr 245, poz. 2460 ze zm.) określił tryb, szczegółowe przypadki uzasadniające umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty należności pieniężnych przysługujących Agencji oraz ich wysokość (§ 1 pkt 1-3 rozporządzenia). W świetle postanowień § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, należności pieniężne przysługujące Agencji mogą być umarzane w całości lub w części w razie wystąpienia co najmniej jednego z następujących przypadków: 1) dłużnik, będący osobą fizyczną, zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo pozostawił składniki majątkowe niepodlegające egzekucji sądowej lub administracyjnej na podstawie odpowiednio art. 829-833 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) lub art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.); 2) dłużnik, będący osobą fizyczną, posiada wyłącznie składniki majątkowe niepodlegające egzekucji sądowej lub administracyjnej, o których mowa w pkt 1, oraz przedmioty codziennego użytku domowego albo egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji osoby dłużnika lub członków jego rodziny; 3) dłużnik, będący osobą prawną, został wykreślony z właściwego rejestru i brak jest majątku, z którego można by prowadzić egzekucję należności, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przeszła na osoby trzecie; 4) sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika albo oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości z tego powodu, że majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarczał na zaspokojenie kosztów postępowania albo był obciążony hipoteką, hipoteką morską, zastawem, zastawem rejestrowym lub zastawem skarbowym w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarczał na zaspokojenie kosztów postępowania; 5) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne. Przepis ust. 2 powyższego § stanowi, iż umorzenie należności pieniężnych przysługujących Agencji, w przypadku, gdy oprócz dłużnika głównego są zobowiązane również inne osoby, może nastąpić wtedy, gdy przesłanki umorzenia zachodzą wobec wszystkich zobowiązanych. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż zastosowanie instytucji umorzenia należności pieniężnych przez organ WAM jest możliwe tylko i wyłącznie przy spełnieniu choćby jednej z przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia. Jednakże ziszczenie owej przesłanki, jako warunek bezwzględny, musi odnosić się do wszystkich osób zobowiązanych do uregulowania wymaganej należności pieniężnej. Dopiero spełnienie powyższych kryteriów daje organowi WAM możliwość rozstrzygnięcia sprawy w ramach uznania administracyjnego, co nie jest tożsame z obligatoryjnym uwzględnieniem wniosku. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż główny zobowiązany K. K., posiadający tytuł prawny do zadłużonego lokalu mieszkalnego z zasobów WAM, posiada źródło dochodu w postaci emerytury wojskowej, z której prowadzona jest skuteczna egzekucja na rzecz WAM w wysokości 25% świadczenia emerytalnego – [...] zł. Wobec powyższego wymieniony nie spełnia którejkolwiek z pozytywnych przesłanek z § 2 ust. 1, a w szczególności określonych w pkt 2 i 5 tego rozporządzenia. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy jest możliwe wydanie decyzji pozytywnej tylko i wyłącznie w stosunku do osób wnoszących o umorzenie należności pieniężnych, albowiem osoba posiadająca tytuł prawny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego o wydanie takiej decyzji nie występowała. W ocenie Sądu, zarówno Prezes WAM, jak i Minister Obrony Narodowej dokonali prawidłowej wykładni przepisu § 2 powołanego rozporządzenia. Przepis § 2 ust. 2 tego rozporządzenia, jest jasny, nie budzi wątpliwości zarówno przy zastosowaniu wykładni językowej, jak i celowościowej. Wprowadza on kategoryczny zakaz uwzględnienia wniosku tylko niektórych zobowiązanych, jeżeli przesłanek do umorzenia należności nie spełnia choćby jeden z dłużników zobowiązanych solidarnie (art. 37 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP), który jest stroną przedmiotowego postępowania, albowiem wynik tego postępowania dotyczy interesu prawnego każdego z dłużników. Trzeba mieć na uwadze, iż należności w tytułu najmu lokalu mieszkalnego (realizacji przydziału) stanowią dochód Skarbu Państwa, stąd też organ WAM nie może dowolnie decydować o bezpowrotnej utracie tychże dochodów. Dlatego prawodawca ustalił ścisłe, niepodlegające wykładni rozszerzającej, zasady umarzania należności pieniężnych przysługujących WAM. Z tych względów żądanie skarżących nie mogło zostać uwzględnione, nawet w sytuacji, gdy okoliczności sprawy wskazują, iż spełniają oni przesłanki określone w § 2 pkt 2 i 5 powołanego rozporządzenia. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem skargi, iż z żadnego przepisu nie wynika, aby nie było dopuszczalne umorzenie należności jedynie w stosunku do niektórych dłużników solidarnych. Takim przepisem jest właśnie § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia. Reasumując, brak spełnienia przez K. K., któremu przydzielono lokal mieszkalny z zasobów WAM, przesłanki warunkującej umorzenie należności z tytułu najmu tego lokalu, wyklucza wydania decyzji zgodnej z wnioskiem skarżących. Zatem zaskarżona decyzja odmawiająca umorzenia należności pieniężnych na rzecz WAM, poprzedzona przeprowadzonym zgodnie z regułami procesowymi postępowaniem, jest zgodna z prawem. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.