II SA/Wa 2610/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionej kopii z akt sprawy postanawia odrzucić skargę. Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 74 § 2 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku [...] J. J. z dnia [...] września 2011 r. o wydanie z akt sprawy uwierzytelnionej kserokopii rozkazu personalnego Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w L. z dnia [...] marca 1987 r. nr [...], postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] odmówił wydania uwierzytelnionej kopii z akt sprawy, z uwagi na to, że wymieniony nie wykazał istnienia ważnego interesu strony, przemawiającego za uwzględnieniem przedmiotowego żądania przez organ. W pouczeniu do ww. postanowienia organ wskazał, że na przedmiotowe postanowienie służy stronie prawo wniesienia zażalenia do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, przy czym zażalenie należy wnieść za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji. Pismem z dnia 25 października 2011 r. J. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotowe postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2011 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie i przesłanie uwierzytelnionej kserokopii rozkazu personalnego z dnia [...] marca 1987 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. art., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 ww. ustawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy postanowienia wydanego w pierwszej instancji, od którego stronie przysługiwało zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W związku z tym skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 3